zawiesina doustna pozakonazolu

Zawiesina doustna pozakonazolu to postać leku przeciwgrzybiczego z grupy triazoli, który stosowany jest w profilaktyce i leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych. Substancja czynna, pozakonazol, działa poprzez hamowanie enzymu 14-α-demetylazy lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia syntezy ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów.

Zawiesina doustna pozakonazolu stosowana jest głównie w profilaktyce zakażeń grzybiczych u pacjentów z głęboką neutropenią po chemioterapii w przebiegu ostrej białaczki szpikowej lub zespołów mielodysplastycznych oraz u biorców przeszczepów komórek macierzystych układu krwiotwórczego z chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi. Wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum patogenów grzybiczych, w tym Aspergillus spp., Candida spp., Cryptococcus spp. oraz grzybów z rzędu Mucorales.

Wchłanianie pozakonazolu z zawiesiny doustnej jest zależne od przyjmowania pokarmu, szczególnie bogatego w tłuszcze, co zwiększa jego biodostępność. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie leku podczas lub bezpośrednio po posiłku. W przeciwieństwie do tabletek dojelitowych, które zawierają pozakonazol w formie rozpuszczonej, zawiesina doustna wymaga szczególnej uwagi odnośnie warunków podawania dla zapewnienia odpowiednich stężeń terapeutycznych.

Do najczęstszych działań niepożądanych zawiesiny doustnej pozakonazolu należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), bóle głowy oraz nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych wątroby. Istotne są interakcje lekowe związane z inhibicją cytochromu P450, szczególnie izoenzymu CYP3A4, co może prowadzić do zwiększenia stężenia jednocześnie stosowanych leków metabolizowanych tą drogą.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl