łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu
Wskazanie

Łagodna postać choroby zwyrodnieniowej stawu (osteoartrozy) to początkowe stadium degeneracyjnego schorzenia, charakteryzującego się uszkodzeniem chrząstki stawowej oraz zmianami w kościach podchrzęstnych. W łagodnej postaci pacjenci zwykle odczuwają umiarkowany ból stawów, szczególnie podczas aktywności fizycznej, który ustępuje w spoczynku. Charakterystyczna jest też krótkotrwała sztywność poranna trwająca do 30 minut oraz niewielkie ograniczenie ruchomości stawu.

W diagnostyce łagodnej choroby zwyrodnieniowej stawów kluczowe znaczenie ma badanie kliniczne oraz badania obrazowe. W RTG widoczne są zazwyczaj niewielkie zwężenia szpary stawowej oraz początkowe osteofity. Badanie USG może uwidocznić zmiany w obrębie chrząstki i tkanek miękkich, natomiast rezonans magnetyczny jest najbardziej czułą metodą obrazowania wczesnych zmian zwyrodnieniowych.

Leczenie łagodnej postaci choroby zwyrodnieniowej stawów obejmuje farmakoterapię, fizjoterapię oraz modyfikację stylu życia. W farmakoterapii stosuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, takie jak paracetamol (Panadol, Apap) oraz niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np. ibuprofen (Ibuprom, Nurofen), diklofenak (Diclac, Dicloberl), naproxen (Anapran, Naproxen) czy meloksykam (Movalis, Meloxistad). W przypadku bólu miejscowego skuteczne są preparaty do stosowania miejscowego, takie jak Voltaren, Diklofenak, Ketonal czy Fastum.

W terapii wykorzystuje się również preparaty zawierające chondroitynę i glukozaminę (np. Artresan, Flexistav, Arthroblock), które mogą spowalniać postęp choroby. Coraz częściej stosowane są także kwas hialuronowy w iniekcjach dostawowych (Suplasyn, Hyalgan, Synvisc) oraz osocze bogatopłytkowe (PRP).

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z łagodną postacią choroby zwyrodnieniowej stawów jest skuteczne zapobieganie progresji zmian zwyrodnieniowych. Często pacjenci bagatelizują wczesne objawy i nie stosują się do zaleceń dotyczących modyfikacji aktywności fizycznej oraz redukcji masy ciała. Wyzwaniem jest również znalezienie równowagi między ochroną stawu a utrzymaniem odpowiedniej aktywności fizycznej, która jest kluczowa dla zachowania funkcji stawu. Długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego oraz nerek, co ogranicza możliwości terapeutyczne, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl