nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej

Nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) to ponowne wystąpienie objawów manii, hipomanii lub depresji po okresie remisji. Nawroty są charakterystyczną cechą choroby afektywnej dwubiegunowej i dotyczą około 70-90% pacjentów w ciągu pierwszych 5 lat od rozpoznania, jeśli nie są właściwie leczeni.

Do czynników zwiększających ryzyko nawrotu ChAD należą: nieregularne przyjmowanie leków normotymicznych, współistniejące zaburzenia psychiczne (zwłaszcza uzależnienia), stresujące wydarzenia życiowe, zaburzenia rytmu dobowego oraz przerywanie farmakoterapii. Epizody maniakalne są najczęściej poprzedzone przez objawy prodromalne, takie jak zaburzenia snu, zwiększenie energii czy drażliwość.

Zapobieganie nawrotom obejmuje przede wszystkim długoterminową farmakoterapię lekami normotymicznymi (lit, walproiniany, lamotrygina, atypowe leki przeciwpsychotyczne), psychoedukację pacjenta i jego rodziny, regularne monitorowanie stanu psychicznego oraz interwencje psychospołeczne. Wczesne wykrycie objawów prodromalnych umożliwia szybką modyfikację leczenia i może zapobiec pełnoobjawowemu nawrotowi.

W przypadku wystąpienia nawrotu konieczna jest weryfikacja dotychczasowego leczenia, ocena czynników wyzwalających oraz dostosowanie terapii farmakologicznej. Pacjenci z częstymi nawrotami wymagają starannej optymalizacji leczenia podtrzymującego, które może obejmować kombinację kilku leków normotymicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bonogren 300 mg

Preparat Bonogren zawiera kwetiapinę (fumaranu kwetiapiny) w tabletkach powlekanych o mocy 300 mg, które można dzielić na dwie równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. W leczeniu schizofrenii zaleca się dawkowanie dwukrotne, rozpoczynając od 50 mg na dobę i stopniowo zwiększając do 300 mg na dobę w ciągu 4 dni, z docelową dawką terapeutyczną 300-450 mg/dobę (zakres 150-750 mg). W terapii epizodów maniakalnych dawka początkowa wynosi 100 mg/dobę, zwiększana do 400 mg w 4 dni, z możliwością dalszego wzrostu do 800 mg/dobę (zakres 200-800 mg), podawana również dwukrotnie na dobę. W epizodach depresyjnych w ChAD Bonogren podaje się raz na dobę przed snem, rozpoczynając od 50 mg i zwiększając do 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg u wybranych pacjentów. W profilaktyce nawrotów dawkę kontynuuje się w zakresie 300-800 mg/dobę, podzieloną na dwie dawki.
ChAD, choroba afektywna dwubiegunowa, dawka podtrzymująca, dawka terapeutyczna, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, epizody mieszane, fumaran kwetiapiny, klirens kwetiapiny, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, metabolizm wątrobowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, odpowiedź kliniczna, ostra faza choroby, przebieg choroby, schizofrenia, tabletka powlekana, tolerancja leku, wiek podeszły, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kefrenex 25 mg

Produkt leczniczy Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny jest w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg w formie tabletek powlekanych. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego. W leczeniu schizofrenii zaleca się podawanie leku dwa razy na dobę, z początkowym schematem dawkowania od 50 mg do 300 mg na dobę w ciągu pierwszych 4 dni, a następnie dawkę skuteczną w zakresie 300-450 mg/dobę (możliwy zakres 150-750 mg/dobę). W terapii umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa wynosi od 100 mg do 400 mg na dobę w ciągu 4 dni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w 6. dniu leczenia; dawka podtrzymująca mieści się w zakresie 200-800 mg/dobę. W ciężkich epizodach depresyjnych kwetiapinę podaje się raz na dobę przed snem, rozpoczynając od 50 mg i zwiększając do 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę u wybranych pacjentów, przy czym dawki powyżej 300 mg powinny być stosowane przez lekarzy z doświadczeniem w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej.
choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, fumaran kwetiapiny, klirens kwetiapiny, kwetiapina, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, pacjent w podeszłym wieku, schizofrenia, stan mieszany, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolaxa Rapid 10 mg

Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa Rapid, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwpsychotycznego, przeciwmaniakalnego oraz stabilizującego nastrój, co wynika z jej wysokiego powinowactwa (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), cholinergicznych muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych (H1). W badaniach in vitro i in vivo olanzapina wykazuje większe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy niższym ryzyku działań pozapiramidowych. Elektrofizjologiczne dane wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) z minimalnym wpływem na drogi prążkowia (A9), co tłumaczy korzystny profil bezpieczeństwa. Ponadto olanzapina wykazuje działanie przeciwlękowe i poprawia objawy depresyjne towarzyszące schizofrenii, co potwierdzają badania kliniczne z udziałem 2900 pacjentów oraz analiza wyników w Skali Depresji Montgomery-Asberg (średnia poprawa -6,0 punktów vs -3,1 dla haloperydolu).
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, działanie przeciwpsychotyczne, epizod manii, epizod mieszany, haloperydol, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, mania, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy negatywne schizofrenii, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra faza manii, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, układ pozapiramidowy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zylena 20 mg

Lek Zylena zawiera olanzapinę i jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Wskazania terapeutyczne obejmują leczenie schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W schizofrenii lek stosuje się zarówno w fazie ostrej, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym u pacjentów z dobrą odpowiedzią na terapię. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest wskazana do leczenia epizodów manii o nasileniu średnim i ciężkim oraz do profilaktyki nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie w fazie maniakalnej. Tabletki mają jasnożółty kolor, są okrągłe, o średnicy od 6 mm (5 mg) do 9 mm (20 mg), i zawierają aspartam (E951) w ilości proporcjonalnej do dawki (od 0,375 mg do 1,5 mg).
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, działanie niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, nasilenie średnie do ciężkiego, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy psychotyczne, olanzapina, ostra faza choroby, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olanzapina Viatris 15 mg

Olanzapina Viatris dostępna jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego: w schizofrenii dawka początkowa to 10 mg/dobę, w epizodach manii 15 mg/dobę (monoterapia) lub 10 mg/dobę (leczenie skojarzone), a w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę. Zakres dawek wynosi 5-20 mg/dobę, z modyfikacją dawki nie częściej niż co 24 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) oraz z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby zaleca się rozważenie dawki początkowej 5 mg/dobę, z ostrożnym zwiększaniem dawki, szczególnie przy umiarkowanej niewydolności wątroby (klasa A lub B wg Childa-Pugha). U osób palących może być konieczne zwiększenie dawki ze względu na przyspieszony metabolizm, natomiast u pacjentów z czynnikami spowalniającymi metabolizm (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie) zaleca się ostrożne zwiększanie dawki. Olanzapina nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz obserwowanych działań niepożądanych, takich jak przyrost masy ciała i zaburzenia metaboliczne.
biorównoważność, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresji, epizod manii, epizod mieszany, leczenie epizodu manii, leczenie skojarzone, marskość wątroby, metabolizm olanzapiny, monoterapia, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, olanzapina, schizofrenia, skala Childa-Pugha, spowolnienie metabolizmu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, umiarkowana niewydolność wątroby, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przemiany lipidów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Lekam 20 mg

Olanzapine Lekam to preparat zawierający olanzapinę, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, stosowany u dorosłych w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej schizofrenii, jak i w terapii podtrzymującej u pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie. W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych olanzapina jest stosowana w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu średnim do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów po epizodzie maniakalnym. Tabletki ulegające rozpadowi są szczególnie przydatne u pacjentów z dysfagią, niechętnych do przyjmowania leków lub z zaburzeniami współpracy terapeutycznej.
aspartam, dysfagia, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloalanina, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, metabolizm glukozy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, stabilizacja nastroju, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychotyczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zylena 10 mg

Olanzapina, zawarta w preparacie Zylena w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazana do leczenia schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. W terapii schizofrenii lek może być stosowany zarówno w fazie początkowej, jak i w leczeniu podtrzymującym u dorosłych pacjentów, u których uzyskano dobrą odpowiedź na leczenie. W chorobie afektywnej dwubiegunowej Zylena jest skuteczna w leczeniu epizodów manii o nasileniu od średniego do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie podczas manii.
aktywność psychoruchowa, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dawkowanie leku, dysfagia, epizod manii, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, olanzapina, podwyższony nastrój, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia długoterminowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine Aurovitas 5 mg

Olanzapine Aurovitas, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w postaci niepowlekanych tabletek, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym wskazanym wyłącznie dla dorosłych pacjentów. Główne zastosowanie obejmuje leczenie schizofrenii zarówno w fazie ostrej, jak i terapii podtrzymującej, gdzie kontynuacja leczenia u pacjentów z dobrą odpowiedzią kliniczną jest kluczowa dla stabilizacji stanu psychicznego i zapobiegania nawrotom. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest stosowana w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego oraz profilaktycznie w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych i depresyjnych. Tabletki zawierają laktozę jednowodną (90,50 mg w dawce 5 mg i 181,00 mg w dawce 10 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aktywność psychoruchowa, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod afektywny, epizod maniakalny, epizod manii, gonitwa myśli, laktoza jednowodna, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, olanzapina, ostra faza schizofrenii, schizofrenia, terapia podtrzymująca, terapia profilaktyczna, zachowania impulsywne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – KETREL XR 200 mg

KETREL XR, zawierający kwetiapinę fumaranu, dostępny jest w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowanych raz na dobę. W leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych w chorobie dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 300 mg pierwszego dnia, zwiększana do 600 mg drugiego dnia, z dawką docelową 600 mg/dobę i zakresem terapeutycznym 400-800 mg/dobę, podawaną co najmniej godzinę przed posiłkiem. W epizodach dużej depresji w chorobie dwubiegunowej dawka początkowa to 50 mg/dobę, stopniowo zwiększana do 300 mg/dobę (zakres 200-300 mg/dobę), podawana wieczorem. Profilaktyka nawrotów wymaga kontynuacji dawki 300-800 mg/dobę, również przed snem. Terapia wspomagająca w dużych zaburzeniach depresyjnych rozpoczyna się od 50 mg/dobę, zwiększanej do 150 mg/dobę (zakres 50-300 mg/dobę). U osób w podeszłym wieku i pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy rozpoczynać od 50 mg/dobę, stopniowo zwiększając o 50 mg/dobę, z indywidualnym dostosowaniem do maksymalnie 300 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, bez pokarmu, nie dzielić ani nie żuć.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba dwubiegunowa, ciężki epizod depresyjny, duże zaburzenie depresyjne, epizod depresji, epizod dużej depresji, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, klirens kwetiapiny, kwetiapina, kwetiapina o natychmiastowym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, metabolizm wątrobowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, schizofrenia, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olpinat 5 mg

Olpinat, zawierający 5 mg olanzapiny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie początkowej, jak i w terapii długoterminowej podtrzymującej. Lek ten umożliwia utrzymanie poprawy klinicznej i zapobiega nawrotom objawów psychotycznych u pacjentów wykazujących dobrą odpowiedź na leczenie. Ponadto, Olpinat znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, szczególnie w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim i ciężkim oraz w profilaktyce nawrotów manii i depresji u pacjentów, którzy dobrze reagowali na olanzapinę w trakcie epizodu maniakalnego.
alergia na soję, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresji, epizod manii, leczenie podtrzymujące, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, olanzapina, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, wzmożona aktywność psychoruchowa, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenia myślenia
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kefrenex 100 mg

Produkt leczniczy Kefrenex (kwetiapina fumaranu) wykazuje zróżnicowany schemat dawkowania dostosowany do wskazań terapeutycznych. W leczeniu schizofrenii zaleca się podawanie leku dwa razy na dobę, rozpoczynając od 50 mg w pierwszym dniu, stopniowo zwiększając do 300 mg w dniu czwartym, a następnie dostosowując dawkę w zakresie 150-750 mg/dobę, zwykle 300-450 mg/dobę. W epizodach maniakalnych choroby afektywnej dwubiegunowej dawkowanie również jest dwukrotne, z początkowym schematem 100 mg (dzień 1) do 400 mg (dzień 4), z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę. W epizodach depresyjnych choroby dwubiegunowej Kefrenex podaje się raz na dobę przed snem, rozpoczynając od 50 mg i osiągając 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę u wybranych pacjentów. W profilaktyce nawrotów choroby dawka dobowa wynosi 300-800 mg, podawana dwa razy na dobę, dostosowana indywidualnie do tolerancji i odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dawkowanie, rozpoczynając od 25 mg/dobę i stopniowo zwiększając o 25-50 mg/dobę, natomiast u osób w podeszłym wieku konieczne może być wolniejsze zwiększanie dawki ze względu na obniżony klirens leku o 30-50%.
choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod mieszany, klirens kwetiapiny, kwetiapina fumaran, metabolizm wątrobowy kwetiapiny, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, pacjent geriatryczny, schemat dawkowania, schizofrenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Wskazania do stosowania

Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, jest stosowana głównie w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dostępna w dawkach 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, wykazuje skuteczność zarówno w ostrych epizodach psychotycznych, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym. W schizofrenii redukuje objawy pozytywne (urojenia, halucynacje) i negatywne, przyczyniając się do stabilizacji remisji i poprawy funkcjonowania pacjentów. W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych olanzapina jest wskazana w leczeniu epizodów manii o nasileniu średnim do ciężkiego, stosowana zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, a także w profilaktyce nawrotów choroby, co pozwala na wydłużenie okresu remisji i zmniejszenie częstości nawrotów maniakalnych.
drażliwy nastrój, działanie niepożądane, epizod hipomaniakalny, epizod maniakalny, epizod manii, epizod mieszany, halucynacje, hipotonia ortostatyczna, leczenie podtrzymujące, leczenie skojarzone, lek normotymiczny, lek przeciwpsychotyczny atypowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, niewydolność wątroby, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne schizofrenii, ostry epizod psychotyczny, późna dyskineza, przyspieszony tok myślenia, receptor dopaminergiczny, remisja, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia skojarzona, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zaburzenie metaboliczne, zespół metaboliczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapine APC 10 mg

Lek Olanzapine APC, zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg), jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z schizofrenią oraz chorobą afektywną dwubiegunową. W schizofrenii preparat stosuje się zarówno w fazie ostrej, jak i w leczeniu podtrzymującym, szczególnie u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na terapię początkową. W chorobie afektywnej dwubiegunowej olanzapina jest zalecana w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii oraz w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów z pozytywną odpowiedzią na leczenie. Tabletki o średnicy 6 mm, zawierają aspartam (2,40–9,60 mg) i mannitol (60–240 mg), co wymaga ostrożności u pacjentów z fenyloketonurią oraz w sytuacjach klinicznych, gdzie mannitol może mieć znaczenie.
aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod choroby, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod manii, fenyloketonuria, interwencja farmakologiczna, leczenie podtrzymujące, mannitol, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, olanzapina, ostra faza choroby, remisja objawów, schizofrenia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripiprazole Medical Valley 30 mg

Arypiprazol, substancja czynna leku Aripiprazole Medical Valley, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o unikalnym mechanizmie działania, łączącym częściowe agonistyczne działanie na receptory dopaminowe D2 i serotoninowe 5HT1a oraz antagonizm wobec receptorów 5HT2a. W badaniach in vitro wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, co przekłada się na jego skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność arypiprazolu w redukcji objawów psychotycznych u dorosłych i młodzieży (13-17 lat), a także w leczeniu epizodów maniakalnych i zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Dawki stosowane w badaniach wynosiły od 0,5 do 30 mg/dobę, a terapia była dobrze tolerowana, z niskim ryzykiem hiperprolaktynemii (0,3%) i umiarkowanym przyrostem masy ciała (np. 13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała w porównaniu do 33% w grupie olanzapiny).
działanie agonistyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, Globalna Skala Nasilenia Tików, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, Lista Zachowań Aberracyjnych, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, raklopryd znakowany, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, terapia augmentacyjna, terapia skojarzona, współczynnik ryzyka, zaburzenia autystyczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół Tourette’a
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapine Aurovitas 15 mg

Olanzapina, lek przeciwpsychotyczny z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepin (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania farmakodynamicznego, obejmujące właściwości przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1, z przewagą blokady receptorów 5HT2 nad D2. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne wysycenie receptorów 5HT2A przy dawce 10 mg oraz mniejsze wysycenie receptorów D2 w prążkowiu u pacjentów reagujących na olanzapinę, co koreluje z jej działaniem przeciwpsychotycznym i anksjolitycznym oraz ograniczonym wpływem na funkcje motoryczne.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, epizod mieszany, lek przeciwpsychotyczny, monoterapia litem, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy depresyjne, objawy negatywne, objawy pozytywne, ostra faza manii, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, zaburzenie schizoafektywne
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Quetiapine Aurovitas 25 mg

Kwetiapina Aurovitas jest dostępna w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg, a schemat dawkowania jest ściśle uzależniony od wskazania klinicznego. W leczeniu schizofrenii zaleca się podawanie leku dwa razy na dobę, z początkowym dawkowaniem stopniowo zwiększanym od 50 mg do 300 mg w ciągu pierwszych czterech dni, a następnie dostosowywanym do zakresu 150-750 mg/dobę, zwykle skuteczna dawka wynosi 300-450 mg/dobę. W terapii epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej dawkowanie rozpoczyna się od 100 mg na dobę, zwiększając do 400 mg w cztery dni, a następnie do maksymalnie 800 mg/dobę, podawane dwa razy na dobę. W ciężkich epizodach depresyjnych kwetiapinę stosuje się raz na dobę przed snem, z dawką docelową 300 mg/dobę, a dawki powyżej 300 mg powinny być stosowane wyłącznie przez doświadczonych lekarzy. W profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej kontynuuje się leczenie dawką skuteczną z fazy ostrej, w zakresie 300-800 mg/dobę, podawaną dwa razy na dobę.
choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresyjny, epizod maniakalny, klirens osoczowy, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm wątrobowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, pediatria, schemat dawkowania, schizofrenia, tabletka powlekana, tolerancja leku, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren 5 mg

Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05A H03), wykazującym szerokie spektrum działania przeciwpsychotycznego, przeciwmaniakalnego oraz stabilizującego nastrój. Mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie (Ki <100 nM) do receptorów serotoninergicznych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych α1 oraz histaminowych H1. Olanzapina wykazuje większe powinowactwo do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co tłumaczy niskie ryzyko objawów pozapiramidowych. Badania PET i SPECT potwierdziły ten profil receptorowy u ludzi, wskazując na mniejsze wysycenie receptorów D2 w prążkowiu u pacjentów dobrze reagujących na leczenie olanzapiną w porównaniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod mieszany, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, lit, mania, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninergiczny, remisja, schizofrenia, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian, zaburzenie schizoafektywne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg

Olanzapina Aurobindo w dawce 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazana przede wszystkim w leczeniu schizofrenii u dorosłych, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii długoterminowej podtrzymującej, szczególnie u pacjentów wykazujących pozytywną odpowiedź na lek w początkowej fazie terapii. Ponadto, olanzapina znajduje zastosowanie w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD) – w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów maniakalnych oraz w profilaktyce nawrotów u pacjentów, którzy dobrze zareagowali na leczenie w fazie ostrej. Dawka 7,5 mg umożliwia elastyczne dostosowanie terapii, a postać doustna sprzyja wygodzie stosowania w warunkach ambulatoryjnych. Lek zawiera 135,75 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aktywność psychoruchowa, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie normotymiczne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod maniakalny, gonitwa myśli, leczenie podtrzymujące, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, nietolerancja laktozy, obniżona potrzeba snu, olanzapina, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, przyspieszona mowa, psychiatra, schizofrenia, stabilizacja nastroju, stan maniakalny, tabletka powlekana
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Olanzapina Viatris 10 mg

Olanzapina Viatris dostępna jest w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, z dawkowaniem dostosowanym do jednostki chorobowej oraz indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu schizofrenii dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, w epizodach manii 15 mg/dobę (monoterapia) lub 10 mg/dobę (terapia skojarzona), a w profilaktyce nawrotów choroby afektywnej dwubiegunowej 10 mg/dobę. Zakres dawkowania mieści się w przedziale 5-20 mg/dobę, z modyfikacjami zależnymi od stanu klinicznego i czynników takich jak wiek (≥65 lat), niewydolność nerek i/lub wątroby (zalecana dawka początkowa 5 mg/dobę), czy palenie tytoniu, które może wymagać zwiększenia dawki ze względu na przyspieszony metabolizm olanzapiny. Zwiększanie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny, a u pacjentów z czynnikami spowalniającymi metabolizm (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie) zaleca się ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki początkowej.
biorównoważność, choroba afektywna dwubiegunowa, dawka początkowa, epizod manii, marskość wątroby, metabolizm olanzapiny, monoterapia, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, niewydolność wątroby, olanzapina, schizofrenia, skala Childa-Pugha, stan kliniczny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia skojarzona, wydzielanie prolaktyny, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przemiany lipidów
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zolafren-Swift 20 mg

Zolafren-Swift to preparat zawierający olanzapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Lek jest wskazany do leczenia schizofrenii u dorosłych, skutecznie kontrolując objawy pozytywne i negatywne oraz umożliwiając długoterminowe leczenie podtrzymujące u pacjentów z dobrą odpowiedzią na terapię. Ponadto, olanzapina jest stosowana w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz w profilaktyce nawrotów tej choroby. Forma leku ułatwia podanie u pacjentów z trudnościami w połykaniu, niską współpracą terapeutyczną lub w sytuacjach wymagających szybkiego podania bez popicia. Tabletki można również rozpuścić w wodzie lub innym napoju, co zwiększa komfort stosowania.
alkohol benzylowy, aspartam, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod maniakalny, fenyloketonuria, leczenie podtrzymujące, napęd psychoruchowy, nawrót choroby afektywnej dwubiegunowej, objawy maniakalne, objawy negatywne schizofrenii, objawy pozytywne schizofrenii, olanzapina, przyspieszony tok myślenia, schizofrenia, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, Zolafren-Swift