Leki w grupie
„roztwory węglowodanów”
Roztwory węglowodanów to preparaty stosowane głównie w terapii żywieniowej oraz w leczeniu zaburzeń gospodarki węglowodanowej. Zapewniają one organizmowi źródło energii w postaci łatwo przyswajalnych cukrów. Ich działanie polega na dostarczaniu kalorii, wyrównywaniu zaburzeń metabolicznych oraz nawodnieniu organizmu. Roztwory te są szczególnie cenne u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego, z zaburzeniami odżywiania lub w stanach hipoglikemii.
Do najważniejszych roztworów węglowodanów stosowanych w medycynie należą preparaty glukozy (dekstrozy) w różnych stężeniach (5%, 10%, 20%, 40%), roztwory fruktozy oraz płyny wieloelektrolitowe zawierające glukozę. Wśród polskich nazw handlowych można wymienić: Glucosum 5%, Glucosum 10%, Glucosum 20%, Glucosum 40% (roztwory glukozy), Fresubin (mieszanki odżywcze zawierające węglowodany), PWE z glukozą (płyn wieloelektrolitowy z glukozą).
Główną zaletą stosowania roztworów węglowodanów jest szybkie dostarczenie energii, łatwość stosowania oraz możliwość kontrolowanego nawadniania pacjenta. Są one szczególnie cenne w leczeniu hipoglikemii, odwodnienia, jako baza do sporządzania leków dożylnych oraz jako element żywienia pozajelitowego. Roztwory węglowodanów mogą być również wykorzystywane jako nośniki innych leków w terapii infuzyjnej.
Wśród niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem roztworów węglowodanów należy wymienić ryzyko hiperglikemii, zaburzeń elektrolitowych, przewodnienia oraz powikłań metabolicznych, szczególnie u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek. Hipertoniczne roztwory glukozy (20%, 40%) mogą powodować podrażnienie żył obwodowych i wymagają podawania do dużych naczyń. Długotrwałe stosowanie roztworów węglowodanów jako jedynego źródła energii może prowadzić do niedoborów białek i tłuszczów.
Roztwory węglowodanów można podzielić na podgrupy w zależności od rodzaju cukru oraz stężenia. Wyróżniamy: roztwory glukozy (izotoniczne 5%, hipertoniczne 10-40%), roztwory fruktozy (zwykle 5-10%), płyny wieloelektrolitowe z dodatkiem glukozy (np. PWE z glukozą) oraz złożone mieszaniny węglowodanowe stosowane w żywieniu pozajelitowym. Każda z tych podgrup ma specyficzne wskazania i zastosowania kliniczne w zależności od stanu pacjenta i celu terapeutycznego.
Lista leków w tej grupie
-
Glukoza 5 Braun – Roztwór do infuzji – 50 mg/ml
Produkt leczniczy jest wodnym roztworem glukozy o stężeniu 5%, zawierającym 50 mg glukozy w 1 ml roztworu. Przeznaczony jest do podawania dożylnego w celu dostarczenia węglowodanów organizmowi pacjenta. Może być stosowany jako roztwór służący do rozpuszczania leków, które nie wykazują niezgodności farmaceutycznych. Preparat stosuje się głównie w sytuacjach wymagających uzupełnienia poziomu glukozy oraz jako wsparcie żywieniowe.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Nutriflex Plus – Dwa roztwory do sporządzania roztworu do infuzji –
Produkt stanowi zestaw dwóch roztworów do sporządzania infuzji, które zawierają aminokwasy, glukozę oraz elektrolity, takie jak sód, potas, magnez i wapń. Służy do dostarczania niezbędnych składników odżywczych podczas żywienia pozajelitowego u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym katabolizmem. Stosuje się go, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna