protokół mieloablacyjny

Protokół mieloablacyjny to schemat leczenia obejmujący wysokodawkową chemioterapię i/lub radioterapię, którego celem jest całkowite zniszczenie szpiku kostnego pacjenta przed przeszczepieniem komórek macierzystych. Jest to kluczowy element w przygotowaniu do allogenicznego lub autologicznego przeszczepu szpiku kostnego.

Procedura ta znajduje zastosowanie w leczeniu chorób nowotworowych układu krwiotwórczego, takich jak ostre i przewlekłe białaczki, chłoniaki, szpiczak mnogi, a także niektórych guzów litych. Mieloablacja prowadzi do głębokiej pancytopenii, eliminując komórki nowotworowe wraz z prawidłowymi komórkami szpiku.

W skład protokołów mieloablacyjnych wchodzą zazwyczaj leki alkilujące (busulfan, melfalan, cyklofosfamid), pochodne platyny oraz napromienianie całego ciała (TBI). Dobór konkretnego schematu zależy od rodzaju choroby podstawowej, stanu pacjenta oraz typu planowanego przeszczepu.

Terapia mieloablacyjna wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi, w tym toksycznością narządową, ryzykiem powikłań infekcyjnych oraz chorobą przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) w przypadku przeszczepów allogenicznych. Z tego względu coraz częściej stosuje się również protokoły o zredukowanej intensywności (RIC), szczególnie u pacjentów starszych lub obciążonych chorobami współistniejącymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl