zwolniona czynność serca

Zwolniona czynność serca, określana medycznie jako bradykardia, to stan, w którym częstość akcji serca wynosi mniej niż 60 uderzeń na minutę u osoby dorosłej. Jest to zjawisko, które może być fizjologiczne (np. u sportowców, podczas snu) lub patologiczne, wymagające diagnostyki i ewentualnego leczenia.

Bradykardia może wynikać z różnych przyczyn, takich jak zaburzenia przewodnictwa w węźle zatokowym, bloki przedsionkowo-komorowe, wpływ leków (beta-blokery, antagoniści wapnia, digoksyna), zaburzenia elektrolitowe, niedoczynność tarczycy czy wzrost ciśnienia śródczaszkowego. W ocenie klinicznej kluczowe jest ustalenie, czy zwolniona czynność serca powoduje objawy, takie jak zawroty głowy, omdlenia, zmęczenie czy duszność.

W diagnostyce bradykardii podstawowe znaczenie ma EKG spoczynkowe oraz metody monitorowania długoterminowego (Holter EKG, rejestratory zdarzeń). Leczenie zależy od przyczyny, nasilenia objawów i obecności chorób współistniejących. W przypadkach objawowej bradykardii bez odwracalnej przyczyny standardem postępowania jest wszczepienie stymulatora serca, który zapewnia utrzymanie prawidłowej częstości akcji serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl