napromienianie przeszczepu alogenicznego
Napromienianie przeszczepu alogenicznego to procedura radiacyjna stosowana przed transplantacją komórek krwiotwórczych pochodzących od dawcy (przeszczep alogeniczny). Technika ta polega na poddaniu materiału przeszczepowego działaniu promieniowania jonizującego w celu inaktywacji limfocytów T dawcy.
Głównym celem napromieniania przeszczepu jest zapobieganie chorobie przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), która stanowi poważne powikłanie po transplantacji. Procedura ta znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia GvHD, zachowując jednocześnie zdolność komórek macierzystych do wszczepienia i rekonstytucji hematopoezy u biorcy.
Standardowa dawka promieniowania stosowana w tej procedurze wynosi zwykle 25-30 Gy. Napromienianie przeprowadza się bezpośrednio przed infuzją komórek do organizmu biorcy. Należy jednak pamiętać, że napromienianie przeszczepu może częściowo osłabiać efekt przeszczep przeciwko nowotworowi (GvL), który jest istotnym mechanizmem terapeutycznym w przypadku przeszczepów wykonywanych z powodu chorób nowotworowych układu krwiotwórczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tacrolimus STADA 3 mg
Takrolimus, będący inhibitorem kalcyneuryny i lekiem immunosupresyjnym (kod ATC: L04AD02), działa poprzez tworzenie kompleksu z białkiem FKBP12, co hamuje aktywność kalcyneuryny i blokuje aktywację limfocytów T oraz proliferację limfocytów B. W badaniach klinicznych u pacjentów po przeszczepieniu narządów (wątroby, nerki, płuca, trzustki i jelita) wykazano, że takrolimus w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu ma porównywalną skuteczność i bezpieczeństwo do formy o natychmiastowym uwalnianiu. W przeszczepieniu wątroby wskaźnik ostrego odrzucania wynosił odpowiednio 32,6% i 29,3%, a przeżywalność po roku 89,2% i 90,8%. W przeszczepieniu nerki wskaźnik odrzucania wynosił 18,6% vs. 14,9%, a przeżywalność 96,9% vs. 97,5%. W porównaniu z cyklosporyną, takrolimus wykazywał nieznaczną przewagę w przeżywalności i mniejszą częstość niepowodzeń terapii immunosupresyjnej.
antagonista interleukiny-2, bazyliksymab, ciągły wlew dożylny, cyklosporyna, cytotoksyczny limfocyt, daklizumab, dysfagia, inhibitor kalcyneuryny, kalcyneuryna, kompleks FKBP12-takrolimus, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, mykofenolan mofetylu, napromienianie przeszczepu alogenicznego, ostre odrzucanie przeszczepu, proliferacja komórek B, przeciwciało monoklonalne, takrolimus, wirus Epsteina-Barr, zakażenie wirusowe, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół zarostowego zapalenia oskrzelików - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tacrolimus STADA 5 mg
Takrolimus, będący inhibitorem kalcyneuryny i silnym lekiem immunosupresyjnym, działa poprzez tworzenie kompleksu z białkiem FKBP12, co prowadzi do hamowania kalcyneuryny i zahamowania aktywacji limfocytów T oraz produkcji cytokin, takich jak IL-2, IL-3 i IFN-γ. W badaniach klinicznych u pacjentów po przeszczepach wątroby, nerki, płuca, trzustki i jelita, takrolimus w formie kapsułek o przedłużonym i natychmiastowym uwalnianiu wykazał porównywalną skuteczność w zapobieganiu ostremu odrzucaniu przeszczepu oraz wysokie wskaźniki przeżywalności pacjentów i przeszczepów. W transplantologii wątroby wskaźnik ostrego odrzucania wynosił około 29-33%, a roczna przeżywalność pacjentów wynosiła około 89-91%. W transplantologii nerek odsetek ostrego odrzucania wynosił 14,9-18,6%, a roczna przeżywalność pacjentów przekraczała 96%. W transplantologii płuc takrolimus redukował częstość ostrego odrzucania (11,5% vs 22,6% dla cyklosporyny) oraz występowanie zarostowego zapalenia oskrzelików (2,86% vs 8,57%). W transplantologii trzustki i nerki takrolimus poprawiał przeżywalność trzustki (91,3% vs 74,5% dla cyklosporyny).
antagonista interleukiny-2, augmentacja szpiku kostnego, bazyliksymab, cyklosporyna, cytomegalia, cytotoksyczny limfocyt, daklizumab, inhibitor kalcyneuryny, interferon gamma, interleukina 3, interleukina-2, kalcyneuryna, kompleks FKBP12-takrolimus, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, limfokina, mykofenolan mofetylu, napromienianie przeszczepu alogenicznego, ostre odrzucanie przeszczepu, przeciwciało monoklonalne, takrolimus, transplantacja jelita, transplantacja nerki, transplantacja wątroby, wirus Epsteina-Barr, zarostowe zapalenie oskrzelików - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dailiport 2 mg
Takrolimus, będący inhibitorem kalcyneuryny, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez hamowanie aktywacji limfocytów T, proliferacji komórek B oraz produkcji limfokin, w tym IL-2, IL-3 i γ-interferonu. Mechanizm działania polega na tworzeniu kompleksu z białkiem FKBP12, który kompetycyjnie hamuje kalcyneurynę, co prowadzi do zahamowania szlaków sygnałowych zależnych od wapnia. W badaniach klinicznych u pacjentów po przeszczepieniu wątroby, nerki, płuca, trzustki oraz jelita, takrolimus w formie o przedłużonym i natychmiastowym uwalnianiu wykazał porównywalną skuteczność i bezpieczeństwo. Wskaźniki ostrego odrzucania przeszczepu w ciągu 24 tygodni wynosiły odpowiednio około 29-33% dla wątroby i 15-19% dla nerki, a roczne przeżycie pacjentów oscylowało między 89% a 98%. W przypadku przeszczepu płuca takrolimus redukował częstość ostrych epizodów odrzucania (11,5% vs. 22,6% dla cyklosporyny) oraz przewlekłego odrzucania w postaci zespołu zarostowego zapalenia oskrzelików (2,86% vs. 8,57%).
antagonista interleukiny-2, augmentacja szpiku kostnego, bazyliksymab, białko cytozolowe FKBP12, biopsja, cyklosporyna, cytomegalia, cytotoksyczny limfocyt, daklizumab, immunosupresja, inhibitor kalcyneuryny, interleukina 3, interleukina-2, kalcyneuryna, kompleks FKBP12-takrolimus, kortykosteroid, limfocyt T, limfokina, mykofenolan mofetylu, napromienianie przeszczepu alogenicznego, natychmiastowe uwalnianie, odrzucanie przeszczepu, proliferacja komórki B, przeciwciało monoklonalne, przedłużone uwalnianie, przeszczepienie jelita, przeszczepienie nerki, przeszczepienie płuca, przeszczepienie trzustki, przeszczepienie wątroby, receptor interleukiny-2, takrolimus, wirus Epsteina-Barra, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół zarostowego zapalenia oskrzelików, γ-interferon - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dailiport 1 mg
Takrolimus jest silnym inhibitorem kalcyneuryny, który poprzez tworzenie kompleksu z białkiem FKBP12 hamuje aktywację limfocytów T, proliferację komórek B oraz produkcję limfokin, takich jak IL-2, IL-3 i γ-interferon. Jego wielokierunkowe działanie immunosupresyjne skutecznie zapobiega odrzucaniu przeszczepów narządowych. W badaniach klinicznych porównujących takrolimus o przedłużonym uwalnianiu (podawany raz na dobę) z formą o natychmiastowym uwalnianiu (dwa razy na dobę) u pacjentów po transplantacji wątroby i nerki, wskaźniki ostrego odrzucania przeszczepu potwierdzonego biopsją wynosiły odpowiednio około 30% i 15-30%, a roczna przeżywalność pacjentów oscylowała między 89,2% a 97,5%, co potwierdza porównywalną skuteczność obu form leku. Dodatkowo, takrolimus wykazał przewagę nad cyklosporyną w ochronie przeszczepu trzustki, z przeżywalnością trzustki po roku wynoszącą 91,3% vs. 74,5% (p<0,0005).
antagonista interleukiny-2, augmentacja szpiku kostnego, bazyliksymab, białko cytozolowe FKBP12, biopsja, cyklosporyna, cytomegalia, daklizumab, działanie immunosupresyjne, gamma-interferon, inhibitor kalcyneuryny, interleukina 3, interleukina-2, kalcyneuryna, komórka B, komórka T, kompleks FKBP12-takrolimus, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, limfocyt cytotoksyczny, limfocyt T, limfokina, mykofenolan mofetylu, napromienianie przeszczepu alogenicznego, odrzucanie przeszczepu, pomocnicza komórka T, proliferacja komórki B, przeszczepienie jelita, przeszczepienie nerki, przeszczepienie płuc, przeszczepienie trzustki, przeszczepienie wątroby, takrolimus, takrolimus o natychmiastowym uwalnianiu, takrolimus o przedłużonym uwalnianiu, wirus Epsteina-Barra, zarostowe zapalenie oskrzelików, zespół zarostowego zapalenia oskrzelików