PTCA
PTCA (Percutaneous Transluminal Coronary Angioplasty) to małoinwazyjna procedura kardiologiczna stosowana w leczeniu choroby wieńcowej. Polega na mechanicznym poszerzeniu zwężonych odcinków tętnic wieńcowych za pomocą specjalnego cewnika z balonikiem, wprowadzanego przez tętnicę udową lub promieniową.
Procedura PTCA wykonywana jest w pracowni hemodynamiki pod kontrolą angiografii rentgenowskiej. Po zlokalizowaniu zwężenia, cewnik z balonikiem jest napełniany, co powoduje rozciągnięcie ściany naczynia i zwiększenie jego światła. Współcześnie PTCA rzadko wykonuje się jako samodzielny zabieg – najczęściej uzupełnia się ją implantacją stentu (PCI – Percutaneous Coronary Intervention).
Wskazaniami do PTCA są: stabilna choroba wieńcowa oporna na leczenie farmakologiczne, niestabilna dławica piersiowa oraz ostry zawał mięśnia sercowego. Skuteczność zabiegu sięga 90-95%, jednak u części pacjentów może wystąpić restenoza (ponowne zwężenie naczynia). Główne powikłania to: rozwarstwienie tętnicy, krwawienie w miejscu dostępu naczyniowego, reakcje na środek kontrastowy oraz rzadziej perforacja naczynia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levosimendan Kalceks 2,5 mg/ml
Lewozymendan, klasyfikowany pod kodem ATC C01CX08, jest lekiem inotropowo-rozszerzającym naczynia, stosowanym w ostrych stanach niewydolności serca. Jego mechanizm działania opiera się na zwiększeniu wrażliwości troponiny C na jony wapnia, co poprawia kurczliwość mięśnia sercowego bez zaburzenia relaksacji, oraz na otwieraniu ATP-zależnych kanałów potasowych w mięśniach gładkich naczyń, prowadząc do rozszerzenia naczyń tętniczych i żylnych. Klinicznie obserwuje się poprawę parametrów hemodynamicznych, takich jak wzrost pojemności minutowej serca, objętości wyrzutowej i frakcji wyrzutowej, a także obniżenie ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego. Lewozymendan poprawia przepływ wieńcowy i perfuzję mięśnia sercowego bez istotnego wzrostu zapotrzebowania na tlen, co jest korzystne w terapii niewydolności serca o etiologii niedokrwiennej. Dawkowanie obejmuje dawkę nasycającą 3-24 µg/kg mc. oraz infuzję ciągłą 0,05-0,2 µg/kg mc./min.
ADHF, aminy katecholowe, ATP-zależny kanał potasowy, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, ciśnienie w prawym przedsionku, ciśnienie zaklinowania płucnych naczyń włosowatych, częstość czynności serca, endotelina-1, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, kardiomiopatia rozstrzeniowa, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, natriuretyczny peptyd typu B, niewydolność serca, objętość wyrzutowa, obwodowy opór naczyniowy, ostra niewydolność serca, perfuzja mięśnia sercowego, pojemność minutowa serca, przezskórna śródnaczyniowa angioplastyka wieńcowa, PTCA, rzut skurczowy serca, troponina C, wskaźnik sercowy, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego