przedłużający się stres
Wskazanie

Przedłużający się stres (stres przewlekły) to stan długotrwałego napięcia psychicznego i fizycznego, który może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W przeciwieństwie do ostrego stresu, który jest naturalną reakcją obronną organizmu, stres przewlekły utrzymuje się przez tygodnie, miesiące lub nawet lata, powodując stałą aktywację układu współczulnego i osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.

W leczeniu farmakologicznym przedłużającego się stresu wykorzystuje się różne grupy leków, w zależności od dominujących objawów. Najczęściej stosowane są leki przeciwlękowe (anksjolityki) jak Xanax (alprazolam), Relanium (diazepam) czy Afobam (alprazolam). W przypadku współwystępowania depresji stosuje się leki przeciwdepresyjne takie jak Brintellix (wortioksetyna), Seroxat (paroksetyna), Trittico (trazodon) czy Lexapro (escitalopram). Przy zaburzeniach snu pomocne mogą być leki nasenne jak Estazolam (estazolam) czy Nasen (zolpidem).

W leczeniu objawów somatycznych stresu przewlekłego, takich jak nadciśnienie czy tachykardia, stosuje się niekiedy beta-blokery jak Bisocard (bisoprolol) czy Concor (bisoprolol). Pomocniczo stosowane są również preparaty ziołowe zawierające melisę, walerianę czy dziurawiec, dostępne pod nazwami handlowymi jak Nervosol, Nervomix czy Persen.

Największe trudności w leczeniu przewlekłego stresu wiążą się z wieloczynnikowym charakterem tego problemu. Sama farmakoterapia rzadko jest wystarczająca, a leki przeciwlękowe z grupy benzodiazepin niosą ryzyko uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu. Kluczowe jest połączenie leczenia farmakologicznego z psychoterapią (szczególnie poznawczo-behawioralną) oraz modyfikacją stylu życia. Dodatkowo, leczenie komplikuje często współwystępowanie innych zaburzeń, jak depresja, zaburzenia lękowe czy problemy somatyczne, które wymagają złożonego podejścia terapeutycznego.