uszkodzenie spojówki
Wskazanie

Uszkodzenie spojówki to stan, w którym dochodzi do naruszenia ciągłości tej błony śluzowej pokrywającej wewnętrzną powierzchnię powiek i przednią część gałki ocznej, z wyłączeniem rogówki. Uszkodzenia spojówki mogą być wynikiem urazu mechanicznego, chemicznego, termicznego, promieniowania UV, obecności ciała obcego lub zakażenia. Najczęściej spotykane uszkodzenia to nadżerki, rozdarcia, oparzenia oraz zapalenia.

W leczeniu uszkodzeń spojówki stosuje się przede wszystkim preparaty o działaniu nawilżającym, regenerującym i przeciwzapalnym. W przypadku uszkodzeń o podłożu infekcyjnym konieczne jest wdrożenie leczenia przeciwbakteryjnego, przeciwwirusowego lub przeciwgrzybiczego. Wśród najczęściej stosowanych preparatów w Polsce znajdują się: Sulfacetamid WZF, Biodacyna, Oflodin, Vigamox, Tobradex, Floxal, Maxitrol oraz preparaty sztucznych łez, takie jak Hylo-Comod, Systane Ultra czy Thealoz Duo.

W przypadku oparzeń chemicznych kluczowe jest natychmiastowe i obfite przepłukanie oka solą fizjologiczną lub wodą. W ciężkich przypadkach uszkodzeń spojówki może być konieczne zastosowanie błon amniowych, soczewek kontaktowych opatrunkowych lub interwencji chirurgicznej. Przy oparzeniach alkalicznych często stosuje się Dexamethason WZF w kroplach lub maści oraz preparaty z witaminą A (Oftacivin, Witamina A Hasco).

Największe trudności w leczeniu uszkodzeń spojówki wiążą się z ryzykiem powikłań, takich jak bliznowacenie, zespół suchego oka, zrosty spojówkowe (symblefaron) oraz nieprawidłowości w pozycji powiek. Szczególnie problematyczne są oparzenia chemiczne, zwłaszcza zasadami, które mogą penetrować głęboko do tkanek oka i powodować trwałe uszkodzenia. Wyzwaniem jest również leczenie przewlekłych stanów zapalnych spojówki, które mogą prowadzić do jej zwłóknienia i uszkodzenia komórek kubkowych odpowiedzialnych za produkcję mucyny, co skutkuje zespołem suchego oka i dyskomfortem pacjenta.