pieczenie w żołądku
Pieczenie w żołądku to objaw często zgłaszany przez pacjentów, opisywany jako uczucie palenia lub żaru zlokalizowane w nadbrzuszu środkowym. Dolegliwość ta jest najczęściej związana z chorobą refluksową przełyku (GERD), nadkwaśnością żołądka, zapaleniem błony śluzowej żołądka (gastritis) lub chorobą wrzodową.
W patofizjologii pieczenia w żołądku główną rolę odgrywa kontakt kwasu żołądkowego z błoną śluzową, która może być uszkodzona lub podrażniona. Do czynników ryzyka zalicza się nieprawidłową dietę (szczególnie pokarmy kwaśne, ostre, tłuste), stres, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, przyjmowanie niektórych leków (NLPZ, steroidy, niektóre antybiotyki) oraz zakażenie Helicobacter pylori.
Diagnostyka pieczenia w żołądku obejmuje badanie przedmiotowe, gastroskopię, badania laboratoryjne (w tym test na obecność H. pylori), a także pH-metrię przełyku w przypadku podejrzenia GERD. Leczenie koncentruje się na eliminacji czynników wywołujących, modyfikacji stylu życia oraz farmakoterapii, która może obejmować inhibitory pompy protonowej, H2-blokery, leki zobojętniające kwas żołądkowy oraz leki prokinetyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Apipulmol (0,09 g + 2 g)/100 g
Przedawkowanie syropu Apipulmol, zawierającego 2 g sulfogwajakolu i 90 mg amonu chlorku na 100 g preparatu, wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów toksycznych głównie ze strony przewodu pokarmowego. Standardowa dawka terapeutyczna 10 ml syropu dostarcza 260 mg sulfogwajakolu i 12 mg amonu chlorku, co jest dobrze tolerowane, jednak przekroczenie tych dawek prowadzi do nasilenia działania drażniącego błonę śluzową żołądka i jelit. Objawy przedawkowania obejmują podrażnienie przewodu pokarmowego (dyskomfort, pieczenie, zgaga), nudności oraz wymioty, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wrzodowymi oraz nietolerancją składników pomocniczych, takich jak sacharoza, etanol czy metylu parahydroksybenzoesan.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sal Ems factitium –
Produkt leczniczy Sal Ems factitium w formie tabletek musujących zawiera 450 mg sztucznej soli emskiej, w tym 318,150 mg sodu wodorowęglanu oraz 121,500 mg sodu chlorku, a także inne sole mineralne. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem występują rzadko (1-10/10 000 pacjentów) i dotyczą głównie układu pokarmowego. Do najczęstszych objawów należą podrażnienie błony śluzowej żołądka (dyskomfort, niestrawność, pieczenie), zgaga (refluks żołądkowo-przełykowy), wzdęcia (związane z uwalnianiem CO2 z tabletek musujących) oraz bóle brzucha o różnym nasileniu. Mechanizmy tych działań obejmują bezpośrednie działanie drażniące na błonę śluzową, zmiany pH treści żołądkowej oraz skurcze mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, gazy w przewodzie pokarmowym, mikrobiota jelitowa, niestrawność, pieczenie w żołądku, pieczenie za mostkiem, podrażnienie błony śluzowej żołądka, podrażnienie zakończeń nerwowych, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, refluks żołądkowy, skurcz mięśniówki gładkiej, sodu bromek, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, system monitorowania działań niepożądanych, sztuczna sól emska, wydzielanie kwasu żołądkowego, wzdęcia, zgaga