zgaga i niestrawność
Zgaga i niestrawność to powszechne dolegliwości układu pokarmowego, które często występują razem, choć mają różne mechanizmy powstawania. Zgaga (pyrosis) powstaje wskutek cofania się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku, co wywołuje charakterystyczne uczucie pieczenia za mostkiem. Przyczyny obejmują nieprawidłowe funkcjonowanie dolnego zwieracza przełyku, przepuklinę rozworu przełykowego przepony oraz czynniki dietetyczne i behawioralne.
Niestrawność (dyspepsja) to zespół objawów obejmujący uczucie pełności, wczesne nasycenie, dyskomfort lub ból w nadbrzuszu, nudności, odbijanie i wzdęcia. Możemy ją podzielić na czynnościową – bez uchwytnych zmian organicznych, oraz organiczną – związaną z chorobami takimi jak choroba wrzodowa, kamica żółciowa czy nowotwory przewodu pokarmowego.
Diagnostyka zgagi i niestrawności obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od objawów alarmowych i czynników ryzyka, badania endoskopowe, pH-metrię przełyku, manometrię czy badania obrazowe. Leczenie opiera się na modyfikacji stylu życia, farmakoterapii (inhibitory pompy protonowej, H2-blokery, leki prokinetyczne, leki osłonowe) oraz, w przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego, interwencji chirurgicznej.
W przypadku przewlekłej zgagi kluczowa jest ocena pod kątem choroby refluksowej przełyku (GERD), która nieleczona może prowadzić do powikłań, takich jak przełyk Barretta czy zwężenie przełyku. Niestrawność utrzymująca się dłużej niż 4 tygodnie, zwłaszcza u pacjentów powyżej 55 roku życia lub z objawami alarmowymi, wymaga pilnej diagnostyki w kierunku poważniejszych schorzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Wskazania do stosowania
Glin wodorotlenek, obecny w preparacie Gastal w dawce 450 mg (w postaci glinu wodorotlenku z magnezu węglanem) oraz 300 mg magnezu wodorotlenku na tabletkę, jest stosowany głównie do neutralizacji kwasu solnego w żołądku. Preparat ten znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak zgaga i niestrawność, bez współistniejącej choroby organicznej przewodu pokarmowego. Ponadto, glin wodorotlenek jest wskazany w terapii wspomagającej w stanach patologicznych, takich jak nieżyt żołądka, choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, choroba refluksowa przełyku oraz przepuklina rozworu przełykowego, gdzie neutralizacja kwasu przyczynia się do łagodzenia objawów.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, dolegliwości dyspeptyczne, glin wodorotlenek, kwas solny, magnez węglan, magnez wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, nieżyt żołądka, objawy dyspeptyczne, owrzodzenie błony śluzowej, pieczenie w nadbrzuszu, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowo-przełykowy, tabletki do ssania, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga i niestrawność - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranimax Teva 150 mg
Ranitydyna, antagonista receptora H2 (kod ATC: A02BA02), działa poprzez kompetytywne i odwracalne blokowanie receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia stężenia cAMP i zahamowania aktywności H+, K+, ATPazy. W dawkach terapeutycznych 150-300 mg skutecznie hamuje zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego, w tym pod wpływem histaminy, gastryny, acetylocholiny, drażnienia nerwu błędnego, kofeiny oraz pokarmu. Farmakodynamicznie wykazano zależność dawka-efekt: 25 mg zmniejsza kwaśność soku żołądkowego o 45% po 5 godzinach, 75 mg o 71%, a 125 mg o 84%. W badaniu na 15 mężczyznach dawki 20 mg i 80 mg obniżały wydzielanie kwasu odpowiednio o 58% i 93% w ciągu 4 godzin po pierwszym posiłku.
acetylocholina, antagonista receptora histaminowego H2, ATPaza, cykliczny AMP, gastryna, H+, histamina, kofeina, komórki okładzinowe żołądka, kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający sok żołądkowy, nerw błędny, pentagastryna, ranitydyna, receptor H2, układ przywspółczulny, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie podstawowe, zgaga i niestrawność