niezapalna keratopatia
Wskazanie

Niezapalna keratopatia to grupa chorób rogówki charakteryzujących się zmianami strukturalnymi bez pierwotnego komponentu zapalnego. Najczęstsze jej postacie to keratopatia pęcherzowa, keratopatia wstęgowata oraz dystrofie rogówki. Schorzenia te mogą powodować zaburzenia widzenia, światłowstręt, uczucie ciała obcego i przewlekły dyskomfort oka.

W leczeniu niezapalnej keratopatii stosuje się preparaty nawilżające bez konserwantów, takie jak Hylo-Comod, Thealoz Duo czy Systane Ultra. W przypadku keratopatii pęcherzowej pomocne są maści ochronne (Solcoseryl, Vidisic), a w bardziej zaawansowanych przypadkach – soczewki kontaktowe terapeutyczne. W leczeniu keratopatii wstęgowatej stosuje się środki chelatujące wapń, np. roztwory EDTA, a następnie preparaty nawilżające jak Corneregel czy Oftagel.

Największe trudności w leczeniu niezapalnej keratopatii wiążą się z jej przewlekłym charakterem i często ograniczoną skutecznością terapii zachowawczej. W zaawansowanych przypadkach, zwłaszcza przy znacznym upośledzeniu widzenia, konieczne może być leczenie chirurgiczne – keratoplastyka warstwowa lub drążąca. Wyzwanie stanowi również postępowanie z keratopatią będącą powikłaniem innych zabiegów okulistycznych, np. keratopatią pęcherzową po operacji zaćmy, gdzie leczenie wymaga indywidualnego podejścia.

W przypadku dystrofii rogówki, które są dziedzicznymi postaciami niezapalnej keratopatii, trudność polega na braku leczenia przyczynowego. Terapia jest głównie objawowa, z wykorzystaniem preparatów nawilżających (Hyabak, Tears Naturale), a w zaawansowanych przypadkach może być konieczna transplantacja rogówki. Istotnym elementem jest także regularna kontrola okulistyczna, aby monitorować progresję zmian i modyfikować leczenie.