hipokaliemia
Wskazanie

Hipokaliemia, czyli obniżone stężenie potasu w surowicy krwi (poniżej 3,5 mmol/l), jest częstym zaburzeniem elektrolitowym. Występuje w wielu sytuacjach klinicznych, takich jak biegunki, wymioty, stosowanie leków moczopędnych, nadczynność nadnerczy (zespół Cushinga), czy hiperaldosteronizm. Hipokaliemia może również wystąpić przy długotrwałym niedożywieniu, nadmiernej utracie potasu przez nerki oraz w przebiegu zasadowicy metabolicznej.

Leczenie hipokaliemii opiera się przede wszystkim na suplementacji potasu. W Polsce stosowane są preparaty takie jak Kaldyum, Kalipoz, KalPotas, czy Slow-K. W przypadkach łagodnej hipokaliemii zaleca się doustną suplementację potasu. Przy ciężkiej hipokaliemii (poniżej 2,5 mmol/l) lub objawach klinicznych konieczne jest dożylne podawanie chlorku potasu (KCl), np. w postaci preparatów takich jak Kalium Chloratum WZF czy Potassium Chloride B. Braun.

W terapii hipokaliemii istotne jest również leczenie choroby podstawowej będącej przyczyną niedoboru potasu. W przypadkach hipokaliemii wywołanej diuretykami tiazydowymi lub pętlowymi stosuje się często diuretyki oszczędzające potas jak spironolakton (Spironol, Verospiron) lub eplerenon (Inspra, Eplecarda). U pacjentów z zaburzeniami wchłaniania lub chorobami przewodu pokarmowego konieczne może być wdrożenie leczenia przyczynowego.

Największą trudnością w leczeniu hipokaliemii jest ustalenie jej przyczyny, szczególnie gdy ma ona charakter nawracający. Wyzwaniem terapeutycznym jest również odpowiednie dawkowanie preparatów potasu – zbyt szybkie uzupełnianie może prowadzić do hiperkaliemii, która jest stanem zagrażającym życiu. Istotne jest też monitorowanie funkcji nerek, gdyż u pacjentów z niewydolnością nerek suplementacja potasu musi być prowadzona szczególnie ostrożnie. Dodatkowo, preparaty doustne potasu często powodują podrażnienia przewodu pokarmowego, co może prowadzić do niestosowania się pacjentów do zaleceń terapeutycznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl