ostra faza manii

Ostra faza manii to stan chorobowy charakteryzujący się patologicznie podwyższonym nastrojem, nadmierną energią oraz pobudzeniem psychoruchowym. Stanowi jeden z biegunów zaburzenia afektywnego dwubiegunowego (ChAD), występując naprzemiennie z fazami depresji lub okresami remisji.

W obrazie klinicznym dominuje wzmożony nastrój (euforia), przyspieszone myślenie (gonitwa myśli), zwiększona aktywność, zmniejszona potrzeba snu, zaburzenia koncentracji oraz nadmierna pewność siebie. Pacjenci często wykazują zachowania ryzykowne, rozrzutność finansową, hiperseksualność oraz mogą doświadczać objawów psychotycznych (urojeń wielkościowych, prześladowczych).

Leczenie ostrej fazy manii wymaga najczęściej hospitalizacji i opiera się na farmakoterapii z zastosowaniem leków normotymicznych (lit, walproiniany, karbamazepina), atypowych leków przeciwpsychotycznych (olanzapina, kwetiapina, risperidon) oraz czasami benzodiazepin dla opanowania pobudzenia. Nieleczona mania może prowadzić do wyczerpania fizycznego, zachowań autodestrukcyjnych i poważnych konsekwencji społecznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl