maść miejscowa
Maść miejscowa to półstała forma leku do stosowania zewnętrznego, stosowana bezpośrednio na skórę lub błony śluzowe. Charakteryzuje się lepką konsystencją, która umożliwia utrzymanie substancji leczniczej w miejscu aplikacji przez dłuższy czas, co zwiększa jej skuteczność terapeutyczną.
Maści składają się z podłoża (najczęściej wazeliny, lanoliny, parafiny lub innych tłuszczów) oraz substancji czynnej. W przeciwieństwie do kremów, maści zawierają mniej wody i więcej substancji lipofilowych, co zapewnia lepsze nawilżenie skóry i wolniejsze uwalnianie substancji aktywnych. Dzięki temu stanowią dobrą opcję terapeutyczną w leczeniu przewlekłych dermatoz.
W praktyce klinicznej maści miejscowe stosowane są w wielu schorzeniach dermatologicznych, takich jak: atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, egzema, liszaj płaski czy świąd skóry. Najczęściej zawierają glikokortykosteroidy, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, przeciwzapalne lub przeciwświądowe. Przy przepisywaniu maści należy uwzględnić nie tylko substancję czynną, ale również odpowiednie podłoże, które może wpływać na skuteczność terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ichtamol – Przedawkowanie
Ichthamol (Ichthammolum) jest składnikiem aktywnym stosowanym w preparatach dermatologicznych w stężeniu 2% (2 g/100 g maści), obecnym w produktach takich jak Neo-Tormentil, Tormentiol oraz Tormexal forte. Wszystkie wymienione preparaty są przeznaczone wyłącznie do stosowania zewnętrznego, co znacząco ogranicza ryzyko systemowego wchłaniania substancji czynnej. W dostępnej dokumentacji medycznej oraz charakterystykach produktów leczniczych nie odnotowano przypadków przedawkowania ichtamolu, co potwierdza niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym stosowaniu tych maści na skórę.