Terbiderm
Krem, 10 mg/g
Preparat zawiera 10 mg terbinafiny chlorowodorku w 1 g kremu oraz substancje pomocnicze takie jak alkohol cetylowy, stearynowy i benzylowy. Stosowany jest w leczeniu powierzchniowych zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez dermatofity, drożdżaki Candida oraz w łupieżu pstrym spowodowanym przez Malassezia furfur. Preparat ma postać kremu o białym lub niemal białym kolorze i słabym zapachu. Wskazany jest przede wszystkim na grzybicę stóp, skóry gładkiej oraz fałdów skórnych.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Terbiderm w kremie o stężeniu 10 mg/g jest wskazany do miejscowego leczenia różnych postaci grzybic skóry u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Preparat należy aplikować na oczyszczoną i osuszoną skórę, nakładając cienką warstwę na zmienione chorobowo obszary oraz ich okolice, z możliwością zabezpieczenia fałdów skórnych gazą. Dawkowanie zależy od rodzaju infekcji: grzybica stóp, fałdów skórnych, drożdżyca skóry i grzybica skóry gładkiej wymagają aplikacji raz na dobę przez 1 tydzień, natomiast grzybica podeszwowa stóp i łupież pstry – dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Poprawa kliniczna zwykle następuje po kilku dniach, jednak nieregularne stosowanie lub przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko nawrotu.
Stosowanie Terbiderma u dzieci poniżej 12 roku życia nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawkowania, gdyż nie obserwuje się różnic w farmakokinetyce ani profilu działań niepożądanych w porównaniu z młodszymi osobami. W przypadku braku poprawy po 2 tygodniach terapii wskazana jest ponowna weryfikacja rozpoznania. Zaleca się ścisłe przestrzeganie zaleceń dawkowania i czasu leczenia, aby zapobiec nawrotom infekcji grzybiczych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Terbiderm 10 mg/g
drożdżyca skóry, działanie niepożądane, fałd skórny, grzybica fałdów skórnych, grzybica mokasynowa, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, łupież pstry, nawrót infekcji, pacjent powyżej 12 roku życia, pacjent w podeszłym wieku, pityriasis versicolor, stosowanie miejscowe na skórę, terapia, Terbiderm, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie grzybicze -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Terbiderm (chlorowodorek terbinafiny 10 mg/g, krem) może wywoływać głównie miejscowe działania niepożądane skórne, takie jak świąd, łuszczenie naskórka, ból, podrażnienie, zaburzenia pigmentacji, uczucie pieczenia, rumień oraz powstawanie strupów. Reakcje te występują z częstością nieznaną i nie powinny być mylone z reakcjami nadwrażliwości, które manifestują się uogólnioną wysypką i stanowią wskazanie do natychmiastowego przerwania terapii. W przypadku kontaktu preparatu z oczami może dojść do podrażnienia struktur oka, co wymaga przepłukania oka czystą wodą. Rzadko obserwuje się paradoksalne nasilenie infekcji grzybiczej, co wymaga rozważenia alternatywnych metod leczenia przeciwgrzybiczego.
Działania niepożądane Terbiderm sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, przy czym większość objawów ma częstość nieznaną. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości (częstość nieznana), które mogą wymagać przerwania leczenia. Inne zgłaszane objawy to kontaktowe zapalenie skóry, egzema, suchość skóry, ból i podrażnienie w miejscu aplikacji. System monitorowania działań niepożądanych po wprowadzeniu leku do obrotu jest kluczowy dla oceny bezpieczeństwa stosowania Terbiderm, a zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest obowiązkiem personelu medycznego, realizowanym za pośrednictwem Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych oraz podmiotu odpowiedzialnego za produkt.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Terbiderm 10 mg/g
chlorowodorek terbinafiny, egzema, infekcja grzybicza, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwgrzybicze, miejscowa reakcja skórna, miejscowe podrażnienie, nasilenie infekcji, pieczenie skóry, podrażnienie oka, reakcja nadwrażliwości, rumień skóry, suchość skóry, świąd skóry, Terbiderm, tworzenie strupów, układ immunologiczny, wyprysk skórny, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry, złuszczanie naskórka -
Profil bezpieczeństwa leku
Terbinafina, zawarta w preparacie Terbiderm, przenika do mleka kobiecego, co wymaga zachowania ostrożności podczas stosowania u kobiet karmiących piersią. Produkt nie powinien być stosowany w tym okresie, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla niemowląt. Ponadto, niemowlęta i małe dzieci nie powinny mieć kontaktu z leczoną skórą, w tym okolicami piersi. W populacji seniorów nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawkowania ani zwiększonego ryzyka działań niepożądanych w porównaniu z młodszymi pacjentami.
Terbiderm nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co pozwala na bezpieczne stosowanie u osób aktywnych zawodowo. Brak jest jednak danych dotyczących interakcji z alkoholem oraz stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, co wskazuje na konieczność ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka w tych grupach. W związku z tym, decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać brak dostępnych informacji klinicznych w tych szczególnych populacjach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Terbiderm 10 mg/g
-
Przeciwwskazania
Krem Terbiderm zawierający 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku jest stosowany miejscowo w leczeniu przeciwgrzybiczym, jednak jego użycie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na terbinafinę lub jakąkolwiek substancję pomocniczą. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność alkoholu cetylowego (40 mg/g), alkoholu stearynowego (40 mg/g) oraz alkoholu benzylowego (10 mg/g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku alergii kontaktowych oraz wcześniejszych reakcji na leki z grupy allilamin lub inne preparaty dermatologiczne.
Podczas stosowania Terbidermu zaleca się systematyczną obserwację pacjenta pod kątem objawów nadwrażliwości, takich jak zaczerwienienie wykraczające poza obszar infekcji, świąd, pieczenie, obrzęk czy wysypka. W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast przerwać leczenie i rozważyć alternatywne metody terapii przeciwgrzybiczej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z atopią, skłonnością do reakcji alergicznych oraz współistniejącymi chorobami skóry, które mogą ulec zaostrzeniu pod wpływem składników preparatu. W takich przypadkach wskazane jest wykonanie próby uczuleniowej na niewielkim obszarze skóry przed wdrożeniem leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Terbiderm 10 mg/g
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearynowy, allilamina, lek przeciwgrzybiczny, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość na terbinafinę, objaw nadwrażliwości, próba uczuleniowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, reakcja skórna, terapia przeciwgrzybicza, terbinafiny chlorowodorek, wywiad alergologiczny -
Przedawkowanie
Przedawkowanie chlorowodorku terbinafiny zawartego w kremie Terbiderm 10 mg/g jest rzadkie ze względu na minimalną absorpcję przez skórę. Najczęstszą przyczyną jest przypadkowe doustne spożycie, np. całej tuby (30 g kremu, co odpowiada 300 mg terbinafiny), co jest dawką porównywalną do standardowej tabletki doustnej 250 mg. Objawy przedawkowania obejmują bóle głowy (tępe, czołowe lub skroniowe), nudności, ból brzucha (skurczowy lub stały) oraz zawroty głowy, które mogą pojawić się już po spożyciu 300 mg terbinafiny. Objawy te są zazwyczaj przejściowe i nasilają się przy większych dawkach.
Postępowanie w przypadku przedawkowania polega na podaniu węgla aktywowanego w ciągu pierwszej godziny od spożycia w celu ograniczenia wchłaniania terbinafiny oraz leczeniu objawowym: przeciwwymiotnym, przeciwbólowym i nawodnieniu dożylnym w razie odwodnienia. Monitorowanie parametrów życiowych i stanu klinicznego jest niezbędne do ustąpienia objawów. Płukanie żołądka i forsowana diureza zwykle nie są konieczne. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, u których metabolizm terbinafiny może być upośledzony. Należy również uwzględnić potencjalne działania niepożądane substancji pomocniczych (alkohol cetylowy 40 mg/g, alkohol stearynowy 40 mg/g, alkohol benzylowy 10 mg/g) zawartych w kremie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Terbiderm 10 mg/g
absorpcja substancji czynnej, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearynowy, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek terbinafiny, działanie niepożądane, forsowana diureza, krem Terbiderm, lek przeciwbólowy, lek przeciwwymiotny, nadwrażliwość na składniki, nawodnienie dożylne, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, spożycie doustne, układ pokarmowy, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Terbiderm to krem o stężeniu 10 mg/g, zawierający substancję czynną terbinafiny chlorowodorek (10 mg w 1 g kremu). Preparat ma barwę białą lub prawie białą i charakteryzuje się słabym zapachem. W składzie kremu znajdują się również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak alkohol cetylowy (40 mg/g), alkohol stearynowy (40 mg/g) oraz alkohol benzylowy (10 mg/g). Kompletny skład pomocniczy obejmuje m.in. emulgatory (alkohol cetylostearylowy, polisorbat 60, sorbitanu stearynian), emolienty (izopropylu mirystynian), regulator pH (sodu wodorotlenek) oraz konserwant (alkohol benzylowy). Preparat jest pakowany w aluminiową tubę o pojemności 15 g, zamykaną zakrętką z polietylenu, umieszczoną w pudełku tekturowym.
Okres ważności Terbidermu wynosi 4 lata od daty produkcji, pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych dotyczących tego produktu. Po zakończeniu stosowania lub po upływie terminu ważności, pozostałości leku należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami, bez konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności. Informacje te są istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii oraz prawidłowego postępowania z produktem leczniczym w praktyce klinicznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Terbiderm 10 mg/g
-
Specjalne ostrzeżenia
Lek Terbiderm w postaci kremu zawiera 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku i jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Podczas terapii należy unikać kontaktu z oczami, gdyż preparat może powodować ich podrażnienie; w przypadku ekspozycji zaleca się natychmiastowe przemycie wodą i konsultację lekarską, jeśli objawy utrzymują się. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet karmiących piersią, aby niemowlęta nie miały bezpośredniego kontaktu z leczoną skórą, w tym okolicami piersi, co zapobiega narażeniu na substancję czynną. Przed rozpoczęciem leczenia wskazane jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na składniki preparatu.
Krem zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane: alkohol cetylowy i stearynowy (po 40 mg/g kremu) mogą indukować miejscowe reakcje skórne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry objawiające się zaczerwienieniem, świądem i podrażnieniem. Alkohol benzylowy (10 mg/g kremu) może powodować łagodne podrażnienia oraz reakcje alergiczne u osób predysponowanych. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych zaleca się monitorowanie i ewentualne przerwanie stosowania leku lub rozważenie preparatu bez alkoholu benzylowego. Lekarz powinien szczególnie uważać u pacjentów z wcześniejszymi reakcjami alergicznymi na te alkohole i informować ich o potencjalnym ryzyku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Terbiderm
-
Właściwości farmakodynamiczne
Terbinafina, substancja czynna leku Terbiderm (10 mg/g), jest alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, stosowaną miejscowo. Mechanizm jej działania polega na selektywnym hamowaniu epoksydazy skwalenu, enzymu niepowiązanego z układem cytochromu P-450, co eliminuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z hormonami i innymi lekami. Blokada tego enzymu prowadzi do niedoboru ergosterolu w błonie komórkowej grzybów oraz toksycznej kumulacji skwalenu wewnątrzkomórkowo, co skutkuje śmiercią komórek grzybiczych. Terbinafina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton), pleśni (Aspergillus, Scopulariopsis) oraz niektórych grzybów dimorficznych (Blastomyces, Histoplasma).
W odniesieniu do drożdżaków (Candida, Malassezia) działanie terbinafiny jest gatunkowo zróżnicowane i może mieć charakter grzybobójczy lub grzybostatyczny. Dzięki temu lek Terbiderm w stężeniu 10 mg/g jest efektywnym preparatem w miejscowym leczeniu zakażeń grzybiczych, zwłaszcza tych wywołanych przez dermatofity, gdzie kluczowe jest działanie grzybobójcze. Farmakodynamiczne właściwości terbinafiny oraz brak wpływu na metabolizm innych leków czynią ją bezpiecznym i skutecznym wyborem w terapii miejscowej infekcji grzybiczych skóry.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Terbiderm 10 mg/g
Aspergillus, biosynteza steroli, Blastomyces, Candida, cytochrom P-450, dermatofit, drożdżak, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton, epoksydaza skwalenu, ergosterol, grzyb dimorficzny, Histoplasma, lek przeciwgrzybiczny, Malassezia, Microsporum, pleśń, Scopulariopsis, skwalen, spektrum działania przeciwgrzybiczego, terbinafina, Trichophyton, zakażenie grzybicze -
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy Terbiderm, zawierający chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g, charakteryzuje się bardzo ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym po aplikacji miejscowej – mniej niż 5% dawki przenika do krążenia systemowego. Taka farmakokinetyka minimalizuje ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym. Terbinafina wykazuje wysokie powinowactwo do tkanek bogatych w lipidy, co umożliwia jej skuteczną penetrację i długotrwałe utrzymywanie się w warstwie rogowej naskórka, kluczowej dla zwalczania zakażeń grzybiczych skóry.
Po 7-dniowym cyklu leczenia kremem Terbiderm, stężenia terbinafiny w zmienionej chorobowo warstwie rogowej naskórka przekraczają minimalne stężenie grzybobójcze (MFC) i utrzymują się na tym poziomie przez co najmniej 7 dni po zakończeniu terapii. Ta właściwość farmakokinetyczna pozwala na stosowanie krótszych schematów leczenia, zapewniając długotrwały efekt przeciwgrzybiczy i skuteczną eradykację patogenów. Profil farmakokinetyczny terbinafiny w kremie Terbiderm jest optymalny do terapii miejscowych zakażeń grzybiczych, łącząc niską absorpcję ogólnoustrojową z wysoką i trwałą koncentracją w miejscu działania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Terbiderm 10 mg/g
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa na skórę, aplikacja preparatu, chlorowodorek terbinafiny, efekt przeciwgrzybiczny, eradykacja patogenu, krążenie systemowe, minimalne stężenie grzybobójcze, patogen grzybiczny, powinowactwo do tkanek, stężenie terapeutyczne, terbinafina, tkanki bogate w lipidy, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie ogólnoustrojowe, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Terbiderm, krem zawierający 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku, jest skutecznym środkiem przeciwgrzybiczym, jednak jego stosowanie u kobiet ciężarnych jest ograniczone ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały teratogennego działania terbinafiny, niemniej preparat należy stosować w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Terbinafina przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Terbidermu u kobiet karmiących piersią, chyba że korzyści dla matki są wyraźnie większe niż ryzyko dla dziecka. W przypadku aplikacji na skórę piersi, karmienie piersią powinno być odradzane lub wymagać dokładnego oczyszczenia obszaru przed przystawieniem dziecka do piersi.
W kontekście płodności, badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu terbinafiny na funkcje rozrodcze, co sugeruje brak zaburzeń zdolności reprodukcyjnych. Lekarz przepisujący Terbiderm kobietom w wieku rozrodczym powinien rozważyć alternatywne metody leczenia u pacjentek planujących ciążę lub będących w ciąży, a także szczegółowo informować kobiety karmiące o przenikaniu substancji do mleka oraz konieczności ograniczenia kontaktu niemowląt z leczonymi obszarami skóry. Dodatkowo, preparat zawiera substancje pomocnicze: 40 mg alkoholu cetylowego, 40 mg alkoholu stearynowego i 10 mg alkoholu benzylowego na 1 g kremu, co może mieć znaczenie przy ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Terbiderm 10 mg/g
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearynowy, funkcja rozrodcza, karmienie piersią, kobieta ciężarna, leczenie przeciwgrzybicze, mleko kobiece, płodność, substancja pomocnicza, Terbiderm, terbinafina, terbinafiny chlorowodorek, toksyczne oddziaływanie terbinafiny, zaburzenie zdolności rozrodczej -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Terbiderm w postaci kremu zawiera 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku jako substancji czynnej oraz substancje pomocnicze: alkohol cetylowy (40 mg/g), alkohol stearynowy (40 mg/g) i alkohol benzylowy (10 mg/g). Zgodnie z charakterystyką produktu, miejscowe stosowanie kremu nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Nie obserwuje się działań niepożądanych, które mogłyby upośledzać funkcje psychomotoryczne, takie jak koncentracja, czujność czy koordynacja wzrokowo-ruchowa, niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności.
W procesie terapeutycznym istotne jest poinformowanie pacjenta o braku ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas stosowania Terbidermu. Taka komunikacja może zwiększyć komfort i jakość życia pacjenta, eliminując niepotrzebne obawy związane z bezpieczeństwem farmakoterapii. Lekarz, przekazując te informacje, wspiera świadome i bezpieczne stosowanie leku, co jest kluczowe dla efektywności terapii miejscowej z terbinafiną chlorowodorkiem w dawce 10 mg/g.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Terbiderm 10 mg/g
alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearynowy, aplikacja miejscowa, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, Terbiderm, terbinafina chlorowodorek, zaburzenie koncentracji -
Wskazania do stosowania
Terbiderm w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g, zawierający chlorowodorek terbinafiny, jest skutecznym lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez dermatofity (Trichophyton spp., Microsporum canis, Epidermophyton floccosum) oraz drożdżaki z rodzaju Candida, w tym Candida albicans. Wskazania obejmują grzybicę stóp (tinea pedis), grzybicę podeszwową, fałdów skórnych (tinea cruris), skóry gładkiej (tinea corporis), drożdżycę fałdów, skóry dłoni i stóp oraz łupież pstry (pityriasis versicolor) wywołany przez Malassezia furfur. Terbiderm jest zalecany szczególnie w wczesnych, ograniczonych zakażeniach, jako leczenie pierwszego rzutu oraz u pacjentów nietolerujących innych leków przeciwgrzybiczych, a także w profilaktyce nawrotów poprzez kontynuację terapii przez 1-2 tygodnie po ustąpieniu objawów klinicznych.
Rekomenduje się stosowanie kremu 1-2 razy dziennie na zmienioną chorobowo skórę oraz okolice sąsiadujące, z zachowaniem odpowiedniej higieny, zwłaszcza w przypadku grzybicy stóp (regularna zmiana skarpet, dokładne osuszanie przestrzeni międzypalcowych, stosowanie przewiewnego obuwia, dezynfekcja obuwia). U pacjentów z łupieżem pstrym należy unikać nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV podczas terapii. Terbiderm jest szczególnie wskazany u osób z czynnikami predysponującymi do zakażeń grzybiczych, takimi jak nadmierna potliwość, noszenie nieprzepuszczającego powietrza obuwia, korzystanie z publicznych łaźni i basenów, uprawianie sportów halowych, zaburzenia odporności oraz choroby metaboliczne (np. cukrzyca). Regularne stosowanie leku i przestrzeganie zasad higieny znacząco zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko nawrotów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Terbiderm 10 mg/g
Candida, Candida albicans, chlorowodorek terbinafiny, dermatofit, drożdżak, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton floccosum, grzybica mokasynowa, grzybica odzwierzęca, grzybica pachwin, grzybica skóry owłosionej głowy, grzybica stóp, kandydoza skórna, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, maceracja naskórka, Malassezia furfur, Microsporum canis, nadpotliwość, pityriasis versicolor, pityrosporum orbiculare, pochodna azolowa, reinfekcja, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, Trichophyton, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, Trichophyton verrucosum, Trichophyton violaceum, zakażenie dermatofitowe, zakażenie drożdżakowe skóry, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze skóry