keratektomia

Keratitis, czyli zapalenie rogówki, stanowi nagły stan okulistyczny, który wymaga szybkiej i precyzyjnej diagnostyki w celu zapobiegania poważnym powikłaniom, takim jak trwała utrata wzroku czy ślepota. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu lampą szczelinową oraz analizie zeskrobin rogówkowych, które poddaje się barwieniu (np. Grama, Giemsy) i posiewom mikrobiologicznym. W przypadku owrzodzeń większych niż 2 mm, obejmujących średnią lub głęboką warstwę zrębu, lub przy podejrzeniu infekcji bakteryjnej, grzybiczej, wirusowej (HSV, VZV) czy amebowej (Acanthamoeba), stosuje się również metody molekularne, takie jak PCR, oraz mikroskopię konfokalną in vivo (IVCM). IVCM wykazuje czułość i swoistość na poziomie 66-100% w zależności od etiologii, a PCR pozwala na szybką identyfikację patogenów w ciągu 4-8 godzin, co jest istotne w porównaniu do 2-7 dni oczekiwania na wyniki posiewów. Charakterystyczne cechy kliniczne, takie jak naciek rogówkowy, owrzodzenie, dendrytyczne zmiany nabłonkowe czy obecność cyst w przypadku Acanthamoeba, wspomagają różnicowanie etiologii.