grzybica pochwy i sromu
Wskazanie

Grzybica pochwy i sromu to infekcja wywoływana najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, przede wszystkim Candida albicans. Schorzenie charakteryzuje się uporczywym świądem, pieczeniem okolic intymnych, białym, serowatym upławami oraz zaczerwienieniem i obrzękiem pochwy i sromu. Grzybica pochwy występuje u około 75% kobiet przynajmniej raz w życiu, a u 40-45% dochodzi do nawrotów infekcji.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybicy są: antybiotykoterapia, ciąża, cukrzyca, stosowanie doustnej antykoncepcji hormonalnej, obniżona odporność, a także noszenie obcisłej, syntetycznej bielizny. Diagnoza opiera się na wywiadzie, badaniu ginekologicznym oraz badaniu mikroskopowym wydzieliny pochwowej, niekiedy uzupełnionym o posiew.

W leczeniu grzybicy pochwy i sromu stosuje się leki przeciwgrzybicze z grupy azoli. W Polsce dostępne są preparaty zawierające klotrymazol (Clotrimazolum GSK, Canesten), natamycynę (Pimafucin), nystatynę (Nystatyna Teva) oraz leki z grupy imidazoli – mikonazol, ekonazol (Gyno-Pevaryl). W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie miejscowe stosuje się leczenie ogólnoustrojowe flukonazolem (Fluconazole, Flukonazol, Diflucan) lub itrakonazolem (Orungal, Trioxal).

Największe trudności w leczeniu grzybicy pochwy i sromu dotyczą przypadków nawrotowych, które wymagają przedłużonej terapii i profilaktyki. Istotnym problemem jest także rosnąca oporność szczepów Candida na leki przeciwgrzybicze, szczególnie w przypadku gatunków innych niż C. albicans. Wyzwaniem terapeutycznym są również pacjentki z obniżoną odpornością oraz cukrzycą, u których przebieg infekcji bywa cięższy i trudniejszy do wyleczenia. Kluczową rolę odgrywa edukacja pacjentek w zakresie czynników ryzyka i przestrzegania zaleceń dotyczących higieny intymnej.