kreatynina w surowicy krwi
Kreatynina w surowicy krwi to jeden z najważniejszych parametrów biochemicznych wykorzystywanych w diagnostyce funkcji nerek. Jest produktem końcowym metabolizmu kreatyny, substancji magazynowanej w mięśniach i uwalnianej do krwioobiegu w stałym tempie, proporcjonalnym do masy mięśniowej.
Prawidłowe stężenie kreatyniny u dorosłych mężczyzn wynosi 0,7-1,2 mg/dl (62-106 μmol/l), a u kobiet 0,5-1,0 mg/dl (44-88 μmol/l). Wartości te mogą nieznacznie różnić się w zależności od metody oznaczenia i laboratorium. Wyższe wartości referencyjne u mężczyzn wynikają z większej masy mięśniowej.
Podwyższone stężenie kreatyniny (hiperkreatynemia) występuje przede wszystkim w przypadku upośledzenia funkcji nerek, ponieważ jest ona wydalana głównie drogą filtracji kłębuszkowej. Wzrost stężenia kreatyniny obserwuje się zazwyczaj dopiero przy utracie około 50% funkcji nerek, co czyni ją stosunkowo mało czułym markerem wczesnego uszkodzenia nerek.
Na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy można oszacować współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) przy użyciu różnych wzorów, takich jak MDRD, CKD-EPI czy wzór Cockcrofta-Gaulta. Obliczenie eGFR pozwala na dokładniejszą ocenę funkcji nerek niż samo oznaczenie kreatyniny.
Należy pamiętać, że na stężenie kreatyniny wpływają również czynniki pozanerkowe, takie jak wiek, płeć, masa mięśniowa, dieta (zwłaszcza bogata w mięso), stan nawodnienia oraz niektóre leki. Dlatego interpretacja wyników powinna uwzględniać całokształt stanu klinicznego pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dipperam 10 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, jest wskazany do terapii nadciśnienia tętniczego u pacjentów z niedostateczną kontrolą ciśnienia podczas monoterapii poszczególnymi składnikami. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, niezależnie od wariantu. Wybór odpowiedniego wariantu dawkowania powinien być dostosowany do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Preparat można podawać niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort terapii. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak w umiarkowanych zaburzeniach zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek, co wymaga ostrożności.
amlodypina i walsartan, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciśnienie tętnicze, dysfagia, kreatynina w surowicy krwi, monoterapia amlodypiną, nadciśnienie tętnicze, niedostateczna kontrola ciśnienia, niedrożność dróg żółciowych, pacjent w podeszłym wieku, populacja pediatryczna, preparat złożony, stężenie potasu, stężenie potasu i kreatyniny, terapia nadciśnienia tętniczego, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lirra Gem 5 mg
Lirra Gem zawiera 5 mg lewocetyryzyny dichlorowodorku w formie tabletek powlekanych, które są wskazane do stosowania u dorosłych, młodzieży powyżej 12 lat oraz dzieci w wieku 6-12 lat w dawce 5 mg raz na dobę. Dla dzieci poniżej 6 lat zaleca się stosowanie form farmaceutycznych dostosowanych do wieku, np. syropu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie należy modyfikować w zależności od klirensu kreatyniny (Clkr), przy czym dla Clkr ≥ 80 ml/min stosuje się 1 tabletkę dziennie, dla Clkr 30-49 ml/min – 1 tabletkę co 2 dni, a dla Clkr < 30 ml/min – 1 tabletkę co 3 dni. Podawanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z Clkr < 10 ml/min oraz u osób poddawanych hemodializie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby bez niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast w przypadku współistnienia obu zaburzeń dawkowanie należy dostosować do stopnia niewydolności nerek.
dysfagia, hemodializa, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy krwi, lewocetyryzyna dichlorowodorek, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekła pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, racemat, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, wydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Karbis
Produkt leczniczy Karbis (kandesartan cyleksetylu) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, serca oraz u osób poddawanych hemodializie. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min, stężeniem kreatyniny powyżej 265 μmol/l (>3 mg/dl) oraz u osób powyżej 75 roku życia. Stosowanie Karbis w połączeniu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora mineralokortykoidowego zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek, co wymaga ścisłego nadzoru specjalistycznego. Terapia trójskładnikowa z udziałem tych leków jest przeciwwskazana u pacjentów z nefropatią cukrzycową. U pacjentów hemodializowanych dawkę leku należy dobierać ostrożnie ze względu na ryzyko znacznych wahań ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, choroba naczyniowa mózgu, choroba niedokrwienna serca, hemodializa, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkaliemia, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy krwi, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, schyłkowa niewydolność nerek, skąpomocz, stężenie potasu, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej