omdlenie arytmiczne
Omdlenie arytmiczne to nagła, krótkotrwała utrata przytomności spowodowana przejściowym niedokrwieniem mózgu w wyniku zaburzeń rytmu serca. Jest to jeden z najpoważniejszych typów omdleń, ponieważ wiąże się z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego.
Przyczyny omdleń arytmicznych dzielą się na bradyarytmie (zbyt wolna czynność serca) oraz tachyarytmie (zbyt szybka czynność serca). Wśród bradyarytmii najczęściej występują: zespół chorego węzła zatokowego, bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia oraz zaburzenia funkcji rozrusznika. Tachyarytmie wywołujące omdlenia to przede wszystkim częstoskurcze komorowe, częstoskurcze nadkomorowe oraz migotanie przedsionków z szybką odpowiedzią komór.
Diagnostyka omdleń arytmicznych obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne, EKG spoczynkowe, 24-godzinne monitorowanie EKG metodą Holtera, testy wysiłkowe oraz badania elektrofizjologiczne. W przypadkach trudnych diagnostycznie stosuje się wszczepialny rejestrator arytmii (ILR).
Leczenie omdleń arytmicznych zależy od ich przyczyny. W bradyarytmiach często konieczne jest wszczepienie stałego rozrusznika serca. W tachyarytmiach stosuje się farmakoterapię antyarytmiczną, ablację przezskórną lub wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD). U pacjentów z omdleniami arytmicznymi związanymi z wysokim ryzykiem nagłego zgonu sercowego, ICD jest metodą z wyboru.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół długiego qt – Objawy
Zespół długiego QT (LQTS) to zaburzenie repolaryzacji serca, manifestujące się wydłużeniem odstępu QT w EKG (QTc ≥450 ms u mężczyzn, ≥460 ms u kobiet; diagnostyczny próg według ESC to QTc ≥480 ms). Etiologia obejmuje formy wrodzone i nabyte, z mutacjami genetycznymi wpływającymi na kanały jonowe (LQT1, LQT2, LQT3). Objawy obejmują omdlenia (około 50% u pacjentów z wariantem genetycznym), palpitacje, zawroty głowy, napady drgawkowe wtórne do niedokrwienia mózgu podczas arytmii oraz nagłe zatrzymanie krążenia. Arytmie wyzwalane są przez wysiłek fizyczny (szczególnie u LQT1), stres emocjonalny (LQT2) lub sen (LQT3). Ryzyko nagłej śmierci jest szczególnie wysokie w pierwszych dwóch latach od pojawienia się objawów, a nieleczone LQTS wiąże się z 21% śmiertelnością w ciągu roku od pierwszego omdlenia. W populacji LQTS dotyczy około 1:2000 osób, z przewagą kobiet.
duszność, elektrokardiogram, lek beta-adrenolityczny, LQT1, LQT2, LQT3, LQT7, nagła śmierć, nagła śmierć sercowa, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, nieprawidłowy rytm serca, odstęp QT, omdlenie, omdlenie arytmiczne, palpitacje serca, repolaryzacja serca, skolioza, skorygowany odstęp QT, torsade de pointes, wada wrodzona, wrodzony zespół długiego QT, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zawroty głowy, zespół długiego QT, zespół Timothyego - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół brugady – Diagnostyka i diagnoza
Zespół Brugady to dziedziczne zaburzenie arytmogenne charakteryzujące się ryzykiem nagłej śmierci sercowej u pacjentów bez strukturalnych chorób serca. Diagnostyka opiera się na wykryciu charakterystycznego wzoru typu 1 (coved type) w 12-odprowadzeniowym EKG, z uniesieniem odcinka ST ≥2 mm w odprowadzeniach V1-V2 umieszczonych w 2., 3. lub 4. przestrzeni międzyżebrowej, występującym spontanicznie lub po prowokacji lekami blokującymi kanały sodowe (ajmalina, flekainid, prokainamid, pilsykainid). Wzory typu 2 i 3 są podejrzane, ale nie diagnostyczne. Test prowokacyjny jest wskazany u pacjentów z podejrzeniem zespołu, którzy nie mają spontanicznego wzoru typu 1, zwłaszcza przy omdleniach o nieustalonej etiologii lub w badaniach przesiewowych rodzin. Badania genetyczne, głównie mutacje w genie SCN5A, wspierają diagnozę, choć wykrywalność mutacji wynosi jedynie 15-30%. Badanie elektrofizjologiczne (EPS) może pomóc w stratyfikacji ryzyka, zwłaszcza u bezobjawowych pacjentów ze spontanicznym wzorem typu 1, oceniając indukowalność arytmii komorowych i efektywny okres refrakcji komór (wartość <200 ms jest predykcyjna).
arytmia komorowa, arytmogenna kardiomiopatia prawej komory, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, blok prawej odnogi pęczka Hisa, bloker kanału sodowego, częstoskurcz komorowy, elektrokardiogram, flekainid, fragmentacja zespołu QRS, kardiowerter-defibrylator, migotanie komór, nagła śmierć sercowa, omdlenie arytmiczne, strukturalna choroba serca, test prowokacyjny, uniesienie odcinka ST, wczesna repolaryzacja, zaburzenie arytmogenne, zatrzymanie krążenia, zespół Brugada