zmniejszenie liczby kręgów
Zmniejszenie liczby kręgów (redukcja kręgów) to wrodzona anomalia rozwojowa kręgosłupa, polegająca na występowaniu mniejszej liczby kręgów w porównaniu do prawidłowej budowy anatomicznej. W standardowej anatomii człowieka kręgosłup składa się z 7 kręgów szyjnych, 12 piersiowych, 5 lędźwiowych, 5 kości krzyżowej (zrośniętych w kość krzyżową) oraz 3-5 kręgów guzicznych (tworzących kość ogonową).
Najczęściej redukcja dotyczy kręgów lędźwiowych (cztery zamiast pięciu) lub piersiowych (jedenaście zamiast dwunastu), rzadziej obserwuje się zmniejszenie liczby kręgów szyjnych. Anomalia ta może występować jako izolowana wada lub towarzyszyć złożonym zespołom wad wrodzonych, takim jak zespół Klippla-Feila, zespół VACTERL czy dysplazje kręgosłupowe.
Zmniejszenie liczby kręgów może pozostawać bezobjawowe przez długi czas lub przez całe życie. U niektórych pacjentów może jednak prowadzić do zaburzeń biomechaniki kręgosłupa, przedwczesnych zmian zwyrodnieniowych, dolegliwości bólowych lub zaburzeń neurologicznych. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych – zdjęciach RTG, tomografii komputerowej oraz rezonansie magnetycznym, które pozwalają precyzyjnie określić anatomię i ewentualne konsekwencje wady.
Leczenie zależy od obecności objawów klinicznych i ewentualnych powikłań. Pacjenci bezobjawowi wymagają jedynie okresowej kontroli, natomiast w przypadku dolegliwości bólowych lub deficytów neurologicznych może być konieczna fizjoterapia, farmakoterapia przeciwbólowa lub w skrajnych przypadkach – interwencja chirurgiczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Ezehron Duo, zawierającego rozuwastatynę i ezetymib, wykazały, że działania toksyczne obserwowane przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji są charakterystyczne dla statyn i mogą być nasilone w porównaniu do monoterapii statynami, co przypisuje się interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym. Miopatia u szczurów pojawiała się dopiero przy dawkach około 20-krotnie wyższych (AUC dla statyn) oraz 500-2000-krotnie wyższych (AUC dla metabolitów ezetymibu) niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego ezetymibu, a dane dotyczące rozuwastatyny nie wskazały na szczególne zagrożenia genotoksyczne czy rakotwórcze, choć brak jest szczegółowych badań wpływu na kanał potasowy hERG.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, Ezehron Duo, genotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna i farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kanał potasowy hERG, letalne działanie na zarodki, miopatia, potencjał rakotwórczy, terapia skojarzona, toksyczne działanie na jądra, toksyczny wpływ na reprodukcję, zmiany histopatologiczne wątroby, zmniejszenie liczby kręgów, zrośnięcie kręgów