Aspergillus niger
Aspergillus niger to gatunek grzyba należący do rodzaju Aspergillus, powszechnie występujący w środowisku. Charakteryzuje się czarną barwą zarodników, co odróżnia go od innych gatunków z tego rodzaju. Jest organizmem saprofitycznym, rozkładającym materię organiczną.
W medycynie A. niger jest znany jako oportunistyczny patogen, mogący wywoływać aspergilozę u osób z obniżoną odpornością. Może kolonizować drogi oddechowe, powodując alergiczną aspergilozę oskrzelowo-płucną, inwazyjną aspergilozę płucną lub aspergilozę zatok. Rzadziej wywołuje zakażenia skórne, oczne lub otomykozę (grzybicę ucha).
Diagnostyka zakażeń A. niger opiera się na hodowli mikrobiologicznej, badaniach histopatologicznych oraz metodach molekularnych. W obrazie mikroskopowym widoczne są charakterystyczne konidiofory z czarnymi konidiami. W leczeniu zakażeń stosuje się leki przeciwgrzybicze, głównie z grupy azoli (worikonazol, itrakonazol) oraz echinokandyny.
A. niger ma również zastosowanie przemysłowe i biotechnologiczne, w tym w produkcji kwasu cytrynowego, enzymów i niektórych leków. W badaniach klinicznych wykorzystuje się go jako model do testowania skuteczności nowych leków przeciwgrzybiczych oraz w badaniach nad mechanizmami oporności na antymikotyki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nietolerancja laktozy – Leczenie
Nietolerancja laktozy wynika z niedoboru enzymu laktazy, co prowadzi do niepełnego trawienia laktozy i jej fermentacji w jelicie grubym, skutkując objawami takimi jak wzdęcia, bóle brzucha i biegunka. Wyróżnia się formy pierwotne, wtórne i wrodzone nietolerancji. Leczenie opiera się na modyfikacji diety z uwzględnieniem indywidualnego progu tolerancji laktozy, który u większości pacjentów wynosi 12-15 g laktozy jednorazowo (około 250 ml mleka). Zaleca się stopniowe wprowadzanie produktów mlecznych, preferowanie serów twardych i fermentowanych oraz stosowanie preparatów enzymatycznych zawierających laktazę, które rozkładają laktozę na glukozę i galaktozę. W przypadku nietolerancji wtórnej, leczenie choroby podstawowej może przywrócić zdolność trawienia laktozy, choć proces ten może trwać miesiące.
Aspergillus niger, bakterie jelitowe, bakterie kwasu mlekowego, Bifidobacterium, celiakia, giardioza, jelito cienkie, jelito grube, Lactobacillus, laktaza, metronidazol, niedobór wapnia, nietolerancja laktozy, oś mózg-jelito, probiotyki, produkty bezlaktozowe, terapia genowa, wektor adenowirusowy, witamina D, wzdęcia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orungal 100 mg
Itrakonazol, będący pochodną triazolu i substancją czynną leku Orungal, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego poprzez hamowanie syntezy ergosterolu, kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Jego skuteczność potwierdzono in vitro przy stężeniach MIC zwykle ≤1 μg/ml wobec licznych patogenów, w tym Candida spp. (np. C. albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis, C. dubliniensis), Aspergillus spp. (A. fumigatus, A. flavus, A. nidulans, A. terreus), a także Blastomyces dermatitidis, Cryptococcus neoformans, Histoplasma spp. i innych. Punkty graniczne MIC według EUCAST (wersja 10.0, od 04.02.2020) dla wrażliwości wynoszą m.in. 0,06 mg/l dla C. albicans i 1 mg/l dla A. fumigatus, przy czym brak jest ustalonych klinicznych punktów granicznych dla niektórych gatunków, takich jak Candida glabrata czy Aspergillus niger. Zaleca się monitorowanie stężeń azoli u pacjentów, a w przypadku szczepów Aspergillus z obszaru niepewności technicznej (ATU = 2 mg/l) stosować itrakonazol z zapewnieniem odpowiedniej ekspozycji.
Aspergillus fumigatus, Aspergillus niger, blastomikoza, Blastomyces dermatitidis, błona komórkowa grzyba, Candida albicans, Candida dubliniensis, Candida glabrata, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, chromoblastomikoza, Cryptococcus neoformans, dermatofit, działanie przeciwgrzybicze, ergosterol, EUCAST, fuzarioza, grzybica powierzchniowa, grzybica skóry, histoplazmoza, inwazyjna aspergiloza, kokcydioidomikoza, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, MIC, mukormykoza, onychomikoza, oporność krzyżowa, oporność na azole, sporotrychoza, zakażenie grzybicze, zakażenie inwazyjne, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon chorób i schorzeń
Aspergiloza – Etiologia i przyczyny
Aspergiloza to grupa chorób wywoływanych przez grzyby z rodzaju Aspergillus, z dominującym udziałem Aspergillus fumigatus (około 90% przypadków). Zarodniki o wielkości 2-5 μm wdychane są główną drogą zakażenia, docierając do pęcherzyków płucnych. U osób immunokompetentnych mechanizmy obronne, takie jak fagocytoza przez makrofagi pęcherzykowe i rekrutacja neutrofili, skutecznie eliminują patogen. Natomiast u pacjentów z immunosupresją (neutropenia >7 dni, terapia kortykosteroidami, przeszczepy, HIV/AIDS) lub z istniejącymi chorobami płuc (gruźlica, POChP, mukowiscydoza) dochodzi do rozwoju inwazyjnej aspergilozy, przewlekłej aspergilozy płucnej, alergicznej aspergilozy oskrzelowo-płucnej (ABPA) lub aspergillomy. Patogeneza obejmuje inwazję tkanek, hamowanie funkcji komórek odpornościowych, zakrzepicę oraz reakcje alergiczne, a także produkcję mikotoksyn, w tym gliotoksyny, która hamuje fagocytozę i indukuje apoptozę komórek układu odpornościowego.
alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, aspergilloma, Aspergillus flavus, Aspergillus fumigatus, Aspergillus niger, aspergiloza płucna związana z COVID-19, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, enzym proteolityczny, fagocytoza, gliotoksyna, gruźlica płuc, grzybiak kropidlakowy, inwazyjna aspergiloza płucna, makrofag pęcherzykowy, mikotoksyna, mukowiscydoza, oczyszczanie śluzowo-rzęskowe, oporność na azole, pęcherzyk płucny, przewlekła aspergiloza płucna, przewlekła choroba ziarniniakowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor Toll-podobny, rozedma płuc, rozstrzeń oskrzeli, sarkoidoza, siderofor, strzępka grzybni, zakrzepica, zatoka przynosowa - Leksykon substancji czynnych
Nadtlenek wodoru – Właściwości farmakodynamiczne
Nadtlenek wodoru, będący składnikiem preparatów takich jak Peroxygel 3,0, Skinsept mucosa oraz Spitaderm, wykazuje silne działanie antyseptyczne i dezynfekujące oparte na uwalnianiu aktywnego tlenu atomowego. Mechanizm ten prowadzi do mechanicznego usuwania drobnoustrojów, niszczenia komórek krwi oraz oczyszczania tkanek uszkodzonych. W stężeniu 3,0% (Peroxygel) nadtlenek wodoru wykazuje bakteriobójcze działanie wobec Staphylococcus aureus i Pseudomonas aeruginosa już po 1 minucie ekspozycji. W produktach złożonych, takich jak Skinsept mucosa, preparat wykazuje skuteczność wobec szerokiego spektrum bakterii (m.in. Lactobacillus, Corynebacterium, Enterococcus, Streptococcus, Escherichia coli) oraz grzybów (Candida albicans, Aspergillus niger) w czasie 30 sekund, nawet przy obecności 0,2% roztworu albuminy, 20% krwi lub 5% mucyny. Ponadto, preparaty te wykazują działanie przeciwwirusowe wobec wirusów otoczkowych, w tym HSV-2, HIV oraz HBV, a także aktywność przeciw prątkom gruźlicy i pierwotniakom.
Aspergillus niger, aspergiloza, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Candida albicans, chloroheksydyna, corynebacterium, działanie antyseptyczne, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwwirusowe, Enterococcus, Escherichia coli, HBV, HIV, katalaza, Lactobacillus, nadtlenek wodoru, paciorkowce beta-hemolizujące, patogen drożdżakowy, pierwotniaki, prątki gruźlicy, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, synergizm farmakologiczny, tkanki martwicze, tlen atomowy, wirus opryszczki, wirus otoczkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Imazol plus to krem zawierający 10 mg klotrymazolu oraz 2,5 mg diizetionianu heksamidyny w 1 g preparatu, należący do grupy leków przeciwgrzybiczych stosowanych miejscowo (kod ATC: D01AC20). Klotrymazol wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego, obejmujące dermatofity, grzyby drożdżopodobne, pleśnie oraz grzyby dimorficzne, z wartościami MIC w zakresie 0,05-3,13 μg/ml i MFC do 12,5 μg/ml w zależności od gatunku. Mechanizm działania klotrymazolu polega na hamowaniu syntezy ergosterolu, co prowadzi do zaburzenia integralności błony cytoplazmatycznej grzybów. Występowanie oporności na klotrymazol jest rzadkie, a rozwój wtórnej oporności obserwowany sporadycznie.
Actinomyces, Aspergillus niger, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona cytoplazmatyczna, Candida albicans, dermatofit, diizetionian heksamidyny, Epidermophyton floccosum, Escherichia coli, grzyb drożdżopodobny, heksamidyna, Imazol plus, klotrymazol, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum canis, minimalne stężenie grzybobójcze, minimalne stężenie hamujące, oporność na leki, promieniowiec, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwgrzybicze, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, synteza ergosterolu, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie skórne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Peroxygel 3,0 30 mg/g
Peroxygel 3,0 to preparat antyseptyczny zawierający nadtlenek wodoru w stężeniu 30 mg/g w formie żelu. Mechanizm działania opiera się na rozkładzie nadtlenku wodoru przez katalazy obecne w tkankach i bakteriach, co prowadzi do uwolnienia aktywnego tlenu atomowego. Proces ten jest przyspieszany w obecności krwi, ropy lub tkanek martwiczych, co jest korzystne w leczeniu ran. Uwalniany tlen atomowy mechanicznie usuwa drobnoustroje, niszczy komórki krwi oraz oczyszcza uszkodzoną skórę, a także wykazuje działanie odwaniające, wybielające i bakteriobójcze, co rozszerza spektrum terapeutyczne preparatu.
Aspergillus niger, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Candida albicans, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, grzyb pleśniowy, kandydoza, katalaza, nadtlenek wodoru, postać żelowa, proces gojenia, Pseudomonas aeruginosa, spektrum przeciwdrobnoustrojowe, środek antyseptyczny i dezynfekujący, Staphylococcus aureus, tkanka martwicza, tlen atomowy - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Właściwości farmakodynamiczne
Kaspofungina, półsyntetyczny lipopeptyd z grupy echinokandyn, działa poprzez selektywne hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu w ścianie komórkowej grzybów, co prowadzi do ich śmierci. Wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwgrzybiczej wobec gatunków Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. niger) oraz Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei), w tym szczepów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę jest rzadka i związana głównie z mutacjami w genach FKS1/FKS2. Wartości MIC dla opornych izolatów Candida mogą przekraczać 2 mg/l, co koreluje z gorszymi wynikami klinicznymi. Standaryzowane metody badania wrażliwości opierają się na wytycznych CLSI (M38-A2 dla Aspergillus, M27-A3 dla Candida), natomiast wartości graniczne EUCAST dla kaspofunginy nie zostały jeszcze ustalone ze względu na zmienność wyników MIC.
3)-D-glukan, 5-flucytozyna, amfoterycyna B, anidulafungina, Aspergillus, Aspergillus flavus, Aspergillus fumigatus, Aspergillus niger, beta-(1, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, clinical and laboratory standards institute, deoksycholan amfoterycyny B, drożdżak, drożdżyca przełyku, działanie grzybobójcze, echinokandyna, flukonazol, gen Fks1, gen Fks2, glarea lozoyensis, grzyb strzępkowy, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, minimalne stężenie hamujące, mykafungina, neutropenia, ściana komórkowa, spektrum przeciwgrzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia