Właściwości farmakodynamiczne
Ranimax Teva 150 mg
Ranitydyna, antagonista receptora H2 (kod ATC: A02BA02), działa poprzez kompetytywne i odwracalne blokowanie receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia stężenia cAMP i zahamowania aktywności H+, K+, ATPazy. W dawkach terapeutycznych 150-300 mg skutecznie hamuje zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego, w tym pod wpływem histaminy, gastryny, acetylocholiny, drażnienia nerwu błędnego, kofeiny oraz pokarmu. Farmakodynamicznie wykazano zależność dawka-efekt: 25 mg zmniejsza kwaśność soku żołądkowego o 45% po 5 godzinach, 75 mg o 71%, a 125 mg o 84%. W badaniu na 15 mężczyznach dawki 20 mg i 80 mg obniżały wydzielanie kwasu odpowiednio o 58% i 93% w ciągu 4 godzin po pierwszym posiłku.
Właściwości farmakodynamiczne
Ranitydyna, składnik aktywny leku Ranimax Teva, należy do grupy farmakoterapeutycznej antagonistów receptora H2, oznaczonej kodem ATC: A02BA02. Działa jako kompetycyjny i odwracalny antagonista receptora histaminowego H2, hamując zarówno podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego w żołądku.1
Mechanizm działania
Mechanizm działania ranitydyny polega na konkurencyjnym i selektywnym blokowaniu wiązania histaminy z receptorem H2. Prowadzi to do zmniejszenia wewnątrzkomórkowego stężenia cyklicznego AMP, który jest stymulatorem działania H+, K+, ATPazy – enzymu odgrywającego kluczową rolę w procesie wydzielania jonów wodorowych przez komórki okładzinowe żołądka.2
Wpływ na wydzielanie kwasu solnego
Ranitydyna w dawkach terapeutycznych od 150 do 300 mg skutecznie hamuje wydzielanie żołądkowe stymulowane przez różne czynniki, takie jak:
- Histamina – podstawowy stymulator wydzielania kwasu
- Gastryna – hormon żołądkowy stymulujący wydzielanie
- Acetylocholina – neurotransmiter układu przywspółczulnego
- Drażnienie nerwu błędnego
- Kofeina
- Pokarm
Warto podkreślić, że ranitydyna silniej hamuje wydzielanie podstawowe i nocne niż wydzielanie stymulowane pentagastryną i pokarmem.3
Zależność efektu od dawki
Obserwuje się wyraźną zależność farmakodynamiczną między zastosowaną dawką ranitydyny a zmniejszeniem kwaśności soku żołądkowego. Badania kliniczne wykazały, że po podaniu ranitydyny w dawkach:
- 25 mg – zmniejszenie kwaśności o 45% po 5 godzinach
- 75 mg – zmniejszenie kwaśności o 71% po 5 godzinach
- 125 mg – zmniejszenie kwaśności o 84% po 5 godzinach
W innym badaniu przeprowadzonym na grupie 15 mężczyzn wykazano, że ranitydyna w dawce 20 mg obniżała wydzielanie kwasu solnego o 58%, a w dawce 80 mg aż o 93% w ciągu 4 godzin po pierwszym posiłku. Po drugim posiłku efekt ten wynosił odpowiednio 31% i 43%.4
Skuteczność kliniczna
Ranitydyna w dawce 75 mg wykazuje istotnie większą skuteczność niż placebo w leczeniu objawowym zgagi i niestrawności występujących bez choroby organicznej. Potwierdzono to w badaniu klinicznym obejmującym 985 pacjentów, w którym:
| Parametr | Ranitydyna 75 mg | Placebo |
|---|---|---|
| Liczba pacjentów | 491 | 494 |
| Dawkowanie | Do 4 razy na dobę przez 2 tygodnie | – |
| Ustąpienie objawów zgagi | 57% pacjentów | 42% pacjentów |
| Ustąpienie objawów w ciągu 30 minut | ~30% pacjentów | ~20% pacjentów |
Istotną obserwacją kliniczną jest fakt, że skuteczność ranitydyny w łagodzeniu objawów zgagi nie zależy od płci, wieku pacjenta ani pory dnia, w której występują objawy zgagi.5
Dodatkowe korzyści kliniczne
U pacjentów leczonych ranitydyną w dawce 75 mg zaobserwowano również:
- Mniejsze zapotrzebowanie na leki zobojętniające sok żołądkowy do osiągnięcia całkowitego ustąpienia objawów zgagi, w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo
- Szybsze ustępowanie objawów zgagi w porównaniu z grupą placebo
Dodatkowo wykazano, że ranitydyna w dawce 75 mg stosowana profilaktycznie 30-60 minut przed posiłkiem znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia zgagi w czasie do 4,5 godzin po posiłku – zgaga wystąpiła tylko u 16% pacjentów w grupie leczonej ranitydyną, w porównaniu do 5% w grupie placebo. Jeśli zgaga występowała, jej nasilenie było mniejsze u pacjentów otrzymujących ranitydynę.6
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania