Leki w grupie
„roztwory aminokwasów”

Roztwory aminokwasów to preparaty farmaceutyczne zawierające mieszaniny aminokwasów egzogennych i endogennych, stosowane w żywieniu pozajelitowym pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub enteralną. Zawierają one wszystkie niezbędne aminokwasy potrzebne do syntezy białek w organizmie, co zapobiega katabolizmowi białek ustrojowych i wspomaga procesy anaboliczne.

Roztwory aminokwasów są podawane dożylnie, najczęściej jako element żywienia pozajelitowego w połączeniu z roztworami glukozy, elektrolitów i emulsji tłuszczowych. Istnieją różne rodzaje preparatów dostosowane do specyficznych potrzeb pacjentów, w tym preparaty standardowe oraz specjalistyczne – przeznaczone dla pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością wątroby, w stanach katabolicznych czy dla pacjentów pediatrycznych.

Do najczęściej stosowanych preparatów aminokwasów dostępnych w Polsce należą: Aminoplasmal, Aminomel, Aminoven, Vamin, Nephrotect (dla pacjentów z niewydolnością nerek), Aminosteril Hepa (dla pacjentów z niewydolnością wątroby), Primene (dla noworodków i dzieci) oraz Dipeptiven (zawierający dipeptyd glutaminy). Standardowe roztwory zawierają stężenia aminokwasów od 5% do 15%.

Główne zalety stosowania roztworów aminokwasów obejmują możliwość precyzyjnego dostarczania odpowiedniej ilości i jakości białka, zapobieganie niedożywieniu białkowo-energetycznemu, wspomaganie procesów regeneracyjnych i gojenia ran, utrzymanie prawidłowej funkcji układu odpornościowego oraz możliwość indywidualizacji składu aminokwasów w zależności od stanu klinicznego pacjenta.

Roztwory aminokwasów mogą być klasyfikowane ze względu na przeznaczenie dla konkretnych grup pacjentów: standardowe roztwory aminokwasów (np. Aminoplasmal, Aminoven), roztwory aminokwasów dla pacjentów z niewydolnością nerek (np. Nephrotect, zawierające większą ilość aminokwasów egzogennych, a mniejszą endogennych), roztwory dla pacjentów z niewydolnością wątroby (np. Aminosteril Hepa, z podwyższoną zawartością aminokwasów rozgałęzionych, a obniżoną zawartością aminokwasów aromatycznych), roztwory dla pacjentów pediatrycznych (np. Primene, dostosowane do potrzeb rozwijającego się organizmu).

Potencjalne zagrożenia związane ze stosowaniem roztworów aminokwasów obejmują możliwość wystąpienia zaburzeń elektrolitowych, kwasicy lub zasadowicy metabolicznej, hiperglikemii, reakcji alergicznych oraz zaburzeń czynności wątroby i nerek przy nieprawidłowym dawkowaniu. U pacjentów z niewydolnością narządów, zwłaszcza nerek lub wątroby, należy zachować szczególną ostrożność i dostosować skład aminokwasów do ich stanu klinicznego. Istotne jest również monitorowanie parametrów biochemicznych podczas terapii, aby uniknąć potencjalnych powikłań metabolicznych.

Lista leków w tej grupie

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl