degeneracja rogówki
Wskazanie

Degeneracja rogówki to grupa schorzeń, które prowadzą do zmian strukturalnych i funkcjonalnych w rogówce, powodując postępujące pogorszenie widzenia. Do najczęstszych typów degeneracji rogówki zaliczamy keratokonus, dystrofię Fuchsa, dystrofię kratkową oraz zwyrodnienie pęcherzowe. Zmiany te mogą wystąpić jako wynik procesów genetycznych, starzenia się, stanów zapalnych, urazów lub reakcji autoimmunologicznych.

W przypadku keratokonusa, który jest jedną z najczęstszych degeneracji rogówki, dochodzi do stożkowatego uwypuklenia rogówki powodującego nieregularny astygmatyzm. W początkowych stadiach choroby stosuje się korekcję okularową lub specjalistyczne soczewki kontaktowe (np. soczewki sztywne RGP). W bardziej zaawansowanych przypadkach wykonuje się zabiegi cross-linking (sieciowanie włókien kolagenowych) z użyciem preparatów takich jak Peschke CCL czy Vibex Rapid.

W leczeniu dystrofii Fuchsa i innych postaci obrzęku rogówki stosuje się krople hiperosmotyczne jak NaCl 5% (Natrium Chloratum 5%), a także miejscowe preparaty steroidowe (Dexamethason WZF, Lotemax) oraz inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt). W przypadkach zaawansowanych konieczne może być przeprowadzenie transplantacji rogówki – pełnej lub warstwowej (DSAEK, DMEK).

Największe trudności w leczeniu degeneracji rogówki wynikają z ich przewlekłego i postępującego charakteru. Wczesne postacie keratokonusa mogą być trudne do zdiagnozowania, a opóźnione rozpoznanie prowadzi do progresji choroby. Ponadto, dostępność specjalistycznych soczewek kontaktowych oraz nowoczesnych metod chirurgicznych może być ograniczona. W przypadku przeszczepów rogówki wyzwaniem pozostaje ryzyko odrzucenia przeszczepu oraz długi okres rekonwalescencji i rehabilitacji wzrokowej, często trwający wiele miesięcy. Pacjenci z degeneracją rogówki wymagają regularnych kontroli okulistycznych i często długotrwałej terapii.