niewydolność wątroby
Wskazanie
Niewydolność wątroby to stan, w którym wątroba nie jest w stanie prawidłowo pełnić swoich funkcji metabolicznych, co prowadzi do poważnych zaburzeń ogólnoustrojowych. Może mieć charakter ostry (ang. acute liver failure, ALF) lub przewlekły (ang. chronic liver failure, CLF). W przebiegu niewydolności wątroby dochodzi do zaburzeń detoksykacji, syntezy białek, metabolizmu węglowodanów, tłuszczów oraz hormonów.
Głównymi przyczynami niewydolności wątroby są: wirusowe zapalenie wątroby (HBV, HCV), alkoholowa choroba wątroby, toksyczne uszkodzenie wątroby (np. zatrucie paracetamolem), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroby metaboliczne (np. choroba Wilsona, hemochromatoza) oraz niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD). W obrazie klinicznym obserwuje się żółtaczkę, encefalopatię wątrobową, zaburzenia krzepnięcia, wodobrzusze, obrzęki, a w zaawansowanych stadiach zespół wątrobowo-nerkowy.
Leczenie niewydolności wątroby zależy od jej przyczyny i stopnia zaawansowania. W Polsce stosuje się leki hepatoprotekcyjne jak Essentiale Forte, Sylimarol, Hepatil, Hepa-Merz (L-ornityna L-asparaginian). W encefalopatii wątrobowej podaje się laktulozę (Lactulosum, Normalac) oraz antybiotyki (Rifaksymina – Xifaxan, Tigermin). W leczeniu obrzęków i wodobrzusza stosuje się diuretyki (Spironol, Furosemid). Przy zaburzeniach krzepnięcia podaje się preparaty witaminy K (Vitamin K, Vitacon).
W przypadku alkoholowej choroby wątroby kluczowa jest abstynencja oraz wsparcie psychologiczne. Przy autoimmunologicznym zapaleniu wątroby stosuje się leki immunosupresyjne (Encorton, Azathioprine). U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B wykorzystuje się entekawir (Baraclude) lub tenofowir (Viread), natomiast przy HCV – terapie bezinterferonowe zawierające sofosbuwir (Sovaldi) w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi.
Największymi trudnościami w leczeniu niewydolności wątroby są: późna diagnoza (często w zaawansowanym stadium choroby), ograniczone możliwości regeneracji miąższu wątroby, trudności w leczeniu przyczynowym niektórych postaci, rozwój powikłań (encefalopatia, krwawienia z przewodu pokarmowego, zespół wątrobowo-nerkowy) oraz wysokie koszty terapii przeciwwirusowych. W przypadku zaawansowanej niewydolności wątroby jedyną skuteczną metodą leczenia może być przeszczepienie narządu, jednak dostępność dawców jest ograniczona, a procedura obarczona ryzykiem powikłań i koniecznością dożywotniej immunosupresji.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Aminosteril N-Hepa 8% – Roztwór do infuzji – –
Roztwór do infuzji zawierający 80 g/l aminokwasów, w tym L-izoleucynę, L-leucynę, L-lizynę, L-metioninę oraz N-acetylo-L-cysteinę. Produkt jest stosowany jako składnik żywienia pozajelitowego, szczególnie w ciężkich przypadkach niewydolności wątroby, zarówno bez encefalopatii, jak i z towarzyszącą encefalopatią wątrobową. Ma na celu dostarczenie niezbędnych aminokwasów, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Roztwór cechuje się wartością energetyczną 320 kcal/l oraz pH w zakresie 5,7–6,3.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Antithrombin III NF Takeda – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji – 50 j.m./ml; 500 j.m.
Produkt zawiera ludzką antytrombinę III pochodzącą z osocza w postaci liofilizowanego proszku oraz rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji. Jest stosowany u pacjentów z niedoborem antytrombiny, zarówno wrodzonym, jak i nabytym, szczególnie gdy poziom aktywności osoczowej antytrombiny jest poniżej 70% normy. Wskazaniem do podawania są zaburzenia zakrzepowe i zakrzepowo-zatorowe, a także sytuacje kliniczne takie jak zabiegi chirurgiczne, ciąża, poród czy niewydolność wątroby. Lek jest także pomocny przy braku lub niewystarczającej reakcji na heparynę oraz obecności zakrzepów u chorych z chorobami takimi jak zespół nerczycowy czy zapalne choroby jelit.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku