aminokwas białkowy
Aminokwasy białkowe to organiczne związki chemiczne stanowiące podstawowe jednostki strukturalne białek. W organizmie ludzkim występuje 20 standardowych aminokwasów białkowych, które łączą się ze sobą poprzez wiązania peptydowe, tworząc łańcuchy polipeptydowe, a następnie białka o różnorodnych funkcjach biologicznych.
Każdy aminokwas białkowy składa się z centralnego atomu węgla (alfa), do którego przyłączone są: grupa aminowa (-NH₂), grupa karboksylowa (-COOH), atom wodoru oraz charakterystyczny dla danego aminokwasu łańcuch boczny (grupa R), decydujący o jego właściwościach fizykochemicznych. W zależności od budowy łańcucha bocznego, aminokwasy dzielimy na: niepolarne (hydrofobowe), polarne (hydrofilowe), kwasowe i zasadowe.
Z punktu widzenia klinicznego, aminokwasy dzielą się na endogenne (organizm może je syntetyzować) oraz egzogenne (niezbędne, które muszą być dostarczane z pożywieniem). Do aminokwasów egzogennych u dorosłych należą: fenyloalanina, walina, treonina, tryptofan, izoleucyna, metionina, leucyna i lizyna. U dzieci dodatkowo histydyna i arginina są uważane za niezbędne ze względu na zwiększone zapotrzebowanie metaboliczne w okresie wzrostu.
Zaburzenia metabolizmu aminokwasów prowadzą do licznych chorób metabolicznych, takich jak fenyloketonuria, choroba syropu klonowego, homocystynuria czy tyrozynemia. Diagnostyka tych schorzeń opiera się na wykrywaniu nieprawidłowych stężeń aminokwasów lub ich metabolitów w płynach ustrojowych, a leczenie obejmuje głównie modyfikacje dietetyczne oraz suplementację brakujących związków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pediaven NN1 –
Pediaven NN1, roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest jednoznacznie określone w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 4.7: „Nie dotyczy”). Preparat zawiera w 250 ml roztworu 25 g glukozy, 3,75 g aminokwasów (m.in. alanina, arginina, lizyna, metionina), elektrolity (wapń 2,35 mmol, sód 1,13 mmol, magnez 0,53 mmol, chlorki 1,25 mmol) oraz pierwiastki śladowe. Osmolarność wynosi około 715 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 4,8-5,5. Ze względu na sposób podawania (infuzja dożylna w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną) oraz stan kliniczny pacjentów, którzy zazwyczaj nie są zdolni do prowadzenia pojazdów, preparat nie wpływa na funkcje psychomotoryczne wymagane do takich czynności.
aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas białkowy, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, bilans azotowy, elektrolity, glukoza, infuzja dożylna, jon chlorkowy, kalorie pozabiałkowe, kwas asparaginowy, mikroelementy, osmolarność, pierwiastek śladowy, pierwiastki śladowe, preparat odżywczy, tauryna, tryptofan, tyrozyna, wartość energetyczna, worek do żywienia pozajelitowego, żywienie pozajelitowe