działanie rozszerzające naczynia krwionośne
Działanie rozszerzające naczynia krwionośne (wazodylatacja) to proces polegający na zwiększeniu średnicy naczyń krwionośnych, głównie tętniczek i naczyń oporowych. Mechanizm ten prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego, spadku ciśnienia tętniczego oraz zwiększenia przepływu krwi przez tkanki.
W fizjologii rozszerzenie naczyń może być wywołane endogennymi mediatorami, takimi jak tlenek azotu (NO), prostacyklina, histamina czy adenozyna. Mechanizm molekularny obejmuje najczęściej rozluźnienie mięśni gładkich ściany naczyniowej poprzez aktywację szlaku cGMP lub zmniejszenie wewnątrzkomórkowego stężenia jonów wapnia.
W farmakoterapii stosuje się leki o działaniu wazodylatacyjnym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby wieńcowej czy obwodowych chorób naczyń. Do głównych grup leków rozszerzających naczynia należą: azotany (np. nitrogliceryna), antagoniści wapnia, inhibitory ACE, sartany oraz donory tlenku azotu. Działanie rozszerzające naczynia może być selektywne (np. dla naczyń wieńcowych) lub ogólnoustrojowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Fortalbia 200 mg/ml 200 mg/ml
Produkt leczniczy Fortalbia 200 mg/ml, roztwór do infuzji, zawierający 200 g/l białka całkowitego (≥95% albuminy ludzkiej), nie wykazuje dotychczas klinicznie istotnych swoistych interakcji z innymi lekami. Pomimo braku udokumentowanych interakcji, albumina może teoretycznie wpływać na farmakokinetykę leków silnie wiążących się z białkami osocza (np. warfaryna, fenytoina, kwas walproinowy), a także na działanie leków moczopędnych, hipotensyjnych i rozszerzających naczynia krwionośne poprzez modyfikację objętości wewnątrznaczyniowej i ciśnienia onkotycznego. Spożycie alkoholu podczas terapii nie jest zalecane ze względu na potencjalne nasilenie efektów naczyniowych, ryzyko odwodnienia oraz obciążenie wątroby. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie mieszania albuminy z innymi lekami w tym samym zestawie infuzyjnym oraz ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków silnie wiążących się z białkami osocza.
albumina ludzka, białko całkowite, białko osocza, ciśnienie onkotyczne, diuretyk, działanie diuretyczne, działanie rozszerzające naczynia krwionośne, fenytoina, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodynamika, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas walproinowy, lek hipotensyjny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia krwionośne, lek wiążący się z białkami osocza, niezgodność fizykochemiczna, objętość krwi krążącej, objętość wewnątrznaczyniowa, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, substancja toksyczna, terapia infuzyjna, warfaryna