kandydoza powierzchowna
Wskazanie

Kandydoza powierzchowna to grzybicza infekcja wywoływana przez drożdżaki z rodzaju Candida (najczęściej Candida albicans), obejmująca błony śluzowe, skórę i jej przydatki. Najczęściej dotyczy jamy ustnej (pleśniawki), gardła, przełyku, pochwy, fałdów skórnych oraz paznokci. Predysponują do niej: zaburzenia odporności, cukrzyca, antybiotykoterapia, stosowanie kortykosteroidów, ciąża, otyłość oraz nadmierna wilgotność skóry.

W leczeniu kandydozy powierzchownej stosuje się głównie leki przeciwgrzybicze miejscowe i ogólnoustrojowe. Z preparatów miejscowych najczęściej wykorzystuje się pochodne azolowe (np. Clotrimazolum, Ketoconazolum), nystatynę (np. Nystatyna GSK) oraz natamycynę (np. Pimafucin). W przypadku infekcji jamy ustnej stosuje się zawiesiny i żele z nystatyną (Nystatyna GSK) lub mikonazol (Daktarin żel). Przy kandydozie pochwy skuteczne są globulki i kremy zawierające klotrimazol (np. Clotrimazolum Hasco, Canesten), natamycynę (Pimafucin) czy mikonazol (Gyno-Daktarin).

W przypadkach opornych lub rozległych zaleca się leczenie ogólnoustrojowe flukonazolem (np. Flukonazol Polfarmex, Flucofast, Flucona), itrakonazolem (np. Orungal, Itrokast) lub worikonazolem (Voriconazole Mylan, Vfend). Przy kandydozie przełyku standardem jest ogólnoustrojowe podawanie flukonazolu, a w przypadkach opornych – echinokandyn (np. Mycamine, Ecalta).

Największe trudności w leczeniu kandydozy powierzchownej wiążą się z nawrotowym charakterem zakażenia. Problem stanowi rosnąca oporność szczepów Candida na powszechnie stosowane leki przeciwgrzybicze, szczególnie u pacjentów wielokrotnie leczonych. Dodatkowo wyzwaniem jest eliminacja czynników predysponujących, takich jak cukrzyca czy zaburzenia odporności, które sprzyjają nawrotom. Należy pamiętać, że skuteczne leczenie wymaga odpowiednio długiego czasu terapii oraz edukacji pacjenta na temat higieny i zapobiegania reinfekcji. U pacjentów z nawracającymi infekcjami konieczne może być stosowanie leczenia podtrzymującego i profilaktycznego.