grzybica fałdów skórnych
Wskazanie

Grzybica fałdów skórnych (intertrigo) to zakażenie grzybicze występujące w obszarach styku skóry ze skórą, takich jak pachy, pachwiny, fałdy pod piersiami, fałdy brzuszne czy przestrzenie międzypalcowe. Zakażenie to najczęściej jest wywołane przez dermatofity (np. Trichophyton rubrum), drożdżaki (głównie Candida albicans) lub pleśnie. Sprzyja mu ciepłe, wilgotne środowisko, które tworzy się w fałdach skórnych, szczególnie u osób z nadwagą, cukrzycą, nadmierną potliwością lub obniżoną odpornością.

Objawy grzybicy fałdów skórnych obejmują zaczerwienienie, świąd, pieczenie, macerację naskórka oraz pęknięcia skóry. W przypadku zakażeń drożdżakowych charakterystyczne są czerwone, wilgotne zmiany z białawym nalotem i satelitarnymi krostkami na obrzeżach. Zakażenia dermatofitowe zwykle cechują się wyraźnym, uniesionym brzegiem i tendencją do centralnego gojenia.

W leczeniu grzybicy fałdów skórnych stosuje się głównie leki przeciwgrzybicze miejscowe. W przypadkach łagodnych i umiarkowanych skuteczne są preparaty azolowe (np. Clotrimazolum 1%, Ketokonazol – Ketokonazol Hasco, Nizoral), pochodne alliloaminowe (Terbinafinum – Lamisil, Terbiderm) czy cyklopiroksolamina (Stieprox, Pirolam). W przypadku zmian sączących pomocne mogą być płyny, lotiony lub pudry przeciwgrzybicze (Mycostin, Pimafucin). Przy towarzyszącym stanie zapalnym często łączy się leki przeciwgrzybicze z kortykosteroidami (Travocort, Triderm).

W ciężkich przypadkach lub przy rozległych zmianach konieczne może być zastosowanie leków przeciwgrzybiczych doustnych, takich jak flukonazol (Fluconazole, Flukonazol), itrakonazol (Orungal, Itrax) lub terbinafina (Terbisil, Myconafine). Terapia ogólna jest szczególnie wskazana przy nawracających zakażeniach lub gdy leczenie miejscowe nie przynosi efektów.

Największe trudności w leczeniu grzybicy fałdów skórnych wynikają z tendencji do nawrotów, szczególnie jeśli nie zostaną wyeliminowane czynniki predysponujące. Wyzwaniem jest także utrzymanie odpowiedniej higieny i suchości fałdów skórnych, zwłaszcza u osób otyłych. Dodatkową komplikacją może być współistnienie zakażenia bakteryjnego, wymagające terapii skojarzonej. Istotnym problemem jest również długotrwałość leczenia i konieczność jego kontynuacji nawet po ustąpieniu objawów klinicznych, co często prowadzi do zmniejszenia adherencji pacjentów do zaleceń terapeutycznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl