MRgFUS
MRgFUS (Magnetic Resonance-guided Focused Ultrasound Surgery) to małoinwazyjna technika terapeutyczna, łącząca rezonans magnetyczny z koncentrowaną wiązką ultradźwięków o wysokiej intensywności. Metoda ta umożliwia precyzyjne leczenie różnych schorzeń bez konieczności wykonywania nacięć chirurgicznych.
Technologia MRgFUS wykorzystuje rezonans magnetyczny do dokładnego obrazowania tkanek docelowych w czasie rzeczywistym, podczas gdy zogniskowane ultradźwięki dostarczają energię termiczną do konkretnego punktu w ciele. Efektem jest ablacja termiczna wybranego obszaru, przy minimalnym uszkodzeniu otaczających tkanek.
Główne zastosowania kliniczne MRgFUS obejmują leczenie mięśniaków macicy, łagodnych guzów gruczołu sutkowego, przerzutów nowotworowych do kości, drżenia samoistnego i choroby Parkinsona (poprzez talamotomię), a także neuralgii nerwu trójdzielnego. W ostatnich latach badane są również możliwości zastosowania tej metody w nieinwazyjnym przekraczaniu bariery krew-mózg w terapii nowotworów mózgu.
Do zalet MRgFUS należy brak konieczności wykonywania nacięć, krótki okres rekonwalescencji oraz możliwość monitorowania efektów terapii w czasie rzeczywistym. Procedura jest zwykle przeprowadzana ambulatoryjnie i może stanowić alternatywę dla tradycyjnych metod chirurgicznych u wybranych pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mięśniaki macicy – Leczenie
Mięśniaki macicy, występujące u 70-80% kobiet do 50. roku życia, to łagodne guzy mięśniówki macicy, które często przebiegają bezobjawowo i nie wymagają leczenia. W przypadku objawów takich jak obfite krwawienia miesiączkowe, ból miednicy czy problemy z płodnością, terapia powinna być indywidualizowana, uwzględniając wiek, wielkość, liczbę i lokalizację mięśniaków oraz plany reprodukcyjne pacjentki. Dostępne opcje terapeutyczne obejmują leczenie hormonalne (np. doustne środki antykoncepcyjne, agoniści i antagoniści GnRH, selektywne modulatory receptora progesteronowego), metody małoinwazyjne (embolizacja tętnic macicznych z redukcją objętości mięśniaków o 30-50%, ablacja endometrium, ablacja radiofalowa z redukcją do 66% po roku, MRgFUS) oraz leczenie chirurgiczne (miomektomia z zachowaniem macicy lub histerektomia). Agoniści GnRH mogą zmniejszyć objętość mięśniaków nawet o 50% po 3 miesiącach, jednak ich stosowanie jest ograniczone do 3-6 miesięcy ze względu na ryzyko utraty masy kostnej. Antagoniści GnRH (relugolix, elagolix) oraz selektywne modulatory receptora progesteronowego (ulipristal octan) oferują skuteczną kontrolę objawów z mniejszą liczbą działań niepożądanych.
ablacja endometrium, ablacja radiofalowa, agonista GnRH, anemia, antagonista GnRH, ból miednicy, doustny środek antykoncepcyjny, elagolix, embolizacja tętnic macicznych, goserelina, histerektomia, histerektomia brzuszna, histerektomia laparoskopowa, histerektomia pochwowa, kwas traneksamowy, mięśniak macicy, mięśniak podśluzówkowy, miomektomia, miomektomia brzuszna, miomektomia histeroskopowa, miomektomia laparoskopowa, MRgFUS, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obfite krwawienie miesiączkowe, obserwacja kliniczna, relugolix, selektywny modulator receptora progesteronowego, SPRM, ulipristal, utrata masy kostnej, watchful waiting, wkładka wewnątrzmaciczna z lewonorgestrelem - Leksykon chorób i schorzeń
Drżenie esencjalne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Drżenie esencjalne (ET) to przewlekłe, postępujące zaburzenie neurologiczne, charakteryzujące się powolnym nasilaniem drżenia, szczególnie kończyn górnych, z rocznym wzrostem nasilenia o 1 punkt w skali TRS przed wizytą i około 2 punkty w trakcie obserwacji klinicznej. Roczna szybkość pogorszenia wynosi od 1,5% do 5%. ET może rozprzestrzeniać się na ramiona i głowę, a jego przebieg jest bardziej agresywny przy asymetrycznym początku, późnym wieku zachorowania (>65 lat) oraz w postaci ET-plus, która wiąże się z wyższym tempem pogorszenia funkcji poznawczych (NMSS, MMSE, MoCA). Pacjenci z ET mają zwiększone ryzyko rozwoju choroby Parkinsona, szczególnie w przypadku obecności drżenia spoczynkowego, zaburzeń zachowania podczas snu REM oraz nasilonych objawów pozaruchowych. Roczny wskaźnik konwersji ET do choroby Parkinsona wynosi 9,1/1000 osobolat, a w ET-plus jest 2,9-krotnie wyższy niż w czystym ET.
chód tandemowy, choroba Parkinsona, drżenie esencjalne, drżenie esencjalne plus, drżenie kończyn górnych, drżenie samoistne, drżenie spoczynkowe, dysfunkcja poznawcza, Geriatryczna Skala Depresji, MRgFUS, neuroplastyczność, talamotomia, utrata słuchu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie zachowania podczas snu REM