leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu
Wskazanie

Leczenie komórkowego odrzucania przeszczepu stanowi kluczowy element opieki nad pacjentami po transplantacji narządów. Komórkowe odrzucanie przeszczepu to immunologiczna reakcja organizmu biorcy, w której limfocyty T rozpoznają obce antygeny dawcy i atakują przeszczepiony narząd. Objawia się ono pogorszeniem funkcji przeszczepionego narządu, wzrostem markerów stanu zapalnego oraz charakterystycznymi zmianami histopatologicznymi w biopsji narządu.

W terapii komórkowego odrzucania przeszczepu stosuje się intensyfikację leczenia immunosupresyjnego. Podstawę leczenia stanowią wysokie dawki glikokortykosteroidów, podawane dożylnie w postaci pulsów metyloprednizolonu (Solu-Medrol). W przypadkach opornych na steroidy stosuje się przeciwciała poliklonalne, takie jak globulina antytymocytarna (Thymoglobuline, ATG-Fresenius) lub przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko receptorowi IL-2 (Simulect – bazyliksymab).

W schematach leczenia podtrzymującego po epizodzie odrzucania często modyfikuje się dotychczasową terapię immunosupresyjną, zwiększając dawki leków z grupy inhibitorów kalcyneuryny (Prograf, Advagraf, Envarsus – takrolimus; Sandimmun Neoral – cyklosporyna), leków antyproliferacyjnych (CellCept, Myfortic – pochodne kwasu mykofenolowego) lub wprowadzając inhibitory mTOR (Certican – ewerolimus, Rapamune – sirolimus).

Największym wyzwaniem w leczeniu komórkowego odrzucania przeszczepu jest znalezienie równowagi między skuteczną immunosupresją a ryzykiem poważnych powikłań infekcyjnych i nowotworowych. Zbyt intensywna immunosupresja zwiększa podatność pacjenta na zakażenia oportunistyczne (CMV, Pneumocystis jirovecii, Aspergillus) oraz rozwój nowotworów. Dodatkowo, leki immunosupresyjne posiadają liczne działania niepożądane, w tym nefrotoksyczność, zaburzenia metaboliczne czy powikłania neurologiczne, co komplikuje długotrwałe leczenie.

Istotnym problemem jest również odrzucanie oporne na standardowe schematy leczenia, wymagające zastosowania zaawansowanych metod immunomodulacji, takich jak plazmafereza, immunoadsorpcja czy leki biologiczne. W takich przypadkach konieczna jest ścisła współpraca wielospecjalistycznego zespołu transplantologicznego w celu opracowania spersonalizowanej strategii terapeutycznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl