chrom(III) chlorek sześciowodny

Chrom(III) chlorek sześciowodny (CrCl₃·6H₂O) to nieorganiczny związek chemiczny zawierający jony chromu na trzecim stopniu utlenienia. Ma postać zielonych lub fioletowych kryształów, które są dobrze rozpuszczalne w wodzie. W medycynie i naukach biomedycznych związek ten jest przedmiotem zainteresowania ze względu na rolę chromu jako pierwiastka śladowego.

W kontekście medycznym, chrom(III) jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego metabolizmu glukozy, lipidów i białek. Uczestniczy w działaniu czynnika tolerancji glukozy (GTF), wpływając na skuteczność działania insuliny. Niedobór chromu może przyczyniać się do zaburzeń gospodarki węglowodanowej, w tym do pogorszenia tolerancji glukozy i zwiększenia ryzyka cukrzycy typu 2.

Chrom(III) chlorek sześciowodny bywa wykorzystywany w badaniach naukowych dotyczących suplementacji chromem i jego wpływu na metabolizm. Należy jednak pamiętać, że związki chromu(VI) są toksyczne i rakotwórcze, podczas gdy związki chromu(III), takie jak omawiany chlorek, są znacznie mniej toksyczne i uznawane za względnie bezpieczne w odpowiednich dawkach.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Chrom – Działania niepożądane

Chrom(III) chlorek sześciowodny, stosowany jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego (np. Addamel N, Nutryelt, Supliven, Tracutil, Pediaven) w dawkach około 5,33 μg/ml, wykazuje stosunkowo wysokie bezpieczeństwo kliniczne. Nie zaobserwowano specyficznych działań niepożądanych bezpośrednio przypisywanych chromowi, jednak możliwe są reakcje nadwrażliwości, w tym objawy takie jak pocenie się, gorączka, dreszcze, bóle głowy, wysypka i duszność, które wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i interwencji medycznej. Miejscowe powikłania po dożylnym podaniu obejmują zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, stany zapalne, reakcje martwicze oraz ból w miejscu wkłucia, choć ich związek z chromem nie jest jednoznaczny. Dodatkowo, podczas żywienia pozajelitowego mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne, takie jak hiperglikemia, kwasica metaboliczna, hiperazotemia, hiperkalcemia i hiperwolemia, które są raczej konsekwencją ogólnego profilu składników preparatów niż samego chromu.
chrom(III) chlorek sześciowodny, dreszcze, duszność, hiperazotemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, kwasica metaboliczna, martwica, nadmierna potliwość, niewydolność nerek, nudności, parametry wątrobowe, pierwiastek śladowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, stan zapalny, układ pokarmowy, wymioty, wynaczynienie, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chrom – Właściwości farmakodynamiczne

Chrom w postaci chromu(III) chlorku sześciowodnego jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym stosowanym w preparatach do żywienia pozajelitowego, gdzie jego zawartość jest precyzyjnie dostosowana do fizjologicznych potrzeb organizmu. W produktach takich jak Addamel N, Nutryelt, Pediaven G20, Pediaven NN2, Supliven oraz Tracutil, dawki chromu wahają się od 0,1 μg do 5,33 μg na ml, z odpowiednim dostosowaniem do grupy wiekowej i stanu klinicznego pacjenta (np. 53,3 μg w 10 ml Addamel N dla dorosłych, 20 μg w 1000 ml Pediaven G20 dla dzieci). Chrom nie wykazuje bezpośredniego działania farmakodynamicznego, a jego rola ogranicza się do utrzymania homeostazy metabolicznej, szczególnie istotnej w stanach zwiększonego katabolizmu, takich jak urazy, oparzenia czy zabiegi chirurgiczne, oraz w zaburzeniach wchłaniania (np. zespół krótkiego jelita, choroba Crohna).
biodostępność pierwiastka, choroba Crohna, chrom(III) chlorek sześciowodny, homeostaza, koncentrat pierwiastków śladowych, osmolalność, pierwiastek śladowy, płyn infuzyjny, równowaga metaboliczna, rozległy uraz, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitów, suplementacja parenteralna, sztuczne odżywianie, zaburzenie metaboliczne, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Chrom – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Chrom w postaci chromu(III) chlorku sześciowodnego jest składnikiem śladowym obecnym w preparatach leczniczych takich jak Addamel N (5,33 μg/ml), Nutryelt (30,45 μg/10 ml), Pediaven G20 (0,10 mg/1000 ml), Pediaven NN2 (3,8 μg/250 ml), Supliven (5,33 μg/ml) oraz Tracutil (5,3 μg/ml). Preparaty te stosowane są głównie w żywieniu pozajelitowym oraz w leczeniu niedoborów chromu, podawane zazwyczaj dożylnie w warunkach szpitalnych lub pod ścisłą kontrolą medyczną. Charakterystyki produktów wskazują, że Addamel N i Supliven nie mają lub wywierają nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, natomiast dla Nutryelt, Pediaven G20, Pediaven NN2 i Tracutil kwestia ta „nie dotyczy”. W praktyce klinicznej preparaty te nie wymagają specjalnych ostrzeżeń dotyczących wpływu chromu na funkcje psychomotoryczne.
charakterystyka produktu leczniczego, chrom(III) chlorek sześciowodny, infuzja dożylna, interakcja lekowa, koordynacja psychomotoryczna, leczenie skojarzone, lekarz przepisujący, niedobór chromu, pierwiastek śladowy, preparat chromu, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, suplementacja pierwiastków śladowych, zaburzenie wchłaniania, żywienie pozajelitowe

chrom(III) chlorek sześciowodny

Powiązane wpisy

Chrom – Działania niepożądane

Chrom – Właściwości farmakodynamiczne

Chrom – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn