Interakcje leku
Olanzapina Viatris 15 mg

Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu i karbamazepina, przyspieszają metabolizm olanzapiny, obniżając jej stężenie w osoczu, co może wymagać monitorowania klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Z kolei inhibitory CYP1A2, w tym fluwoksamina i cyprofloksacyna, znacząco zwiększają stężenie olanzapiny (Cmax wzrost o 54-77%, AUC o 52-108%), co wskazuje na konieczność rozważenia redukcji dawki początkowej. Węgiel aktywowany obniża biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany z co najmniej 2-godzinnym odstępem. Nie stwierdzono istotnych interakcji z inhibitorami CYP2D6 (fluoksetyna), lekami zobojętniającymi (glin, magnez), cymetydyną, litem, biperydenem oraz walproinianem.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Olanzapina, jako substancja aktywna metabolizowana głównie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami oraz substancjami. Zrozumienie tych interakcji jest kluczowe dla zapewnienia skuteczności terapeutycznej oraz minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Badania interakcji dotyczące olanzapiny przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych.1

Wpływ innych leków na olanzapinę

Metabolizm olanzapiny zachodzi głównie przy udziale izoenzymu CYP1A2, dlatego substancje, które wybiórczo indukują lub hamują aktywność tego enzymu, mogą znacząco wpływać na farmakokinetykę olanzapiny.2

Induktory CYP1A2

Metabolizm olanzapiny ulega przyspieszeniu pod wpływem substancji indukujących aktywność izoenzymu CYP1A2. Do najważniejszych induktorów należą:3

  • Palenie tytoniu – zwiększa klirens olanzapiny, co może prowadzić do obniżenia jej stężenia w osoczu
  • Karbamazepina – lek przeciwdrgawkowy, również przyspiesza metabolizm olanzapiny

Choć obserwowane zwiększenie klirensu olanzapiny pod wpływem tych czynników określa się jako nieznaczne do średniego, w praktyce klinicznej może być konieczne monitorowanie stanu pacjenta i ewentualne rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny.4

Inhibitory CYP1A2

Istotne znaczenie kliniczne mają interakcje olanzapiny z inhibitorami izoenzymu CYP1A2, które mogą prowadzić do zwiększenia stężenia olanzapiny w osoczu.5

  • Fluwoksamina – swoisty inhibitor CYP1A2, znacząco hamuje metabolizm olanzapiny, powodując wzrost stężenia maksymalnego (Cmax) średnio o 54% u niepalących kobiet i o 77% u palących mężczyzn. Pole pod krzywą (AUC) olanzapiny zwiększa się średnio o odpowiednio 52% i 108%.
  • Cyprofloksacyna – antybiotyk z grupy fluorochinolonów, również hamuje aktywność CYP1A2

W przypadku jednoczesnego stosowania fluwoksaminy lub innego inhibitora CYP1A2, należy rozważyć zmniejszenie dawki początkowej olanzapiny. Podobnie, rozpoczynając leczenie jakimkolwiek inhibitorem CYP1A2 u pacjenta przyjmującego olanzapinę, należy rozważyć redukcję jej dawki.6

Zmniejszenie dostępności biologicznej olanzapiny

Węgiel aktywowany znacząco zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny podawanej doustnie – o 50 do 60%. Z tego względu, jeśli istnieje konieczność jednoczesnego stosowania obu substancji, węgiel aktywowany powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po podaniu olanzapiny.7

Warto odnotować, że nie stwierdzono istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny w przypadku stosowania:8

  • Fluoksetyny (inhibitor CYP2D6)
  • Pojedynczych dawek leków zobojętniających kwas solny zawierających glin i magnez
  • Cymetydyny

Wpływ olanzapiny na inne leki

Olanzapina może wywierać działanie antagonistyczne względem bezpośrednich i pośrednich agonistów dopaminy, co należy uwzględnić przy równoczesnym stosowaniu tych leków.9

W badaniach in vitro wykazano, że olanzapina nie hamuje głównych izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4). Obserwacje te potwierdzono w badaniach in vivo, w których nie stwierdzono hamowania metabolizmu następujących substancji:10

  • Trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (metabolizowanych głównie przez CYP2D6)
  • Warfaryny (metabolizowanej przez CYP2C9)
  • Teofiliny (metabolizowanej przez CYP1A2)
  • Diazepamu (metabolizowanego przez CYP3A4 i CYP2C19)

Nie stwierdzono również istotnych interakcji olanzapiny z litem czy biperydenem.11

Monitorowanie stężeń terapeutycznych walpronianu w osoczu nie wskazuje na konieczność modyfikacji jego dawki po rozpoczęciu jednoczesnego podawania olanzapiny.12

Leki wpływające na OUN

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów przyjmujących równocześnie z olanzapiną inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, gdyż może dojść do nasilenia sedacji i innych działań depresyjnych na OUN.13

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania olanzapiny z lekami przeciwparkinsonowskimi u pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem, ze względu na ryzyko nasilenia objawów parkinsonizmu i pogorszenia funkcji poznawczych.14

Leki wpływające na odstęp QTc

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu olanzapiny z lekami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QTc, ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń rytmu serca.15

Interakcje olanzapiny z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie olanzapiny wymaga szczególnej ostrożności.16 Alkohol, jako substancja o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, może nasilać sedatywne działanie olanzapiny, prowadząc do:

  • Wzmożonej senności i sedacji
  • Pogorszenia koordynacji psychoruchowej
  • Zaburzenia zdolności oceny sytuacji
  • Zwiększonego ryzyka upadków, zwłaszcza u osób starszych
  • Potencjalnego nasilenia działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego

Z uwagi na ryzyko nasilenia działania depresyjnego na OUN, należy poinformować pacjentów o konieczności unikania spożywania alkoholu podczas terapii olanzapiną. W przypadku pacjentów z uzależnieniem od alkoholu, należy rozważyć alternatywne opcje terapeutyczne lub wdrożyć ścisłe monitorowanie stanu klinicznego.

Tabela interakcji olanzapiny

Substancja/grupa leków Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Fluwoksamina Silne hamowanie CYP1A2 Znaczne zwiększenie stężenia olanzapiny (Cmax ↑ 54-77%, AUC ↑ 52-108%) Wysoki Rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny
Cyprofloksacyna Hamowanie CYP1A2 Zwiększenie stężenia olanzapiny Średni do wysokiego Rozważyć zmniejszenie dawki olanzapiny
Palenie tytoniu Indukcja CYP1A2 Zmniejszenie stężenia olanzapiny Średni Monitorowanie kliniczne, ewentualnie zwiększenie dawki olanzapiny
Karbamazepina Indukcja CYP1A2 Zmniejszenie stężenia olanzapiny Średni Monitorowanie kliniczne, ewentualnie zwiększenie dawki olanzapiny
Węgiel aktywowany Zmniejszenie absorpcji Obniżenie biodostępności olanzapiny o 50-60% Wysoki Zachować co najmniej 2h odstęp między przyjmowaniem
Alkohol Addytywne działanie na OUN Nasilenie sedacji, zaburzenia psychomotoryczne Wysoki Zalecane unikanie spożywania alkoholu
Leki przeciwparkinsonowskie Antagonizm dopaminergiczny Nasilenie objawów parkinsonizmu Wysoki Niezalecane u pacjentów z chorobą Parkinsona i otępieniem
Leki wydłużające odstęp QTc Addytywne działanie na repolaryzację mięśnia sercowego Ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Ostrożne stosowanie, monitorowanie EKG
Fluoksetyna Hamowanie CYP2D6 Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Lit Nieznany Brak istotnych interakcji Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Biperiden Nieznany Brak istotnych interakcji Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Walproinian Nieznany Brak wpływu na stężenie walpronianu Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania walpronianu
Leki zobojętniające (glin, magnez) Potencjalne zmiany pH żołądka Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania
Cymetydyna Potencjalne hamowanie enzymów wątrobowych Brak istotnego wpływu na farmakokinetykę olanzapiny Niski Brak konieczności modyfikacji dawkowania

Przedstawiona tabela zawiera najważniejsze klinicznie interakcje olanzapiny z lekami i innymi substancjami. W praktyce klinicznej należy zawsze indywidualnie oceniać ryzyko interakcji w zależności od stanu klinicznego pacjenta, dawkowania leków oraz stosowania dodatkowych preparatów. W przypadku wątpliwości, zaleca się konsultację z farmakologiem klinicznym.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl