Dawkowanie i sposób podawania leku Olanzapina Viatris

Olanzapina Viatris (olanzapina) dostępna jest w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas planowania terapii oraz omówić z pacjentem w trakcie wywiadu medycznego.¹

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie olanzapiny zależy od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz odpowiedzi na leczenie. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie w poszczególnych wskazaniach:²

• Schizofrenia: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg olanzapiny na dobę.
• Epizody manii: dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę podawana jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w leczeniu skojarzonym.
• Zapobieganie nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej: zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii należy kontynuować leczenie tą samą dawką w celu zapobiegania nawrotom.

W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (w razie potrzeby optymalizując jej dawkę) i jeżeli istnieją wskazania kliniczne, zastosować uzupełniające leczenie objawów afektywnych.³

Podczas leczenia schizofrenii, epizodów manii i w zapobieganiu nawrotom w chorobie afektywnej dwubiegunowej, dawka dobowa może być modyfikowana w zależności od stanu klinicznego pacjenta w zakresie 5-20 mg/dobę. Zwiększenie dawki ponad zalecaną dawkę początkową powinno nastąpić po ponownej ocenie stanu klinicznego i nie częściej niż co 24 godziny.⁴

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat): Nie zaleca się rutynowo mniejszej dawki początkowej (5 mg/dobę), jednak należy ją rozważyć, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne.⁵

Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby: Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość wątroby klasy A lub B w skali Childa-Pugha), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i można ją zwiększać jedynie z zachowaniem dużej ostrożności.⁶

Osoby palące: Dawka początkowa i zakres stosowanych dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowych zmian w porównaniu z dawkami stosowanymi u pacjentów palących. Metabolizm olanzapiny może być pobudzany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego, a zwiększenie dawki olanzapiny można rozważyć, jeśli jest to konieczne.⁷

W przypadku istnienia więcej niż jednego czynnika, który mógłby spowodować spowolnienie metabolizmu (płeć żeńska, podeszły wiek, niepalenie tytoniu), należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej. U tych pacjentów zwiększanie dawki, jeżeli wskazane, należy przeprowadzać z zachowaniem ostrożności.⁸

W przypadkach gdy konieczne jest zwiększanie dawki co 2,5 mg, należy stosować olanzapinę w postaci tabletek powlekanych.⁹

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Olanzapina nie jest zalecana do stosowania w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leku. W krótkoterminowych badaniach młodzieży stwierdzano większe przyrosty masy ciała oraz zaburzenia przemiany lipidów i wydzielania prolaktyny, niż w badaniach dorosłych pacjentów.¹⁰

* Dawka początkowa jak w standardowych wskazaniach
** Rozważyć zmniejszenie dawki początkowej

Sposób podawania

Olanzapinę można podawać niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jej wchłanianie. W przypadku przerwania stosowania olanzapiny należy uwzględnić stopniowe zmniejszanie dawki leku.¹¹

Olanzapina Viatris w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wymaga specjalnego sposobu podawania:

1. Tabletki łatwo ulegają uszkodzeniu, dlatego nie należy ich chwytać mokrymi rękami.
2. W przypadku blistrów perforowanych należy przytrzymać blister przy krawędzi i oddzielić kieszonkę zawierającą 1 tabletkę od reszty blistra, delikatnie rozrywając wzdłuż perforacji. Następnie ostrożnie oddzielić podkład.
3. W przypadku blistrów bez perforacji należy zachować ostrożność, aby nie oderwać podkładu kieszonki sąsiedniej tabletki. Następnie należy delikatnie wypchnąć tabletkę z kieszonki.
4. Tabletkę należy umieścić w jamie ustnej, gdzie szybko rozpuszcza się w ślinie, dzięki czemu łatwo ją połknąć.
5. Wyjęcie z ust całej tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej jest trudne. Ponieważ tabletka jest krucha, należy ją przyjąć natychmiast po otwarciu blistra.
6. Tabletkę można także rozpuścić w szklance wody lub innego napoju (sok pomarańczowy, sok jabłkowy, mleko lub kawa) bezpośrednio przed przyjęciem.

Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej jest biorównoważna z olanzapiną w postaci tabletek powlekanych, wykazując zbliżoną szybkość i stopień wchłaniania. Dawka i częstotliwość podania leku jest taka sama jak w przypadku olanzapiny w postaci tabletek powlekanych. Olanzapina w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej może być stosowana zamiennie z olanzapiną w postaci tabletek powlekanych.¹²