przeciwciała ANCA
Przeciwciała ANCA (przeciwciała przeciwko cytoplazmie neutrofilów) to grupa autoprzeciwciał skierowanych przeciwko antygenom znajdującym się w cytoplazmie neutrofilów. Wyróżnia się dwa główne typy przeciwciał ANCA: c-ANCA (przeciwciała przeciwko proteinazie 3, PR3-ANCA) i p-ANCA (przeciwciała przeciwko mieloperoksydazie, MPO-ANCA).
Oznaczanie przeciwciał ANCA ma istotne znaczenie diagnostyczne w rozpoznawaniu zapaleń naczyń związanych z ANCA (AAV), do których należą: ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej choroba Wegenera), mikroskopowe zapalenie naczyń oraz eozynofilowe zapalenie naczyń z ziarniniakowatością (dawniej zespół Churga-Strauss).
Diagnostyka laboratoryjna ANCA obejmuje dwie metody: immunofluorescencję pośrednią (IIF), która pozwala zidentyfikować wzór świecenia (cytoplazmatyczny, okołojądrowy lub atypowy), oraz testy immunoenzymatyczne (ELISA), które umożliwiają określenie swoistości antygenowej przeciwciał. Łączne zastosowanie obu metod zwiększa czułość i swoistość diagnostyczną.
Obecność przeciwciał ANCA może być także stwierdzona w innych schorzeniach autoimmunologicznych, takich jak nieswoiste zapalenia jelit, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych czy reumatoidalne zapalenie stawów, co wymaga uwzględnienia w diagnostyce różnicowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie naczyń – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie naczyń (vasculitis) to grupa chorób autoimmunologicznych charakteryzujących się zapaleniem ścian naczyń krwionośnych różnych kalibrów (małych, średnich i dużych), co prowadzi do ich zwężenia, niedrożności, osłabienia lub tętniaków, skutkujących uszkodzeniem narządów takich jak nerki, płuca, mózg czy nerwy. W terapii podstawową rolę odgrywają glikokortykosteroidy (np. prednizon) oraz leki immunosupresyjne (cyklofosfamid, azatiopryna, metotreksat, mykofenolan mofetylu, rytuksymab, tocilizumab). W ciężkich przypadkach stosuje się plazmaferezę i dożylne immunoglobuliny (IVIg), szczególnie w chorobie Kawasaki. Monitorowanie pacjenta obejmuje ocenę parametrów życiowych, funkcji nerek, objawów skórnych, neurologicznych i oddechowych oraz kontrolę działań niepożądanych terapii, takich jak wzrost ciśnienia tętniczego, hiperglikemia czy ryzyko infekcji. Kompleksowa opieka pielęgniarska obejmuje także edukację pacjenta, wsparcie emocjonalne oraz koordynację opieki wielospecjalistycznej.
azatiopryna, badanie funkcji nerek, badanie laboratoryjne, białko C-reaktywne, ból stawów, choroba autoimmunologiczna, choroba Kawasaki, choroba Takayasu, ciśnienie tętnicze, cyklofosfamid, funkcja nerek, glikokortykosteroid, guzkowe zapalenie tętnic, hiperglikemia, immunoglobulina, krwioplucie, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, mesna, metotreksat, mikroskopowe zapalenie naczyń, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, naczynia krwionośne, objawy neurologiczne, odczyn Biernackiego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, osteoporoza, parametry życiowe, plamica dotykalna, plamica Schönleina-Henocha, plazmafereza, Pneumocystis jiroveci, prednizon, przeciwciała ANCA, rytuksymab, stan przedrzucawkowy, tętniak, tocilizumab, układ oddechowy, wysypka, zapalenie dużych naczyń, zapalenie małych naczyń, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń z nadwrażliwości, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie naczyń – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zapalenie naczyń związane z przeciwciałami ANCA (AAV) cechuje się istotnie podwyższonym ryzykiem śmiertelności (HR=1,016 dla wieku, HR=0,982 dla eGFR, RR=2,74 dla ciężkich infekcji w pierwszym miesiącu leczenia). Kluczowymi predyktorami złego rokowania są starszy wiek, obniżona filtracja kłębuszkowa (eGFR), niskie stężenie hemoglobiny (<9,8 g/dl) oraz powikłania infekcyjne w fazie indukcji. Zajęcie nerek, zwłaszcza z progresją do niewydolności, znacząco pogarsza przeżycie, a czynniki takie jak wysoki wskaźnik aktywności choroby BVAS, białkomocz i typ histopatologiczny (postać włókniejąca) predysponują do konieczności terapii nerkozastępczej. Model prognostyczny PRESAAV, uwzględniający wiek, typ AAV (MPA, GPA, EGPA), zajęcie narządów, kreatyninę i hemoglobinę, wykazuje wyższą skuteczność predykcyjną (C=0,728) niż tradycyjne systemy (rFFS, BVAS), umożliwiając stratifikację pacjentów na grupy niskiego (5-letnie przeżycie 90,04%), umiarkowanego (70,96%) i wysokiego ryzyka (70,96%). Dodatkowo, biomarkery takie jak stosunek neutrofilów do limfocytów (NLR ≥5,9) oraz obecność przeciwciał PR3-ANCA korelują z ryzykiem nawrotów.
antygen kryptokokowy, białkomocz, EGFR, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, kryptokokemia, limfocyty T regulatorowe, mikroskopowe zapalenie naczyń, nefropatia, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, powikłanie infekcyjne, przeciwciała ANCA, przeciwciała PR3-ANCA, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stosunek neutrofilów do limfocytów, terapia nerkozastępcza, wodogłowie, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń IgA, zapalenie naczyń OUN, zapalenie naczyń związane z ANCA, zapalenie tętnic Takayasu, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie naczyń – Patofizjologia i mechanizm
Zapalenie naczyń (vasculitis) to heterogenna grupa chorób charakteryzujących się zapaleniem ścian naczyń krwionośnych, prowadzącym do niedokrwienia, krwawienia i tętniaków. Patogeneza obejmuje trzy główne mechanizmy: zapalenie mediowane przez kompleksy immunologiczne, zapalenie związane z przeciwciałami ANCA (przeciwciała przeciw cytoplazmie neutrofilów) oraz zapalenie mediowane przez limfocyty T z tworzeniem ziarniny. W zapaleniach naczyń związanych z IgA (np. plamica Henocha-Schönleina) kluczową rolę odgrywa nieprawidłowa glikozylacja IgA1 i aktywacja alternatywnej drogi dopełniacza (z odkładaniem C3). W AAV przeciwciała ANCA skierowane przeciwko PR3 i MPO aktywują neutrofile, które uwalniają cytokiny, reaktywne formy tlenu i enzymy lityczne, prowadząc do uszkodzenia śródbłonka i zapalenia małych naczyń. Sieci zewnątrzkomórkowe neutrofilów (NETs) odgrywają kluczową rolę w patogenezie AAV, tworząc błędne koło produkcji ANCA i uszkodzenia naczyń. W zapaleniu dużych naczyń (np. olbrzymiokomórkowym) dominują limfocyty T CD4+ i makrofagi, które powodują ziarniniakowe zapalenie i zwężenie światła naczyń.
alternatywna droga dopełniacza, badanie asocjacyjne całego genomu, biopsja nerki, choroba Kawasakiego, cyklofosfamid, cząsteczka adhezyjna, dysfunkcja telomerów, endotelina-1, eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń, guzkowe zapalenie tętnic, hydralazyna, immunoglobulina A, komórka dendrytyczna, komórka Th2, kompleks immunologiczny, krioglobulinemia, limfocyt T, limfocyt T CD4+, mieloperoksydaza, neutrofil, odpowiedź immunologiczna, plamica Henocha-Schönleina, proteinaza 3, przeciwciała ANCA, reaktywne formy tlenu, reumatoidalne zapalenie stawów, rytuksymab, sieć zewnątrzkomórkowa neutrofili, śródbłonek naczyniowy, tętniak, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie DNA, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic olbrzymiokomórkowe, zapalenie tętnicy Takayasu, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Pyoderma gangrenosum – Diagnostyka i diagnoza
Pyoderma gangrenosum (PG) to rzadka, neutrofilowa choroba zapalna skóry manifestująca się szybko postępującymi, bolesnymi owrzodzeniami z charakterystycznym czerwono-fioletowym, podminowanym brzegiem oraz zjawiskiem patergii. Diagnostyka PG opiera się na obrazie klinicznym i wykluczeniu innych przyczyn owrzodzeń, gdyż brak jest swoistych markerów laboratoryjnych czy histopatologicznych. W diagnostyce stosuje się kryteria Mayo, konsensusu Delphi (czułość 86%, swoistość 90%) oraz skalę PARACELSUS (wynik ≥10 punktów wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo PG), które uwzględniają m.in. naciek neutrofilowy w biopsji, wykluczenie infekcji, obecność chorób towarzyszących oraz odpowiedź na leczenie immunosupresyjne. Biopsja brzegu owrzodzenia jest kluczowa do wykluczenia infekcji, nowotworów i zapaleń naczyń, a badania laboratoryjne obejmują morfologię, markery zapalne, przeciwciała ANCA oraz badania w kierunku chorób hematologicznych i zapalnych jelit.
choroba hematologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba reumatologiczna, choroba zapalna jelit, kalcyfilaksja, krioglobulinemia, martwicze zapalenie powięzi, naciek neutrofilowy, nieswoista choroba zapalna jelit, owrzodzenie tętnicze, owrzodzenie żylne, patergia, pęcherzowe oddzielanie naskórka, przeciwciała ANCA, pyoderma gangrenosum, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie naczyń, zapalne zapalenie stawów, zespół antyfosfolipidowy, zespół Sweeta - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół sjögrena – Epidemiologia
Zespół Sjögrena (ZS) to przewlekła, układowa choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się dysfunkcją gruczołów łzowych i ślinowych, prowadzącą do suchości oczu i jamy ustnej. Częstość występowania pierwotnego ZS (pZS) waha się od 0,01% do 0,72% populacji, z chorobowością około 60,82 (95% CI 43,69-77,94) przypadków na 100 000 mieszkańców oraz zapadalnością około 6,92 (95% CI 4,98-8,86) przypadków na 100 000 osobolat. Choroba wykazuje silną predylekcję do płci żeńskiej (stosunek kobiet do mężczyzn około 9:1) i najczęściej diagnozowana jest w wieku 40-60 lat. Występują istotne różnice geograficzne i etniczne w częstości występowania i manifestacjach klinicznych, np. najwyższe wskaźniki chorobowości odnotowano w Hiszpanii (0,25%), a najniższe w Japonii (0,03-0,05%). Wtórny ZS (wZS) współistnieje z innymi chorobami tkanki łącznej, takimi jak RZS (20-30%) i TRU (6,5-23%). Opóźnienia diagnostyczne, sięgające średnio 2,2±2,4 roku, wynikają z niespecyficznych objawów i braku standaryzacji kryteriów diagnostycznych, co utrudnia wczesne rozpoznanie i oszacowanie rzeczywistej epidemiologii choroby.
chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, chorobowość, klinicyści szpitalni i ambulatoryjni, kryteria diagnostyczne, limfadenopatia, objawy pozagruczołowe, opóźnienie diagnostyczne, predylekcja, przeciwciała ANCA, reumatoidalne zapalenie stawów, rokowanie, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, zajęcie układu nerwowego, zapadalność, zapalenie naczyń, zespół suchego oka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół churga-straussa – Objawy
Zespół Churga-Straussa (EGPA) to eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, charakteryzująca się zapaleniem małych i średnich naczyń krwionośnych, najczęściej u dorosłych w wieku 35-50 lat. Choroba przebiega w trzech fazach: alergicznej (astma o późnym początku u 96-100% pacjentów, alergiczny nieżyt nosa, polipy), eozynofilowej (eozynofilia, nacieki eozynofilowe w płucach i przewodzie pokarmowym, gorączka, poty nocne) oraz zapalnej naczyń (objawy ogólnoustrojowe, neuropatia obwodowa, zmiany skórne, zajęcie serca i przewodu pokarmowego). Diagnostyka opiera się na eozynofilii >10%, obecności MPO-ANCA, obrazach radiologicznych oraz badaniu histopatologicznym. Kryteria ACR wymagają 4 z 6 cech: astma, eozynofilia >10%, zapalenie zatok, nacieki płucne, zapalenie naczyń w biopsji oraz neuropatia.
alergiczny nieżyt nosa, artralgia, astma o późnym początku, azatiopryna, badanie histopatologiczne, ból neuropatyczny, cyklofosfamid, eozynofilia, eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń, eozynofilowe zapalenie żołądka, immunoglobulina dożylna, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, krwioplucie, lek immunosupresyjny, livedo reticularis, mepolizumab, metotreksat, mialgia, mieloperoksydaza, mononeuritis multiplex, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, ograniczony przepływ krwi, plamica dotykalna, plazmafereza, polipy nosa, prednizon, przeciwciała ANCA, udar mózgu, wybroczyny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie osierdzia, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół Churga-Straussa - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie naczyń – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie naczyń (vasculitis) to heterogenna grupa chorób charakteryzujących się zapaleniem ścian naczyń krwionośnych, co prowadzi do uszkodzeń narządów i tkanek. Diagnostyka jest wyzwaniem ze względu na niespecyficzne objawy i rzadkość schorzeń, co skutkuje średnim czasem do rozpoznania wynoszącym około 7 miesięcy oraz błędną diagnozą u 73% pacjentów. Kluczowe jest systematyczne podejście diagnostyczne obejmujące szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (m.in. morfologia, OB, CRP, ANCA, ANA, RF, poziomy dopełniacza C3 i C4) oraz obrazowe (RTG, USG, CT, MRI, PET, angiografia). Biopsja zajętego narządu pozostaje złotym standardem potwierdzenia rozpoznania, szczególnie w przypadku zapalenia naczyń OUN, tętnicy skroniowej, nerek czy płuc. W diagnostyce AAV istotne jest wykrycie przeciwciał ANCA: c-ANCA (PR3) w ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (GPA) oraz p-ANCA (MPO) w mikroskopowym zapaleniu naczyń (MPA) i eozynofilowej ziarniniakowatości (EGPA).
angiografia, angiografia mózgowa, białko C-reaktywne, biopsja, biopsja mózgu, biopsja nerki, biopsja nerwu łydkowego, biopsja płuca, biopsja tętnicy skroniowej, cytoplazmatyczne ANCA, czynnik reumatoidalny, immunofluorescencja bezpośrednia, krioglobuliny, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, mieloperoksydaza, mikroskopowe zapalenie naczyń, morfologia krwi, odczyn Biernackiego, okołojądrowe ANCA, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, płyn mózgowo-rdzeniowy, pozytonowa tomografia emisyjna, proteinaza 3, przeciwciała ANCA, przeciwciała przeciwjądrowe, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń OUN, zapalenie tętnic Takayasu, zapalenie tętnicy skroniowej, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie naczyń – Zapobieganie i profilaktyka
Zapalenie naczyń (vasculitis) to grupa chorób o podłożu zapalnym ścian naczyń krwionośnych, często z komponentą autoimmunologiczną, co utrudnia całkowitą profilaktykę. Kluczowe działania profilaktyczne obejmują regularne monitorowanie stanu zdrowia, leczenie chorób współistniejących, unikanie czynników wywołujących zaostrzenia oraz stosowanie szczepień ochronnych (np. przeciw grypie i pneumokokom). W terapii immunosupresyjnej, szczególnie przy stosowaniu cyklofosfamidu, rytuksymabu i wysokich dawek glikokortykosteroidów, zaleca się profilaktykę przeciwko infekcjom oportunistycznym, zwłaszcza Pneumocystis jirovecii, za pomocą trimetoprimu-sulfametoksazolu lub alternatywnie pentamidyny wziewnej, dapsonu bądź atowakwonu. Badania wskazują na redukcję ryzyka ciężkich infekcji o około 80% u pacjentów z zapaleniem naczyń związanym z przeciwciałami ANCA (AAV) stosujących profilaktykę antybiotykową.
antagonista receptora H2, atowakwon, bisfosfonian, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, dapson, flukonazol, glikokortykosteroid, infekcja grzybicza, infekcja oportunistyczna, inhibitor pompy protonowej, kandydoza jamy ustnej, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwgrzybiczny, mesna, osteoporoza indukowana glikokortykosteroidami, Pneumocystis jirovecii, przeciwciała ANCA, rytuksymab, terapia podtrzymująca, trimetoprim-sulfametoksazol, zakrzepica, zapalenie dużych naczyń, zapalenie naczyń, zespół antyfosfolipidowy, zespół Behceta - Leksykon chorób i schorzeń
Glomerulonefryt – Diagnostyka i diagnoza
Glomerulonefryt to zapalenie kłębuszków nerkowych, które może manifestować się od bezobjawowych zmian w badaniach moczu do ostrej niewydolności nerek. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych moczu (obecność erytrocytów, wałeczków czerwonokrwinkowych, białkomocz, leukocyturia) oraz krwi (kreatynina, BUN, eGFR, morfologia, profil lipidowy, dopełniacz C3 i C4, przeciwciała ANCA, anty-GBM, ANA, ASO). Badania obrazowe, takie jak ultrasonografia, tomografia komputerowa i rzadziej MRI, służą ocenie struktury nerek i wykluczeniu innych patologii. Biopsja nerki pozostaje złotym standardem diagnostycznym, umożliwiając określenie typu histologicznego (np. błoniasto-rozplemowy, mezangialno-rozplemowy, ogniskowy i segmentalny), stopnia aktywności zapalenia oraz włóknienia, co jest kluczowe dla rokowania i wyboru terapii. Wskazania do biopsji obejmują m.in. zespół nerczycowy z białkomoczem >3,5 g/dobę, szybko postępującą niewydolność nerek oraz nietypowy przebieg kliniczny.
amyloidoza nerek, badanie ogólne moczu, białkomocz, biopsja nerki, dobowa zbiórka moczu, filtracja kłębuszkowa, glomerulonefryt, leukocyturia, mikroskopia elektronowa, mikroskopia immunofluorescencyjna, mikroskopia świetlna, morfologia krwi, nefropatia błoniasta, nefropatia cukrzycowa, nefropatia IgA, nefropatia nadciśnieniowa, nefropatia toczniowa, ostra niewydolność nerek, poinfekcyjny glomerulonefryt, przeciwciała ANA, przeciwciała ANCA, przewlekła choroba nerek, rezonans magnetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, szpiczak mnogi, szybko postępujący glomerulonefryt, tomografia komputerowa, układ dopełniacza, ultrasonografia nerek, wskaźnik albumina/kreatynina, wskaźnik białko/kreatynina, zespół Goodpasture’a, zespół nerczycowy - Leksykon chorób i schorzeń
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń – Zapobieganie i profilaktyka
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń (GPA) to układowe martwicze zapalenie małych naczyń z tworzeniem ziarniniaków, głównie w górnych drogach oddechowych, płucach i nerkach. Obecnie brak jest skutecznych metod zapobiegania rozwojowi GPA. Kluczowa jest profilaktyka zakażeń oportunistycznych, zwłaszcza zapalenia płuc wywołanego przez Pneumocystis jirovecii (PJP), u pacjentów leczonych cyklofosfamidem i kortykosteroidami lub rytuksymabem z kortykosteroidami. Standardowa profilaktyka to trimetoprim-sulfametoksazol (TMP-SMZ) w dawce 160/800 mg 3 razy w tygodniu lub codziennie, kontynuowana przez cały okres immunosupresji oraz co najmniej 6 miesięcy po ostatniej infuzji rytuksymabu. Alternatywnie stosuje się dapson 100 mg/dzień u pacjentów z alergią na sulfonamidy. TMP-SMZ zmniejsza ryzyko ciężkich zakażeń (HR 0,5; 95% CI 0,3-0,8) i ambulatoryjnych zakażeń (HR 0,7; 95% CI 0,5-0,9), a także zapobiega PJP, co potwierdzono na podstawie 13 przypadków PJP u pacjentów bez profilaktyki.
alergia na sulfonamidy, azatiopryna, cyklofosfamid, dapson, glikokortykosteroidy, górne drogi oddechowe, granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń, leczenie immunosupresyjne, leczenie indukcyjne, leki immunosupresyjne, metotreksat, mikroskopowe zapalenie naczyń, nefropatia, niewydolność nerek, pierwotna profilaktyka, Pneumocystis jiroveci, profilaktyka pierwotna, profilaktyka powikłań, profilaktyka przeciwzakaźna, przeciwciała ANCA, przeciwciała PR3-ANCA, rytuksymab, skala FRS, trimetoprim-sulfametoksazol, układowe zapalenie naczyń, zakażenia oportunistyczne, zapalenie naczyń związane z ANCA, zapalenie płuc Pneumocystis, ziarniniakowatość Wegenera - Leksykon chorób i schorzeń
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń – Etiologia i przyczyny
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń (GPA) to autoimmunologiczne zapalenie małych i średnich naczyń, charakteryzujące się martwiczymi zmianami ziarniniakowatymi w górnych drogach oddechowych, płucach i nerkach. Kluczową rolę w patogenezie odgrywają przeciwciała ANCA, zwłaszcza PR3-ANCA (obecne u 60-80% pacjentów), które aktywują neutrofile, prowadząc do uszkodzenia tkanek przez uwalnianie reaktywnych form tlenu i enzymów litycznych. Genetyczne predyspozycje obejmują warianty HLA-DPB1, SERPINA1, PRTN3 oraz polimorfizmy CTLA-4 i PTPN22, które korelują z obecnością ANCA. Czynniki środowiskowe, takie jak nosicielstwo Staphylococcus aureus (związane z 9-krotnym wzrostem ryzyka nawrotów) oraz ekspozycja na rozpuszczalniki, krzemionkę i pestycydy, również wpływają na rozwój choroby. Niektóre leki, np. hydralazyna czy propylotiouracyl, mogą indukować ANCA-zależne zapalenie naczyń.
alfa-1-antytrypsyna, beryloza, choroba autoimmunologiczna, kłębuszkowe zapalenie nerek, komórki CD4, kompleks zgodności tkankowej, lewamizol, mimikra molekularna, przeciwciała ANCA, przeciwciała anty-proteinaza 3, reaktywne formy tlenu, schyłkowa niewydolność nerek, Staphylococcus aureus, trimetoprym-sulfametoksazol, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie naczyń związane z ANCA, ziarniniakowate zapalenie - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół churga-straussa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół Churga-Straussa, obecnie określany jako eozynofilowe ziarniniakowate zapalenie naczyń z poliangiitis (EGPA), to rzadkie autoimmunologiczne zapalenie małych i średnich naczyń, charakteryzujące się eozynofilią obwodową, astmą oraz zapaleniem błony śluzowej nosa i zatok. Choroba przebiega w trzech fazach: zapalenie zatok i alergie, ostra astma oraz zapalenie naczyń narządowych (płuca, przewód pokarmowy, nerwy obwodowe). Bez leczenia pięcioletnia przeżywalność wynosi około 25%, natomiast przy odpowiedniej terapii wzrasta do 90%. Diagnostyka i leczenie opierają się na ocenie ciężkości choroby, m.in. za pomocą Five Factor Score (FFS), gdzie FFS=0 wskazuje na łagodny przebieg, a FFS≥1 na cięższy, zagrażający życiu. Podstawą terapii są kortykosteroidy (prednizon 1 mg/kg/dobę, max 60 mg przez 2-3 tygodnie w łagodnych przypadkach) oraz leki immunosupresyjne, takie jak cyklofosfamid (w ciężkich postaciach) i leczenie podtrzymujące (rituksymab, azatiopryna 2-3 mg/kg/dobę, metotreksat 0,3 mg/kg/tydzień przez 18-24 miesiące). W przypadkach opornych stosuje się plazmaferezę, mepolizumab (anty-IL-5) oraz omalizumab.
alergia, azatiopryna, biopsja nerwu, bloker histaminy, cyklofosfamid, dapson, eozynofilia obwodowa, immunoglobulina dożylna, immunosupresja, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, krwawienie pęcherzykowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwwydzielniczy, mepolizumab, metotreksat, metyloprednizolon, nerw obwodowy, niedokrwienie kończyn, omalizumab, osteoporoza, plazmafereza, prednizon, przeciwciała ANCA, przeciwciało anty-IL-5, remisja, rituximab, suplementacja witaminy D, takrolimus, tętniak, zaburzenie elektrolitowe, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zespół Churga-Straussa - Leksykon chorób i schorzeń
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń – Patofizjologia i mechanizm
Granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń (GPA) to rzadkie, wieloukładowe autoimmunologiczne zapalenie naczyń małego i średniego kalibru, związane z obecnością przeciwciał ANCA, głównie przeciwko proteinazie 3 (PR3-ANCA). Patogeneza GPA obejmuje aktywację neutrofili przez ANCA, prowadzącą do degranulacji, produkcji reaktywnych form tlenu oraz tworzenia neutrofilowych pułapek zewnątrzkomórkowych (NETs), które uszkadzają śródbłonek i nasilają stan zapalny. Charakterystyczne dla GPA są martwicze ziarniniaki oraz zapalenie naczyń o minimalnej obecności kompleksów immunologicznych (pauci-immune). Genetyczne predyspozycje, zwłaszcza warianty w genach HLA-DP1A, HLA-DP1B, SERPINA1 i PRTN3, oraz czynniki środowiskowe, takie jak infekcje bakteryjne (np. Staphylococcus aureus) i ekspozycja na pyły czy leki, odgrywają rolę w etiologii choroby. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, obecności ANCA (głównie c-ANCA/PR3-ANCA) oraz badaniach histopatologicznych.
abatacept, azatiopryna, cyklofosfamid, cytoplazmatyczne ANCA, eozynofilowe ziarniniakowe zapalenie naczyń, granulomatoza z wieloogniskowym zapaleniem naczyń, interleukina-8, kłębuszkowe zapalenie nerek, martwicze zapalenie naczyń, metotreksat, mieloperoksydaza, mikroskopowe zapalenie naczyń, mykofenolan mofetylu, neutrofilowe pułapki zewnątrzkomórkowe, proteinaza 3, przeciwciała ANCA, reaktywne formy tlenu, rytuksymab, terapia indukcyjna, terapia podtrzymująca, zapalenie naczyń związane z ANCA, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Churga-Straussa, ziarniniakowatość Wegenera