Wskazania do stosowania leku Terbiderm

Terbiderm w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g, zawierający jako substancję czynną chlorowodorek terbinafiny, jest wskazany do stosowania w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry o różnej etiologii. Lek wykazuje skuteczność zarówno wobec dermatofitów, jak i drożdżaków oraz innych patogenów grzybiczych.¹

Zakażenia wywołane przez dermatofity

Terbiderm jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych skóry wywołanych przez dermatofity z następujących rodzajów:²

• Trichophyton – w tym szczepy takie jak:
  • T. rubrum – najczęstszy czynnik etiologiczny grzybicy skóry
  • T. mentagrophytes – często wywołujący grzybicę stóp
  • T. verrucosum – typowy dla grzybic odzwierzęcych
  • T. violaceum – rzadziej występujący dermatofit
• Microsporum canis – dermatofit odpowiedzialny często za grzybice skóry owłosionej głowy i skóry gładkiej, zwłaszcza u dzieci
• Epidermophyton floccosum – patogen wywołujący głównie grzybicę pachwin i fałdów skórnych

W praktyce klinicznej, Terbiderm jest szczególnie skuteczny w leczeniu następujących postaci klinicznych grzybic dermatofitowych:³

• Grzybica stóp (tinea pedis) – manifestująca się zmianami zapalno-złuszczającymi w przestrzeniach międzypalcowych, na podeszwach lub na grzbietach stóp
• Grzybica podeszwowa stóp (tzw. grzybica mokasynowa) – charakteryzująca się równomiernym zaczerwienieniem i złuszczaniem skóry całej podeszwy, często z towarzyszącym nadmiernym rogowaceniem
• Grzybica fałdów skórnych (tinea cruris) – dotycząca głównie pachwin, fałdów międzypośladkowych i okolic podsutkowych
• Grzybica skóry gładkiej (tinea corporis) – obejmująca zmiany na nieowłosionej skórze tułowia i kończyn

Zakażenia drożdżakowe

Terbiderm wykazuje również skuteczność w leczeniu drożdżakowych zakażeń skóry wywołanych przez grzyby z rodzaju Candida, ze szczególnym uwzględnieniem Candida albicans – najczęstszego patogenu drożdżakowego skóry i błon śluzowych.⁴

Kandydozy skórne, w których wskazane jest stosowanie Terbidermu, obejmują:

• Drożdżycę fałdów skórnych (intertriginalne kandydozy)
• Drożdżycę skóry dłoni i stóp
• Drożdżycę wyprzeniową (pieluszkową) – szczególnie u niemowląt i osób dorosłych z nietrzymaniem moczu
• Kandydozy skórne towarzyszące zaburzeniom endokrynologicznym, jak cukrzyca

Łupież pstry

Terbiderm jest wskazany w leczeniu łupieżu pstrego (pityriasis versicolor), nazywanego również grzybicą różnokolorową. Jest to powierzchowne zakażenie grzybicze wywołane przez Pityrosporum orbiculare, znane również jako Malassezia furfur.⁵

Łupież pstry charakteryzuje się występowaniem:

• Przebarwionych lub odbarwionych, drobno złuszczających się plam na skórze
• Zmian zlokalizowanych najczęściej na tułowiu, szyi, ramionach
• Nasilających się w okresie letnim, po ekspozycji na promieniowanie UV
• Nawracających okresowo, szczególnie u osób predysponowanych (z nadmierną potliwością, zaburzeniami immunologicznymi)

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie Terbidermu

Terbiderm w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g należy zalecać pacjentom z potwierdzonymi lub klinicznie podejrzewanymi zakażeniami grzybiczymi skóry, wywołanymi przez organizmy wrażliwe na terbinafinę. Lek zawiera substancję czynną o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego i wykazuje skuteczność w przypadku większości powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry.⁶

Wskazania w szczególnych sytuacjach klinicznych

Terbiderm należy zalecać w następujących sytuacjach klinicznych:

1. Wczesne stadia zakażeń grzybiczych – im wcześniej rozpoczęte leczenie, tym szybsza i skuteczniejsza jest terapia
2. Zakażenia o ograniczonym zasięgu – dotyczące niewielkich obszarów skóry
3. Leczenie pierwszego rzutu – w większości niepowikłanych grzybic powierzchownych
4. Przypadki nietolerancji innych leków przeciwgrzybiczych – gdy pacjent nie toleruje pochodnych azolowych lub innych preparatów
5. Profilaktyka nawrotów – kontynuacja leczenia przez 1-2 tygodnie po ustąpieniu objawów klinicznych

Szczególne grupy pacjentów

Terbiderm może być zalecany u następujących grup pacjentów:

• Pacjenci z nawracającymi zakażeniami grzybiczymi – zwłaszcza grzybicą stóp
• Osoby z czynnikami predysponującymi do zakażeń grzybiczych:
  • Nadmierna potliwość
  • Noszenie obcisłego, nieprzepuszczającego powietrza obuwia
  • Korzystanie z publicznych łaźni, basenów
  • Uprawianie sportów (szczególnie w halach sportowych)
• Pacjenci z zaburzeniami odporności – w przypadku powierzchownych, niepowikłanych zakażeń
• Osoby z chorobami metabolicznymi (np. cukrzycą) – pod warunkiem regularnej kontroli stanu miejscowego

Zalecenia dotyczące aplikacji i postępowania podczas leczenia

Zalecając Terbiderm pacjentowi, warto przekazać następujące wskazówki:

• Stosować krem 1-2 razy dziennie, aplikując go na zmienioną chorobowo skórę i okolice sąsiadujące
• Kontynuować leczenie do całkowitego ustąpienia objawów, a następnie przez dodatkowy okres (zwykle 1-2 tygodnie) w celu zapobieżenia nawrotom
• W przypadku grzybicy stóp stosować środki higieny zapobiegające reinfekcji:
  • Regularne zmienianie skarpet (najlepiej bawełnianych)
  • Dokładne osuszanie przestrzeni międzypalcowych
  • Stosowanie obuwia przepuszczającego powietrze
  • Dezynfekcja obuwia odpowiednimi preparatami
• W przypadku łupieżu pstrego unikać nadmiernej ekspozycji na słońce w trakcie leczenia
• Podczas leczenia drożdżyc fałdów skórnych zwracać uwagę na właściwą higienę i unikanie warunków sprzyjających maceracji naskórka

Odpowiednie poinformowanie pacjenta o konieczności regularnego stosowania leku oraz przestrzegania zasad higieny znacząco zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko nawrotów zakażenia grzybiczego.⁷