Plasmalyte
Roztwór do infuzji, ,
Jest to przezroczysty roztwór do infuzji zawierający chlorki sodu, potasu, magnezu oraz sole octanu i glukonianu sodu. Stosuje się go do uzupełniania utraty płynów po urazach, oparzeniach, złamaniach czy zakażeniach oraz w trakcie operacji. Może być również używany we wstrząsie krwotocznym oraz przy kwasicy metabolicznej. Preparat wykazuje zgodność z krwią, co umożliwia szybkie przetoczenia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania – Plasmalyte
Plasmalyte to roztwór do infuzji o osmolarności około 295 mOsm/l i pH 6,5-8,0 (około 7,4), przeznaczony do dożylnego uzupełniania płynów. Dawkowanie u dorosłych, osób starszych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 500 ml do 3 litrów na 24 godziny, ze standardową szybkością infuzji 40 ml/kg mc./24 godz., którą w warunkach śródoperacyjnych można zwiększyć do 15 ml/kg mc./godz. U dzieci dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała: do 10 kg – do 100 ml/kg mc./24 godz. (6-8 ml/kg mc./godz.), 10-20 kg – 1000 ml + 50 ml/kg powyżej 10 kg/24 godz. (4-6 ml/kg mc./godz.), powyżej 20 kg – 1500 ml + 20 ml/kg powyżej 20 kg/24 godz. (2-4 ml/kg mc./godz.). Ze względu na brak potwierdzonych badań klinicznych u dzieci, stosowanie u tej grupy opiera się na danych literaturowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie równowagi płynowej, elektrolitowej i kwasowo-zasadowej, zwłaszcza stężenia sodu u pacjentów z SIADH lub przyjmujących agoniści wazopresyny.
Podawanie Plasmalyte wymaga zachowania aseptyki, stosowania jałowego sprzętu oraz wizualnej oceny roztworu pod kątem przejrzystości i braku zanieczyszczeń. Roztwór można podawać do żyły obwodowej, przed, w trakcie lub po transfuzji krwi. Należy unikać wyjmowania worka z opakowania ochronnego przed użyciem oraz podłączania pojemników seryjnie, aby zapobiec zatorowi powietrznemu. Nie wolno wywierać dodatkowego ciśnienia na pojemniki z tworzyw sztucznych bez całkowitego usunięcia powietrza. Możliwe jest dodawanie innych leków do roztworu przez specjalny port. Kluczowe jest systematyczne monitorowanie stanu pacjenta, w tym równowagi płynowej, elektrolitów i kwasowo-zasadowej, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Plasmalyte –
-
Działania niepożądane – Plasmalyte
Plasmalyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity (sód, potas, magnez, chlorki, octan, glukonian), który może wywoływać liczne działania niepożądane sklasyfikowane według MedDRA. Do najważniejszych należą reakcje nadwrażliwości i anafilaktoidalne objawiające się tachykardią, dusznością, hipotensją, pokrzywką oraz hiperkaliemią (częstość nieznana). W trakcie terapii mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperwolemia i hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym, która wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko poważnych powikłań neurologicznych. Zaburzenia neurologiczne obejmują napady drgawkowe oraz ostrą encefalopatię hiponatremiczną, potencjalnie prowadzącą do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu (częstość nieznana). Ponadto, możliwe są zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepica żylna, a także reakcje skórne, takie jak pokrzywka, oraz reakcje w miejscu podania infuzji (uczucie pieczenia, ból, zapalenie żył, zakażenie). Plasmalyte może również powodować fałszywie dodatnie wyniki testu Bio-Rad Laboratories’ Platelia Aspergillus EIA.
Ze względu na ryzyko hiponatremii i jej powikłań, konieczne jest monitorowanie stężenia sodu w osoczu podczas terapii Plasmalytem oraz szybka interwencja w przypadku objawów encefalopatii hiponatremicznej. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub innych poważnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać infuzję i wdrożyć leczenie objawowe. Przy podejrzeniu zakrzepicy żylnej lub zakrzepowego zapalenia żył wskazane jest przerwanie podawania leku i zastosowanie terapii przeciwzakrzepowej. Personel medyczny powinien być świadomy możliwości fałszywie dodatnich wyników testu Platelia Aspergillus EIA, aby uniknąć błędnej diagnozy inwazyjnej aspergilozy. Całościowa ocena ryzyka i korzyści oraz ścisłe monitorowanie pacjentów są kluczowe dla bezpiecznego stosowania Plasmalyte.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Plasmalyte –
duszność, encefalopatia hiponatremiczna, fałszywie dodatni wynik testu, hiperkaliemia, hiperwolemia, hiponatremia szpitalna, hipotensja, inwazyjna aspergiloza, kołatanie serca, MedDRA, napad drgawkowy, odczyn zapalny, piloerekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja infuzyjna, reakcja nadwrażliwości, roztwór elektrolitowy do infuzji, świszczący oddech, tachykardia, test Platelia Aspergillus, wynaczynienie, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył -
Interakcje leku – Plasmalyte
Plasmalyte, roztwór do infuzji zawierający elektrolity: sód 140 mmol/l, potas 5,0 mmol/l oraz magnez 1,5 mmol/l, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest ryzyko hiponatremii u pacjentów stosujących leki pobudzające lub nasilające działanie wazopresyny (np. chlorpropamid, karbamazepina, SSRI, NLPZ, desmopresyna), a także u osób przyjmujących diuretyki i leki przeciwpadaczkowe (np. okskarbazepina). Zawartość sodu w Plasmalyte może nasilać zatrzymanie sodu i wody pod wpływem kortykosteroidów i karbenoksolonu, co zwiększa ryzyko obrzęków i nadciśnienia. Ponadto, potas zawarty w roztworze może prowadzić do potencjalnie śmiertelnej hiperkaliemii w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas (amiloryd, spironolakton), inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II, a także lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, cyklosporyna), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek.
Magnez w Plasmalyte nasila działanie leków blokujących złącze nerwowo-mięśniowe (tubokuraryna, suksametonium, wekuronium) oraz antybiotyków aminoglikozydowych i nifedypiny, zwiększając ryzyko przedłużonej blokady nerwowo-mięśniowej. Metabolity octanu i glukonianu wykazują działanie alkalizujące, co może zwiększać klirens nerkowy leków o charakterze kwasowym (salicylany, barbiturany, lit) i zmniejszać klirens leków zasadowych (efedryna, pseudoefedryna, deksamfetamina), wpływając na ich stężenia terapeutyczne. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu Plasmalyte i alkoholu ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń wodno-elektrolitowych, odwodnienia oraz potencjalne wzmocnienie interakcji lekowych. Monitorowanie elektrolitów i funkcji nerek jest kluczowe podczas terapii Plasmalyte u pacjentów przyjmujących wymienione grupy leków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Plasmalyte –
alkalizacja, aminoglikozyd, analog wazopresyny, antagonista receptora angiotensyny, blokada nerwowo-mięśniowa, diuretyk oszczędzający potas, działanie moczopędne, hiperkaliemia, hiponatremia szpitalna, inhibitor ACE, inhibitory SSRI, klirens nerkowy, kortykosteroidy, lek moczopędny, lek o charakterze kwasowym, lek o charakterze zasadowym, lek przeciwpadaczkowy, lek sympatykomimetyczny, leki immunosupresyjne, leki wazopresyjne, niewydolność nerek, NLPZ, roztwór do infuzji, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie elektrolitowe -
Profil bezpieczeństwa leku – Plasmalyte
Plasmalyte powinien być stosowany z ostrożnością u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących piersią, seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. W przypadku kobiet karmiących brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa, dlatego decyzja o zastosowaniu powinna uwzględniać indywidualną ocenę ryzyka i korzyści. U seniorów konieczne jest dostosowanie dawkowania i monitorowanie ze względu na częstsze współistnienie chorób sercowo-naczyniowych, nerkowych i wątrobowych oraz polipragmazję. Pacjenci z niewydolnością nerek wymagają szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności, gdyż istnieje ryzyko zatrzymania sodu, potasu i magnezu; Plasmalyte jest przeciwwskazany w jawnej niewydolności nerek.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie Plasmalyte wiąże się z ryzykiem hiponatremii i zaburzeń równowagi elektrolitowej, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i laboratoryjnych. Dokumentacja nie zawiera danych dotyczących wpływu Plasmalyte na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługę maszyn ani interakcji z alkoholem, co wskazuje na brak dostępnych informacji w tych obszarach. W praktyce klinicznej zaleca się indywidualne podejście do terapii z uwzględnieniem stanu pacjenta oraz regularną ocenę funkcji narządów i elektrolitów podczas stosowania preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Plasmalyte –
-
Przeciwwskazania – Plasmalyte
Roztwór do infuzji Plasmalyte, zawierający elektrolity w stężeniach: Na 140 mmol/l, K 5,0 mmol/l, Mg 1,5 mmol/l, Cl 98 mmol/l, CH3COO 27 mmol/l oraz C6H11O7 23 mmol/l, posiada bezwzględne przeciwwskazania do stosowania u pacjentów z hiperkaliemią, niewydolnością nerek, blokiem serca, alkalozą metaboliczną lub oddechową, hipochlorhydrią oraz nadwrażliwością na składniki preparatu. Szczególnie istotne jest unikanie podawania Plasmalyte u chorych z podwyższonym stężeniem potasu w surowicy, gdyż zawartość potasu 5,0 mmol/l może nasilać hiperkaliemię i prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko kumulacji elektrolitów i przeciążenia płynowego, natomiast u osób z blokiem serca podawanie potasu może pogłębiać zaburzenia przewodnictwa. Alkaloza metaboliczna lub oddechowa oraz hipochlorhydria są przeciwwskazaniami ze względu na obecność alkalizujących octanu sodu i glukonianu sodu, które mogą nasilać zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej.
Przed zastosowaniem Plasmalyte konieczna jest dokładna ocena kliniczna i laboratoryjna pacjenta, w tym oznaczenie parametrów nerkowych, stężenia elektrolitów (szczególnie potasu), równowagi kwasowo-zasadowej oraz ocena układu sercowo-naczyniowego, w tym EKG u pacjentów z podejrzeniem zaburzeń rytmu lub przewodnictwa. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z granicznymi wartościami tych parametrów oraz u osób przyjmujących leki wpływające na gospodarkę potasową (np. diuretyki oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny) i równowagę kwasowo-zasadową. W sytuacjach braku możliwości monitorowania stanu klinicznego i parametrów laboratoryjnych podczas infuzji, stosowanie Plasmalyte powinno być odradzane. Decyzja o zastosowaniu preparatu powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, z uwzględnieniem dostępnych alternatyw terapeutycznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Plasmalyte –
alkaloza, arytmia, blok serca, charakterystyka produktu leczniczego, cyklosporyna, diuretyki oszczędzające potas, EKG, elektrolity w surowicy, gospodarka kwasowo-zasadowa, hiperkaliemia, hipochlorhydria, inhibitory konwertazy angiotensyny, kwas solny, monitorowanie parametrów, nadwrażliwość, niewydolność nerek, octan sodu, parametry laboratoryjne, parametry nerkowe, potas, przeciążenie płynowe, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, skład elektrolitowy, stężenie potasu w surowicy, takrolimus, układ sercowo-naczyniowy, upośledzona funkcja nerek, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plasmalyte
Produkt leczniczy Plasmalyte to roztwór do infuzji o składzie elektrolitowym zbliżonym do fizjologicznego osocza ludzkiego, zawierający jony: Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, octan (CH3COO-) 27 mmol/l oraz glukonian (C6H11O7-) 23 mmol/l. Roztwór cechuje się osmolarnością około 295 mOsm/l oraz pH około 7,4 (zakres 6,5–8,0), co odpowiada warunkom fizjologicznym i minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych oraz kwasowo-zasadowych podczas infuzji. Ze względu na naturalne występowanie składników w płynach ustrojowych, nie przeprowadzano standardowych badań toksykologicznych, a stosowanie Plasmalyte zgodnie z zaleceniami klinicznymi nie wiąże się z ryzykiem działań toksycznych.
W przypadku dodawania do roztworu Plasmalyte innych substancji leczniczych, bezpieczeństwo ich stosowania oraz potencjalne interakcje należy oceniać niezależnie, gdyż dane przedkliniczne dotyczące produktu podstawowego nie obejmują takich kombinacji. Fizykochemiczne właściwości roztworu, takie jak zbliżona do osocza osmolarność i pH, ograniczają ryzyko miejscowych reakcji na infuzję oraz zaburzeń homeostazy. Plasmalyte stanowi bezpieczny i dobrze tolerowany roztwór do uzupełniania płynów i elektrolitów w warunkach klinicznych, pod warunkiem prawidłowego dawkowania i uwzględnienia bezpieczeństwa ewentualnych dodatków.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plasmalyte –
badanie toksykologiczne, dane toksykologiczne, interakcje lekowe, kancerogenność, mutagenność, osmolarność, osmolarność osocza, pH krwi, płyny ustrojowe, reakcja na infuzję, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenia elektrolitowe -
Skład i postać leku – Plasmalyte
Plasmalyte to roztwór do infuzji o osmolarności około 295 mOsm/l i pH w zakresie 6,5-8,0 (optymalnie 7,4), zawierający precyzyjnie zbilansowane elektrolity: Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, octan 27 mmol/l oraz glukonian 23 mmol/l. Składniki te zapewniają odpowiednią równowagę jonową, co czyni Plasmalyte odpowiednim do wyrównywania zaburzeń elektrolitowych i nawodnienia pacjentów. Produkt dostępny jest w workach o pojemności 500 ml i 1000 ml, z okresem ważności 24 miesięcy, pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu. Po otwarciu roztworu należy go zużyć natychmiast, bez możliwości przechowywania.
Przy przygotowywaniu i podawaniu Plasmalyte należy stosować zasady aseptyki, w tym używać jałowych materiałów i ocenić wizualnie roztwór pod kątem przejrzystości oraz braku cząstek stałych. Dodawanie leków do roztworu wymaga potwierdzenia kompatybilności farmaceutycznej i stabilności chemicznej w zakresie pH 6,5-8,0, a także zachowania izotoniczności. Po dodaniu substancji leczniczych roztwór należy dokładnie wymieszać i nie przechowywać, a wszelkie zmiany koloru lub obecność osadów dyskwalifikują produkt do podania. Przechowywanie rekonstytuowanych roztworów nie powinno przekraczać 24 godzin w temperaturze 2-8°C, chyba że rekonstytucja odbyła się w warunkach aseptycznych i zwalidowanych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Plasmalyte –
aseptyka, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, glukonian sodu, izotoniczność, niezgodność farmaceutyczna, octan sodu, osmolarność, pH roztworu, podanie pozajelitowe, port do dodawania leku, port do przetaczania, rekonstytucja, roztwór do infuzji, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zestaw do przetaczania -
Właściwości farmakokinetyczne – Plasmalyte
Plasmalyte to roztwór do infuzji o osmolarności około 295 mOsm/l i pH zbliżonym do fizjologicznego (około 7,4, zakres 6,5-8,0), zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do osocza: Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg2+ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l oraz aniony organiczne – octan (27 mmol/l) i glukonian (23 mmol/l). Skład ten zapewnia stabilizację równowagi kwasowo-zasadowej oraz minimalizuje ryzyko zaburzeń osmotycznych i powikłań związanych z infuzją. Roztwór jest klarowny, bez widocznych cząstek, co gwarantuje bezpieczeństwo podania dożylnego.
Kluczowym aspektem farmakokinetyki Plasmalyte jest metabolizm anionów organicznych: octany są przekształcane do wodorowęglanów głównie w mięśniach szkieletowych i tkankach obwodowych, niezależnie od funkcji wątroby, co czyni preparat korzystnym u pacjentów z niewydolnością wątroby. Glukonian również uczestniczy w metabolizmie ogólnoustrojowym, wspierając efekt buforujący. Dodanie innych leków do roztworu może modyfikować jego farmakokinetykę, wpływając na dystrybucję, metabolizm i eliminację składników, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Plasmalyte –
anion organiczny, aniony organiczne, chlorek magnezu, chlorek potasu, efekt buforujący, elektrolity, farmakokinetyka, glukonian sodu, jony, mięsień szkieletowy, octan sodu, osmolarność, pH osocza, produkt leczniczy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, roztwór przezroczysty, tkanki obwodowe, właściwości fizykochemiczne, wodorowęglany, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie osmotyczne -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Plasmalyte
Plasmalyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, octan 27 mmol/l oraz glukonian 23 mmol/l, o pH około 7,4 i osmolarności około 295 mOsm/l. W praktyce klinicznej stosowanie Plasmalyte u kobiet w ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Decyzja o podaniu powinna opierać się na indywidualnej analizie stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w okresie porodu, gdzie konieczne jest monitorowanie stężenia elektrolitów, zwłaszcza sodu, ze względu na potencjalne interakcje z oksytocyną, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych u matki i płodu.
Brak jest również danych dotyczących wpływu Plasmalyte na płodność u kobiet i mężczyzn oraz bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią. W przypadku laktacji należy rozważyć potencjalne przenikanie składników roztworu do mleka matki i monitorować ewentualne objawy niepożądane u dziecka. Pacjentki powinny być poinformowane o ograniczeniach danych klinicznych oraz konieczności regularnego monitorowania parametrów elektrolitowych i zgłaszania niepokojących objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na wpływ poszczególnych elektrolitów, takich jak sód, potas i magnez, na gospodarkę wodno-elektrolitową oraz funkcje nerwowo-mięśniowe w kontekście ciąży i laktacji.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Plasmalyte –
gospodarka sodowa, karmienie piersią, oksytocyna, osmolarność, poród, przewodzenie nerwowo-mięśniowe, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji Plasmalyte, roztwór elektrolitowy, skurcz macicy, stężenie elektrolitów, stężenie fizjologiczne, stężenie sodu w surowicy, zaburzenie elektrolitowe -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Plasmalyte
Roztwór do infuzji Plasmalyte, o składzie elektrolitowym zbliżonym do osocza (Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, octan 27 mmol/l, glukonian 23 mmol/l), pH około 7,4 i osmolarności około 295 mOsm/l, nie posiada w charakterystyce produktu leczniczego (ChPL) danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na brak bezpośrednich badań, interpretacja potencjalnego wpływu powinna uwzględniać stan kliniczny pacjenta, który zwykle jest hospitalizowany i poddany nadzorowi medycznemu podczas terapii infuzyjnej, a także ryzyko zaburzeń elektrolitowych mogących wpływać na funkcje poznawcze i motoryczne. W praktyce klinicznej istotne jest monitorowanie objawów takich jak zawroty głowy, osłabienie czy zaburzenia koncentracji, które mogą ograniczać zdolność do prowadzenia pojazdów.
Wobec braku konkretnych danych w ChPL, lekarz powinien stosować zasadę ostrożności, oceniając indywidualny stan pacjenta i ryzyko związane z prowadzeniem pojazdów po podaniu Plasmalyte. Należy poinformować pacjenta o braku jednoznacznych informacji dotyczących wpływu leku na zdolności psychomotoryczne, a także o potencjalnym ryzyku wynikającym z jego stanu klinicznego. Zaleca się powstrzymanie od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu pełnej stabilizacji klinicznej, szczególnie w przypadku terapii zaburzeń elektrolitowych. Dokumentacja medyczna powinna odnotowywać przekazanie tych informacji, co ma znaczenie zarówno kliniczne, jak i prawne, zapewniając bezpieczeństwo pacjenta i odpowiedzialność lekarza.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Plasmalyte –
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek sodu, elektrolity, glukonian sodu, infuzja dożylna, nadzór medyczny, octan sodu trójwodny, osmolarność, pH fizjologiczne, roztwór do infuzji Plasmalyte, roztwór elektrolitowy, terapia infuzyjna, terapia płynowa, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy