nieprzyjemny smak
Nieprzyjemny smak (dysgeusia) to zaburzenie smaku objawiające się odczuwaniem smaku jako nieprzyjemnego, zniekształconego lub posiadającego metaliczny posmak. Jest to objaw często zgłaszany przez pacjentów w różnych stanach chorobowych, a także jako skutek uboczny niektórych terapii.
Przyczyny dysgeusii są różnorodne i mogą obejmować: infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), stany zapalne jamy ustnej, choroby neurologiczne, zaburzenia endokrynologiczne (np. cukrzyca), niedobory witamin (szczególnie cynku i witamin z grupy B), choroby autoimmunologiczne, a także stosowanie niektórych leków (m.in. antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, przeciwnowotworowych czy stosowanych w chemioterapii).
Diagnostyka dysgeusii obejmuje dokładny wywiad medyczny, badanie przedmiotowe jamy ustnej, testy smakowe oraz w niektórych przypadkach badania obrazowe lub neurologiczne. Leczenie nieprzyjemnego smaku zależy od przyczyny i może obejmować leczenie choroby podstawowej, modyfikację farmakoterapii, suplementację niedoborów czy stosowanie środków maskujących dyskomfort. W wielu przypadkach zaburzenie ustępuje samoistnie po wyeliminowaniu czynnika wywołującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Alvesco 160 160 mcg/dawkę inh.
Alvesco 160, aerozol inhalacyjny zawierający 160 μg cyklezonidu na dawkę, wykazuje profil działań niepożądanych u około 5% pacjentów stosujących dawki od 40 do 1280 μg/dobę. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter łagodny i nie wymagają przerwania terapii. Niezbyt często występują kołatanie serca, nudności, wymioty, ból brzucha, reakcje i suchość w miejscu podania, infekcje grzybicze jamy ustnej, ból głowy, dysfonia, kaszel po inhalacji, wyprysk, wysypka oraz nadciśnienie tętnicze. Rzadko notuje się obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który może wymagać natychmiastowej interwencji i rozważenia zaprzestania stosowania leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na czynność serca, takimi jak teofilina czy salbutamol, które mogą nasilać kołatanie serca.
aerozol inhalacyjny, ból głowy, cyklezonid, dysfonia, dyspepsja, działanie ogólnoustrojowe, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, jaskra, kaszel po inhalacji, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, lęk i depresja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieprzyjemny smak, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja w miejscu podania, substancja czynna, wyprysk i wysypka, zaburzenie snu, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esogno 3 mg
Eszopiklon stosowany w dawkach 1-3 mg u dorosłych pacjentów wykazuje profil działań niepożądanych oparty na badaniach klinicznych obejmujących 1626 pacjentów leczonych eszopiklonem oraz 858 pacjentów otrzymujących placebo. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są zaburzenia smaku (nieprzyjemny smak), a także ból głowy, senność, suchość w ustach, zawroty głowy i nudności, występujące u mniej niż 10% pacjentów. Działania niepożądane obejmują również zaburzenia psychiczne (nerwowość, depresja, lęk, zaburzenia pamięci, amnezja wsteczna), neurologiczne (ataksja, parestezje), okulistyczne (zamglone widzenie u osób starszych), naczyniowe (migrena, nadciśnienie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności), skórne (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowe (ból pleców, kurcze nóg). Amnezja wsteczna i złożone zachowania podczas snu (somnambulizm) stanowią istotne ryzyko, szczególnie u osób w podeszłym wieku.
albuminuria, aminotransferaza, amnezja wsteczna, ataksja, biegunka, ból głowy, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, eozynofilia, eszopiklon, hipokaliemia, kamień nerkowy, kurcz nogi, leukopenia, miastenia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, niedokrwistość hipochromowa, nieprawidłowe myślenie, nieprzyjemny smak, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie mięśni, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, suchość w ustach, szum uszny, uzależnienie fizyczne, zaburzenie pamięci, zaburzenie smaku, zaburzenie węchu, zamglone widzenie, zapalenie jelita grubego, zapalenie żołądka, zawrót głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Cyklezonid, substancja czynna leku Cyxodil dostępnego w dawkach 80, 160 i 320 µg/dawkę inhalacyjną, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u około 5% pacjentów stosujących dawki od 40 do 1280 µg/dobę. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane mają charakter łagodny i nie wymagają przerwania terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia układu oddechowego (dysfonia, kaszel, paradoksalny skurcz oskrzeli), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), reakcje miejscowe (suchość w jamie ustnej, reakcje w miejscu podania) oraz objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy). Rzadziej obserwuje się obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość, infekcje grzybicze jamy ustnej, a także zaburzenia psychiczne, szczególnie u dzieci. Paradoksalny skurcz oskrzeli, mogący wystąpić natychmiast po inhalacji, stanowi istotne zagrożenie i wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania leku.
ból brzucha, ból głowy, centralna surowicza chorioretinopatia, cyklezonid, Cyxodil, dysfonia, dyspepsja, infekcja grzybicza jamy ustnej, inhalator ciśnieniowy, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid wziewny, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywność psychoruchowa, nadwrażliwość, nieprzyjemny smak, niewydolność nadnerczy, niewyraźne widzenie, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, wyprysk, zaćma, zespół Cushinga, zespół cushingoidalny, zmniejszenie gęstości mineralnej kości