zawiesina do wstrzyknięć
Zawiesina do wstrzyknięć to postać leku parenteralnego, w której substancja czynna występuje w formie stałej, zdyspergowanej w płynnym nośniku. Zawiesiny charakteryzują się niejednolitą strukturą, gdzie cząstki substancji leczniczej są zawieszone w fazie ciekłej, co wymaga odpowiedniego przygotowania przed podaniem.
Zawiesiny do wstrzyknięć wymagają szczególnego postępowania przed aplikacją – konieczne jest dokładne wymieszanie (najczęściej poprzez wstrząsanie), aby uzyskać jednolitą dyspersję cząstek, co zapewnia podanie właściwej dawki leku. Zawiesiny jako postać leku umożliwiają przedłużone uwalnianie substancji czynnej po podaniu, co pozwala na zmniejszenie częstotliwości dawkowania.
W praktyce klinicznej zawiesiny do wstrzyknięć są stosowane m.in. w przypadku depot-neuroleptyków, preparatów hormonalnych, niektórych antybiotyków i leków przeciwzapalnych. Zawiesiny mogą być podawane różnymi drogami parenteralnymi, najczęściej domięśniowo lub podskórnie, rzadziej dożylnie ze względu na ryzyko zatorów. Przy podawaniu zawiesin należy zwrócić szczególną uwagę na dobór odpowiedniego rozmiaru igły i technikę iniekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Etraga 25 mg/ml
Preparat Etraga to azacytydyna w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o stężeniu 25 mg/ml, dostępny w fiolkach 100 mg i 150 mg. Po rekonstytucji odpowiednio 4 ml lub 6 ml wody do wstrzykiwań tworzy jednorodną, mętną zawiesinę, którą należy podać do 30 minut od przygotowania. Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta (mg/m²). Preparat zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na cytotoksyczne właściwości azacytydyny. Nie należy filtrować zawiesiny ani mieszać jej z innymi lekami poza wodą do wstrzykiwań. Fiolki przechowuje się do 3 lat, a sporządzona zawiesina wykazuje stabilność do 45 minut w 25°C lub do 32 godzin w 2-8°C, w zależności od temperatury użytej wody do rekonstytucji.
azacytydyna, guma bromobutylowa, lek przeciwnowotworowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, postać farmaceutyczna, powierzchnia ciała pacjenta, proszek do sporządzania zawiesiny, proszek liofilizowany, rekonstytucja, retencja leku, stabilność leku, substancja cytotoksyczna, właściwości cytotoksyczne, woda do wstrzyknięć, wstrzyknięcie podskórne, zawiesina do wstrzyknięć - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum to nieswoista szczepionka bakteryjna dostępna w trzech postaciach: submite, mite oraz forte, różniących się stężeniem inaktywowanych bakterii. Każda postać zawiera te same szczepy bakteryjne, jednak w różnych koncentracjach (mln komórek/ml): Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermidis (od 5 do 500), Streptococcus salivarius, pneumoniae i pyogenes (od 1 do 100), Escherichia coli i Corynebacterium pseudodiphtheriticum (od 2 do 200), Klebsiella pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Moraxella catarrhalis (od 1 do 100). Preparat występuje jako zawiesina do wstrzykiwań, różniąca się wyglądem fizycznym w zależności od wersji (przeźroczysta, opalizująca lub biała zawiesina). W skład szczepionki wchodzą substancje pomocnicze takie jak fenol, chlorek sodu oraz bufor fosforanowy, zapewniające stabilność i izotoniczność roztworu.
bufor fosforanowy, chlorek sodu, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, diwodorofosforan sodu dwuwodny, Escherichia coli, fenol, fosforan disodu dwunastowodny, Haemophilus influenzae, inaktywowane bakterie, izotoniczność roztworu, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, niezgodność farmaceutyczna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, zawiesina do wstrzyknięć