zaburzenie źreniczne
Zaburzenie źreniczne to zespół objawów związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem źrenicy, czyli kolorowej części oka otaczającej czarną źrenicę. Źrenica jest otworem w tęczówce, który reguluje ilość światła wpadającego do oka, rozszerzając się w ciemności i zwężając w jasnym otoczeniu.
Do najczęstszych zaburzeń źrenicznych należą: anizokoria (nierówność źrenic), źrenica Adiego (jednostronnie poszerzona źrenica słabo reagująca na światło), zespół Hornera (zwężenie źrenicy z opadnięciem powieki i zapadnięciem gałki ocznej) oraz zaburzenia reakcji źrenic na światło i akomodację. Nieprawidłowości te mogą być wrodzone lub nabyte.
Zaburzenia źreniczne często stanowią ważny objaw diagnostyczny w neurologii, okulistyce i medycynie ratunkowej, gdyż mogą wskazywać na schorzenia układu nerwowego, urazy głowy, zatrucia, czy stosowanie niektórych leków. Ocena wielkości, symetrii i reaktywności źrenic stanowi istotny element badania neurologicznego i okulistycznego.
Diagnostyka zaburzeń źrenicznych obejmuje dokładne badanie okulistyczne, testy farmakologiczne (np. test z pilokarpiną czy fenylefryną), badania obrazowe głowy i oczodołów oraz ocenę neurologiczną. Leczenie zależy od przyczyny zaburzenia i może obejmować interwencję farmakologiczną, chirurgiczną lub terapię choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Alprox 0,25 mg
Przedawkowanie alprazolamu, benzodiazepiny o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów, od łagodnej senności po głęboką śpiączkę. Toksyczność jest szczególnie nasilona przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków depresyjnych. Dawki toksyczne u dorosłych wahają się od 15 mg (ciężkie zatrucie w połączeniu z alkoholem) do 25-50 mg (stan krytyczny, ryzyko zgonu przy stężeniu alkoholu 2‰). U dzieci dawki wywołujące umiarkowane zatrucie są znacznie niższe (0,3 mg/kg u 8-latka, 10 mg u 13-latka). Objawy obejmują zaburzenia neurologiczne (ataksyja, dyzartria, hipotonia), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, tachykardia) oraz oddechowe (depresja oddechowa). Charakterystyczne dla alprazolamu są reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja i omamy, które mogą wystąpić niezależnie od dawki.
alprazolam, antagonista receptorów benzodiazepinowych, aspiracja treści żołądkowej, ataksja, benzodiazepina, blok przedsionkowo-komorowy, choroba wątroby, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzartria, flumazenil, hemodializa, hipotonia, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, niedociśnienie tętnicze, objawy przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja paradoksalna, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenie źreniczne