transporter OAT1

Transporter OAT1 (Organic Anion Transporter 1) to białko transportowe zlokalizowane głównie w komórkach nabłonkowych kanalików proksymalnych nerek. Należy do rodziny transporterów anionów organicznych (SLC22A) i odgrywa kluczową rolę w wydalaniu szeregu związków endogennych oraz ksenobiotyków przez nerki.

OAT1 uczestniczy w aktywnym transporcie anionów organicznych z krwi do komórek nabłonkowych kanalików nerkowych, co stanowi pierwszy etap wydalania tych substancji z moczem. Jego substraty obejmują kwasy organiczne, metabolity endo- i egzogenne, toksyny oraz wiele leków, w tym antybiotyki, leki przeciwwirusowe, diuretyki i niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Polimorfizmy genetyczne genu kodującego OAT1 (SLC22A6) mogą wpływać na farmakokinetykę leków będących substratami tego transportera, prowadząc do zmienności międzyosobniczej w odpowiedzi na leczenie oraz ryzyku działań niepożądanych. OAT1 jest również celem wielu interakcji lekowych, gdy leki konkurują o transport przez ten sam transporter.

Zaburzenia funkcji OAT1 mogą prowadzić do zmian w nerkowym klirensie niektórych substancji, co może mieć konsekwencje kliniczne, szczególnie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym. Z tego powodu wpływ na aktywność OAT1 jest istotnym elementem branym pod uwagę w badaniach nad bezpieczeństwem nowych cząsteczek lekowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sitagliptin Reddy 50 mg

Sytagliptyna, substancja czynna leku Sitagliptin Reddy, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 950 nM w czasie 1-4 godzin (Tmax). Średnie AUC wynosi 8,52 µM•hr, a biodostępność bezwzględna to około 87%. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę względem dawki, z wyjątkiem Cmax i stężenia po 24 godzinach (C24h), które nie rosną proporcjonalnie. Objętość dystrybucji wynosi około 198 litrów, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (38%), co wskazuje na dużą ilość wolnej, aktywnej farmakologicznie substancji. Metabolizm sytagliptyny jest ograniczony, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, a około 79% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 12,4 godziny, a klirens nerkowy około 350 ml/min, co sugeruje aktywne wydzielanie kanalikowe. Sytagliptyna jest substratem transporterów hOAT-3 i glikoproteiny p, jednak ich wpływ na eliminację jest ograniczony, a ryzyko interakcji farmakokinetycznych jest niskie.
biodostępność, CYP2C8, CYP3A4, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, glikoproteina p, hemodializa, inhibitor glikoproteiny, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie leku w osoczu, transporter anionów organicznych, transporter OAT1, transporter OCT2, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczna, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maysiglu 25 mg

Sytagliptyna, substancja czynna leku Maysiglu, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając medianę Tmax w zakresie 1-4 godzin po dawce 100 mg u osób zdrowych. Średnie AUC wynosi 8,52 µM•hr, a Cmax 950 nM, z biodostępnością około 87%. Farmakokinetyka sytagliptyny nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki bogate w tłuszcze, co umożliwia podawanie leku niezależnie od jedzenia. Objętość dystrybucji wynosi około 198 litrów, a frakcja wiązania z białkami osocza to 38%. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z 79% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu, a metabolizm przez CYP3A4 i CYP2C8 ma drugorzędne znaczenie. Okres półtrwania wynosi około 12,4 godziny, a klirens nerkowy około 350 mL/min, wskazując na aktywne wydzielanie kanalikowe. Sytagliptyna nie wykazuje istotnej indukcji ani inhibicji izoenzymów CYP, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych.
biodostępność bezwzględna, cukrzyca typu 2, CYP2C8, CYP3A4, farmakokinetyka, glikoproteina p, hemodializa, inhibitor glikoproteiny p, klirens nerkowy, metabolizm leku, objętość dystrybucji, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter OAT1, transporter OCT2, transporter PEPT1/2, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metsigletic 50 mg + 1000 mg

Produkt Metsigletic zawiera sytagliptynę i metforminę, których farmakokinetyka została szczegółowo opisana. Sytagliptyna po podaniu doustnym w dawce 100 mg osiąga Tmax w 1-4 godziny, z AUC wynoszącym 8,52 µM•h i Cmax 950 nM, a jej biodostępność bezwzględna wynosi około 87%. Wchłanianie sytagliptyny nie jest modyfikowane przez posiłki bogate w tłuszcze. Lek charakteryzuje się niskim wiązaniem z białkami osocza (38%) i jest eliminowany głównie przez nerki (79% w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 12,4 godziny. Metabolizm sytagliptyny jest ograniczony, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnego wpływu na enzymy CYP, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Metformina wykazuje Tmax około 2,5 godziny, biodostępność 50-60%, a jej wchłanianie jest nieliniowe i zmniejszone przez pokarm. Metformina nie jest metabolizowana i jest wydalana wyłącznie przez nerki, z okresem półtrwania około 6,5 godziny i wysokim klirensem nerkowym (>400 ml/min).
biodostępność sytagliptyny, biorównoważność, chlorowodorek metforminy, CYP2C8, CYP3A4, farmakokinetyka metforminy, fosforan sytagliptyny, glikoproteina p, inhibitor DPP-4, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm sytagliptyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stężenie osoczowe, transporter anionów organicznych, transporter OAT1, transporter OCT2, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ansifora 100 mg

Sytagliptyna, substancja czynna preparatu Ansifora (tabletki powlekane 50 mg i 100 mg), charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 87% oraz szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z mediana Tmax wynoszącą 1-4 godziny dla dawki 100 mg. Średnie wartości AUC i Cmax wynoszą odpowiednio 8,52 µM×h oraz 950 nM. Lek wykazuje liniową zależność AUC od dawki, natomiast Cmax i C24h nie są ściśle proporcjonalne do dawki. Sytagliptyna ma dużą objętość dystrybucji (~198 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (38%). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 79% dawki w postaci niezmienionej w moczu, a metabolizm, głównie przez CYP3A4 i częściowo CYP2C8, ma drugorzędne znaczenie. Okres półtrwania wynosi około 12,4 godziny, a klirens nerkowy to około 350 ml/min. Lek nie wykazuje istotnej indukcji ani hamowania enzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Farmakokinetyka u pacjentów z cukrzycą typu 2 jest zbliżona do zdrowych osób, a podawanie leku niezależnie od posiłków jest możliwe.
AUC sytagliptyny, biodostępność bezwzględna, cukrzyca typu 2, cytochrom CYP2C8, cytochrom CYP3A4, glikoproteina p, inhibitor DPP-4, klirens nerkowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne, sytagliptyna, Tmax, transporter hOAT-3, transporter OAT1, transporter OCT2, transporter PEPT1/2, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik BMI, wydzielanie kanalikowe, zależność PK/PD

transporter OAT1

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Sitagliptin Reddy 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Maysiglu 25 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Metsigletic 50 mg + 1000 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Ansifora 100 mg