ograniczona postać stanu zapalnego tkanki miękkiej
Wskazanie
Ograniczona postać stanu zapalnego tkanki miękkiej to miejscowy proces zapalny dotyczący tkanek miękkich, obejmujący skórę, tkankę podskórną, mięśnie, powięzi lub ścięgna. W przeciwieństwie do rozległych postaci, obejmuje ograniczony obszar ciała i zwykle charakteryzuje się mniejszym nasileniem objawów ogólnoustrojowych. Stan ten może być wywołany przez uraz, infekcję bakteryjną, wirusową lub grzybiczą, reakcję alergiczną lub zaburzenia autoimmunologiczne.
W leczeniu ograniczonej postaci stanu zapalnego tkanki miękkiej stosuje się przede wszystkim niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które skutecznie zmniejszają ból i obrzęk. Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające diklofenak (Diclac, Voltaren, Dicloberl), ibuprofen (Ibuprom, Nurofen, Ibufen), naproxen (Anapran, Naproxen) czy ketoprofen (Ketonal, Febrofen). W przypadku stanu zapalnego wywołanego infekcją bakteryjną konieczne jest zastosowanie antybiotyków, takich jak amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav), klindamycyna (Dalacin C, Clindamycin) czy cefalosporyny (Zinnat, Cefuroxim).
W terapii miejscowej wykorzystuje się maści i żele przeciwzapalne (Voltaren Emulgel, Dicloreum, Fastum), a także preparaty z heparyną (Lioton, Heparinum) zmniejszające obrzęk. W cięższych przypadkach lekarz może zalecić krótkotrwałą terapię glikokortykosteroidami, zarówno w postaci miejscowej (Elocom, Cutivate, Dermovate), jak i ogólnoustrojowej (Metypred, Medrol, Encorton).
Największe trudności w leczeniu ograniczonej postaci stanu zapalnego tkanki miękkiej związane są z precyzyjnym ustaleniem przyczyny, zwłaszcza gdy występuje infekcja. Opóźnienie wdrożenia właściwego leczenia przeciwbakteryjnego może prowadzić do rozprzestrzenienia się infekcji i rozwoju poważniejszych powikłań, jak zapalenie kości, ropień czy sepsa. Wyzwaniem jest również różnicowanie z innymi jednostkami chorobowymi o podobnym obrazie klinicznym, w tym nowotworami tkanek miękkich. Dodatkową trudność stanowi leczenie pacjentów z zaburzeniami odporności, cukrzycą czy niewydolnością krążenia, u których procesy gojenia są zaburzone, a ryzyko progresji stanu zapalnego znacznie wyższe.
Lista leków z tym wskazaniem
-
DicloDuo gel – Żel – 10 mg/g
Preparat zawiera diklofenak sodowy w stężeniu 10 mg na gram żelu oraz składniki pomocnicze, w tym glikol propylenowy i kompozycję zapachową. Ma postać żelu o konsystencji kremo-żelu, przeznaczonego do stosowania miejscowego. Stosuje się go w celu łagodzenia bólu i leczenia stanów zapalnych związanych z urazami tkanek miękkich, takimi jak skręcenia, stłuczenia i nadwyrężenia, a także w łagodnej postaci choroby zwyrodnieniowej stawów. Zalecany jest dla młodzieży powyżej 14 lat oraz dla dorosłych do krótkotrwałego stosowania.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna