Właściwości farmakodynamiczne
Prismasol 4 mmol/l

Właściwości farmakodynamiczne leku Prismasol 4 mmol/l potasu

Prismasol 4 mmol/l potasu jest roztworem do hemodializy/hemofiltracji zaliczanym do grupy farmakoterapeutycznej produktów przeznaczonych do hemofiltracji (kod ATC: B05ZB). Jest to preparat wykorzystywany podczas leczenia nerkozastępczego w formie ciągłych technik pozaustrojowego oczyszczania krwi.¹

Status farmakologiczny

Z punktu widzenia farmakodynamicznego, Prismasol 4 mmol/l potasu jest produktem farmakologicznie nieaktywnym. Jego skład opracowano tak, aby elektrolity zawarte w roztworze występowały w stężeniach maksymalnie zbliżonych do fizjologicznych wartości występujących w osoczu pacjenta. Dotyczy to przede wszystkim jonów sodu, wapnia, magnezu, potasu i chlorków, a także glukozy.²

Mechanizm działania

Podstawowym mechanizmem działania roztworu Prismasol jest zastępowanie wody i elektrolitów, które zostają usunięte z organizmu pacjenta podczas zabiegów hemofiltracji i hemodiafiltracji. Dodatkowo roztwór ten służy jako medium wymienne podczas wykonywania zabiegów ciągłej hemodiafiltracji lub ciągłej hemodializy.³

Istotnym elementem składu Prismasolu jest obecność wodorowęglanu, który pełni funkcję bufora alkalizującego. Zapewnia to odpowiednią regulację równowagi kwasowo-zasadowej podczas prowadzenia zabiegu terapii nerkozastępczej.⁴

Skład elektrolitowy roztworu odtworzonego

Roztwór Prismasol 4 mmol/l potasu dostarczany jest w postaci dwukomorowego worka, który wymaga zmieszania zawartości obu komór przed użyciem. Mniejsza komora A zawiera roztwór elektrolitowy, natomiast większa komora B zawiera roztwór buforowy. Końcowy roztwór uzyskuje się po złamaniu łamliwej zatyczki lub rozerwaniu spawu i dokładnym wymieszaniu zawartości obu komór.⁵

Po zmieszaniu zawartości obu komór, odtworzony roztwór charakteryzuje się następującym składem elektrolitowym na 1000 ml:

Teoretyczna osmolarność odtworzonego roztworu wynosi 301 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie od 7,0 do 8,5, co zbliża go do wartości fizjologicznych pH osocza.⁶

Proporcje mieszania roztworów komór

Każdy litr końcowego roztworu po odtworzeniu odpowiada 50 ml roztworu elektrolitowego z komory A i 950 ml roztworu buforowego z komory B. To proporcje wynoszące 1:19, co zapewnia odpowiednie stężenia końcowe wszystkich składników w roztworze gotowym do użycia.⁷

Znaczenie kliniczne składu Prismasolu

Szczególnie istotna, z klinicznego punktu widzenia, jest zawartość potasu w roztworze, która wynosi 4 mmol/l. Takie stężenie potasu w roztworze odtworzonym jest zbliżone do fizjologicznego stężenia potasu w osoczu, co minimalizuje ryzyko wystąpienia zaburzeń gospodarki potasowej podczas prowadzenia terapii nerkozastępczej.⁸

Obecność glukozy (6,1 mmol/l) w składzie roztworu zapobiega hipoglikemii podczas długotrwałych zabiegów. Wodorowęglan w stężeniu 32 mmol/l pełni rolę bufora fizjologicznego, umożliwiając korektę kwasicy metabolicznej często występującej u pacjentów wymagających terapii nerkozastępczej.⁹

Zawartość wapnia (1,75 mmol/l) i magnezu (0,5 mmol/l) w roztworze zapobiega zaburzeniom gospodarki tych pierwiastków, które mogą być konsekwencją długotrwałego leczenia nerkozastępczego.¹⁰

Wskazania wynikające z właściwości farmakodynamicznych

Ze względu na swoje właściwości farmakodynamiczne, Prismasol 4 mmol/l potasu jest szczególnie wskazany do stosowania u pacjentów z normokaliemią lub łagodną hipokaliemią, wymagających ciągłej terapii nerkozastępczej. Względnie wysokie stężenie potasu w roztworze zapobiega rozwojowi hipokaliemii w trakcie zabiegu, co jest istotne dla utrzymania prawidłowej funkcji mięśnia sercowego i zapobiegania zaburzeniom rytmu.¹¹