wchłanianie dystrybucja metabolizm eliminacja

Wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i eliminacja (ADME) to kluczowe procesy farmakokinetyczne określające losy substancji leczniczej w organizmie. Wchłanianie (absorpcja) oznacza przechodzenie leku z miejsca podania do krwiobiegu, co może zachodzić drogą przewodu pokarmowego, przez skórę, śluzówki lub drogi oddechowe. Proces ten zależy od właściwości fizykochemicznych leku, formy farmaceutycznej oraz fizjologicznego stanu pacjenta.

Dystrybucja to rozprowadzenie leku z krwi do tkanek i narządów. Na jej przebieg wpływają takie czynniki jak wiązanie z białkami osocza, rozpuszczalność w tłuszczach, przepływ krwi przez narządy oraz obecność barier fizjologicznych, w tym bariery krew-mózg. Objętość dystrybucji jest parametrem farmakokinetycznym określającym stopień dystrybucji leku w organizmie.

Metabolizm (biotransformacja) obejmuje przemiany biochemiczne leku, najczęściej zachodzące w wątrobie, których celem jest zwiększenie hydrofilności związku i ułatwienie jego wydalania. Wyróżniamy reakcje fazy I (utlenianie, redukcja, hydroliza) oraz fazy II (sprzęganie). Na metabolizm wpływają czynniki genetyczne, wiek, choroby oraz interakcje lekowe.

Eliminacja to usuwanie leku i jego metabolitów z organizmu, głównie przez nerki (z moczem) oraz wątrobę (z żółcią). Klirens i okres półtrwania to podstawowe parametry określające szybkość eliminacji. Zaburzenia funkcji nerek lub wątroby mogą znacząco wpływać na ten proces, wymagając modyfikacji dawkowania leków.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ramlolan 5 mg + 5 mg

Ramipryl, po podaniu doustnym, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym w ciągu 1 godziny oraz biodostępnością ramiprylatu wynoszącą 45%. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 73% dla ramiprylu i 56% dla ramiprylatu. Metabolizm ramiprylu jest niemal całkowity do aktywnego metabolitu ramiprylatu, który wykazuje efektywny okres półtrwania 13-17 godzin przy dawkach 5-10 mg. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, a klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny, co powoduje wydłużenie czasu eliminacji u pacjentów z niewydolnością nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm do ramiprylatu jest spowolniony, co skutkuje zwiększonym stężeniem ramiprylu w osoczu, jednak maksymalne stężenia ramiprylatu pozostają niezmienione.
aktywny metabolit ramiprylu, amlodypina, biodostępność amlodypiny, biodostępność ramiprylatu, enzym konwertujący angiotensynę, esteraza wątrobowa, faza eliminacji, klirens doustny, klirens kreatyniny, klirens ramiprylatu, metabolizm ramiprylu, narażenie na amlodypinę, nieczynny metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania amlodypiny, parametr farmakokinetyczny, proces farmakokinetyczny, proces metaboliczny, stężenie w osoczu, wchłanianie dystrybucja metabolizm eliminacja, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sunitinib Teva 50 mg

Farmakokinetyka sunitynibu została szczegółowo zbadana u zdrowych ochotników oraz pacjentów z guzami litymi, wykazując przewidywalny profil farmakokinetyczny. Po doustnym podaniu w dawkach 25-100 mg obserwuje się proporcjonalny wzrost AUC oraz Cmax, z osiągnięciem stanu równowagi po 10-14 dniach. Stężenie w stanie równowagi wynosi 62,9-101 ng/ml, co odpowiada wartościom hamującym fosforylację receptorów in vitro. Sunitynib wiąże się z białkami osocza w 95%, a jego aktywny metabolit w 90%, z dużą objętością dystrybucji (2230 l), co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Okres półtrwania sunitynibu wynosi 40-60 godzin, a metabolitu 80-110 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (61%) oraz nerki (16%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów lub induktorów tego enzymu.
białko oporności raka piersi, biodostępność, CYP3A4, dezetylosunitynib, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka populacyjna, induktor enzymatyczny, klasyfikacja Child-Pugh, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens pozorny, maksymalna tolerowana dawka, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia leku, pole powierzchni ciała, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie maksymalne, sunitynib, wchłanianie dystrybucja metabolizm eliminacja

wchłanianie dystrybucja metabolizm eliminacja

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Ramlolan 5 mg + 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Sunitinib Teva 50 mg