drożdżakowe zakażenie skóry
Wskazanie
Drożdżakowe zakażenie skóry (dermatomykoza drożdżakowa) to powszechne schorzenie wywoływane najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, szczególnie Candida albicans. Zakażenie to występuje przede wszystkim w miejscach ciepłych i wilgotnych, takich jak fałdy skórne, pachwiny, przestrzenie międzypalcowe, okolice pach czy pod piersiami. Do czynników predysponujących należą: cukrzyca, otyłość, zaburzenia odporności, długotrwała antybiotykoterapia, terapia steroidowa oraz nadmierna potliwość.
Objawy kliniczne obejmują zaczerwienienie skóry, świąd, pieczenie, macerację naskórka oraz charakterystyczne satelitarne wykwity grudkowo-krostkowe na obrzeżach zmian. W niektórych przypadkach mogą pojawić się nadżerki, pęknięcia skóry oraz nieprzyjemny zapach. Rozpoznanie zazwyczaj opiera się na obrazie klinicznym, a w przypadkach wątpliwych – na badaniu mikologicznym (preparat bezpośredni z KOH lub hodowla).
W leczeniu drożdżakowych zakażeń skóry stosuje się głównie miejscowe leki przeciwgrzybicze. Najczęściej używanymi preparatami dostępnymi w Polsce są: Clotrimazolum (Clotrimazol, Canesten), Miconazolum (Miconal), Ketoconazolum (Ketokonazol, Nizoral), Natamycyna (Pimafucin), Nystatyna (Nystatyna), a także preparaty zawierające cyklopiroksolaminę (Hascofungin, Pirolam) czy terbinafin (Lamisil). W przypadkach rozległych lub opornych na leczenie miejscowe stosuje się leki przeciwgrzybicze doustne, takie jak flukonazol (Flukonazol, Flucofast, Flucoric) lub itrakonazol (Itrax, Orungal).
Największe trudności w leczeniu drożdżakowych zakażeń skóry wynikają z tendencji do nawrotów, szczególnie gdy nie wyeliminowano czynników sprzyjających. Problematyczne bywa również leczenie zakażeń w trudno dostępnych miejscach oraz u pacjentów z obniżoną odpornością. Wyzwanie stanowi także rosnąca oporność szczepów Candida na leki przeciwgrzybicze, co wymaga czasem zmiany strategii terapeutycznej. Kluczowe dla sukcesu leczenia jest nie tylko stosowanie odpowiednich leków, ale również utrzymywanie suchości i higieny skóry, unikanie czynników drażniących oraz kontrola chorób współistniejących, zwłaszcza cukrzycy.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Terbilum – Krem – 10 mg/g
Preparat zawiera 10 mg terbinafiny chlorowodorku w 1 g kremu oraz substancje pomocnicze takie jak alkohole cetylowy, stearylowy i benzylowy. Stosuje się go w leczeniu grzybic skóry wywołanych przez dermatofity rodzaju Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton oraz zakażeń drożdżakowych skóry spowodowanych przez Candida. Ponadto krem jest skuteczny w terapii łupieżu pstrego wywołanego przez Pityrosporum orbiculare. Produkt dostępny jest w formie kremu przeznaczonego do miejscowego stosowania.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Lamisilatt – Krem – 10 mg/g
Produkt leczniczy zawiera chlorowodorek terbinafiny o działaniu przeciwgrzybiczym oraz substancje pomocnicze: alkohol benzylowy, cetylowy i stearylowy. Stosuje się go w leczeniu grzybic skóry wywołanych przez dermatofity, takie jak grzybica stóp czy fałdów skórnych. Jest także skuteczny w zwalczaniu zakażeń drożdżakowych wywołanych przez Candida oraz łupieżu pstrego. Krem ma postać białej, jednolitej i połyskującej substancji przeznaczonej do stosowania miejscowego.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Tersilat – Krem – 10 mg/g
Produkt leczniczy w postaci kremu zawiera 10 mg terbinafiny chlorowodorku na gram oraz substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetostearylowy i alkohol benzylowy. Stosuje się go miejscowo w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez dermatofity, takie jak Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Ponadto jest skuteczny w leczeniu drożdżakowych zakażeń skóry spowodowanych przez Candida oraz łupieżu pstrego wywołanego przez Pityrosporum orbiculare. Krem ma postać białą i jest przeznaczony do stosowania na zmienione chorobowo obszary skóry.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku