preparat biologiczny
Preparat biologiczny to substancja lecznicza wytwarzana z wykorzystaniem żywych organizmów lub ich komponentów, takich jak komórki, tkanki czy materiał genetyczny. W przeciwieństwie do leków syntetycznych, preparaty biologiczne charakteryzują się złożoną strukturą i są trudniejsze do precyzyjnego scharakteryzowania. Najczęściej są to białka, przeciwciała monoklonalne, szczepionki, produkty krwiopochodne lub preparaty uzyskane metodami inżynierii genetycznej.
Preparaty biologiczne odgrywają kluczową rolę w terapii wielu schorzeń, w tym chorób autoimmunologicznych, nowotworów, cukrzycy i zaburzeń hematologicznych. Ze względu na swoją specyficzność działania, często pozwalają na celowane leczenie, minimalizując efekty uboczne. Ich produkcja wymaga rygorystycznych procedur kontroli jakości ze względu na zmienność procesów biologicznych i ryzyko immunogenności.
W praktyce klinicznej istotną kwestią jest bionastępstwo – preparaty biologiczne podobne do już zarejestrowanych leków biologicznych (tzw. leki biopodobne), które są wprowadzane po wygaśnięciu ochrony patentowej oryginalnego produktu. Różnią się one od klasycznych generycznych odpowiedników, gdyż ze względu na złożoność wytwarzania nie mogą być identyczne z lekiem referencyjnym, a jedynie podobne pod względem skuteczności i bezpieczeństwa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Antytoksyna botulinowa ABE jest dostępna w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierającego trzy aktywne składniki: antytoksynę botulinową typu A i B w stężeniu 500 j.m./ml każda oraz antytoksynę botulinową typu E w stężeniu 100 j.m./ml. Preparat jest przeznaczony do podawania dożylnego, a każda ampułka o pojemności 10 ml zawiera odpowiednio 5 000 j.m. antytoksyny typu A i B oraz 1 000 j.m. typu E. Produkt zawiera fenol jako konserwant, chlorek sodu zapewniający izotoniczność, wodę do wstrzykiwań oraz środki do regulacji pH (sodu wodorotlenek i kwas solny). Przed podaniem zaleca się ogrzanie roztworu do 37°C w celu poprawy tolerancji i zmniejszenia ryzyka działań niepożądanych.
antytoksyna botulinowa ABE, antytoksyna botulinowa typu A, antytoksyna botulinowa typu B, antytoksyna botulinowa typu E, chlorek sodu, degradacja substancji aktywnej, droga dożylna, fenol, infuzja dożylna, izotoniczność roztworu, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, preparat biologiczny, roztwór do wstrzykiwań, środek konserwujący, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na leki – Epidemiologia
Alergia na leki (drug allergy, DA) stanowi istotny problem zdrowotny, dotykający 1-2% pacjentów hospitalizowanych i 3-5% populacji hospitalizowanej, z częstością występowania udokumentowanej alergii na poziomie 5,61% i zapadalnością 277/100 000 populacji. Reakcje alergiczne stanowią około 1/3 wszystkich niepożądanych reakcji na leki (ADRs), które dotyczą 10-20% pacjentów hospitalizowanych i ponad 7% populacji ogólnej. Najczęstszą przyczyną alergii są beta-laktamy i NLPZ, a ciężkie reakcje, takie jak anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), mają wysoką śmiertelność (SJS 10%, TEN do 50%). Kobiety i osoby starsze są bardziej narażone na alergie lekowe, a u dzieci częstość potwierdzonej alergii jest znacznie niższa niż podejrzenia (0,05% vs. 1,47%). Występuje także istotny wpływ czynników genetycznych, w tym polimorfizmów HLA, oraz infekcji wirusowych na ryzyko rozwoju alergii na leki.
alergia na leki, alergia na penicylinę, anafilaksja, ciężka skórna reakcja niepożądana, elektroniczna dokumentacja medyczna, genotyp HLA, immunogenność, lek przeciwinfekcyjny, nadwrażliwość na leki, nadwrażliwość na NLPZ, nadzór farmakologiczny, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, niepożądana reakcja na lek, preparat biologiczny, reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego, reakcja polekowa, system wspomagania decyzji klinicznych, test in vivo, toksyczna nekroliza naskórka, zespół nadwrażliwości na leki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Immunoterapia alergenowa z zastosowaniem preparatów zawierających tymotkę łąkową (Phleum pratense) wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa ze względu na ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji. Terapia powinna być prowadzona przez doświadczonego alergologa w warunkach umożliwiających natychmiastową resuscytację, z dostępem do epinefryny. Przed każdym podaniem preparatu konieczna jest ocena stanu klinicznego pacjenta, w tym wykluczenie gorączki, ostrych infekcji oraz ocena tolerancji poprzedniej dawki i czynności płuc u chorych z astmą. Po iniekcji zalecana jest obserwacja pacjenta przez 30-60 minut, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych czas obserwacji należy wydłużyć lub rozważyć hospitalizację. W dniu podania preparatu pacjent powinien unikać wysiłku fizycznego, alkoholu, przegrzania oraz ciężkostrawnych posiłków.
alergen pyłku traw, alergolog, ciężki atak astmy, czynność płuc, duszność, epinefryna, immunoterapia alergenowa, leczenie farmakologiczne, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, preparat biologiczny, pyłek trawy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, stan zapalny, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Działania niepożądane
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów do immunoterapii alergenowej, które mogą wywoływać zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe działania niepożądane. Miejscowe reakcje po podaniu podskórnym obejmują świąd, rumień i obrzęk o średnicy 5-10 cm, a także podskórne, swędzące guzki (ziarniniaki) pojawiające się 2-3 tygodnie po iniekcji, związane z obecnością wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Preparaty takie jak Pollinex+Rye mogą powodować zaczerwienienie, obrzęk >5 cm oraz świąd, a w rzadkich przypadkach przejściowe stwardnienie podskórne. Podjęzykowe formy (np. Perosall T13) wywołują krótkotrwałe objawy miejscowe, takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują spektrum od łagodnych (kichanie, kaszel, pokrzywka, łagodny skurcz oskrzeli) po ciężkie (obrzęk Quincke’go, wstrząs anafilaktyczny), które mogą wystąpić w ciągu kilku minut po podaniu preparatu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Rzadko obserwuje się objawy choroby posurowiczej, takie jak gorączka, bóle stawów i obrzęk węzłów chłonnych, pojawiające się po kilku dniach od podania.
adiuwant, astma, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, kłosówka wełnista, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, podanie podjęzykowe, podanie podskórne, pokrzywka, preparat biologiczny, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan astmatyczny, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia narządu wzroku, zaburzenia skórne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Filgrastym – Przeciwwskazania stosowania
Filgrastym, będący rekombinowanym ludzkim czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, jest produkowany metodą rekombinacji DNA w szczepie E. coli (K12) i stosowany głównie w hematologii oraz onkologii. Produkt leczniczy Neupogen dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 300 µg/ml (30 mln j.m./ml), 600 µg/ml (30 mln j.m./0,5 ml) oraz 960 µg/ml (48 mln j.m./0,5 ml) w ampułko-strzykawkach. Wszystkie formy zawierają sorbitol (E420) w stężeniu 50 mg/ml jako substancję pomocniczą, co jest istotne w kontekście przeciwwskazań. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania filgrastymu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w szczególności na sorbitol, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
ampułko-strzykawka, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, degradacja produktu leczniczego, działanie niepożądane, filgrastym, koncentrat do sporządzania roztworu, nadwrażliwość na substancję czynną, Neupogen, preparat biologiczny, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, sorbitol, szczep E.coli, technologia r-DNA - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alburex 5 50 g/l
Alburex 5 to roztwór do infuzji zawierający albuminę ludzką w stężeniu 50 g/l, z co najmniej 96% całkowitego białka stanowiącego albumina. Preparat cechuje się wysokim profilem bezpieczeństwa, jednak możliwe są działania niepożądane, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane reakcje to łagodne objawy alergiczne, takie jak zaczerwienienie twarzy, pokrzywka, gorączka oraz nudności, które zwykle ustępują po zmniejszeniu szybkości infuzji lub jej przerwaniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia przeciwwstrząsowego, w tym podania adrenaliny, steroidów i płynów infuzyjnych. Częstość występowania działań niepożądanych jest określona jako „nieznana” ze względu na ograniczenia w raportowaniu i brak precyzyjnych danych epidemiologicznych.
albumina ludzka, Alburex 5, bąbel pokrzywkowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, czynnik zakaźny, duszność, gorączka, hipotensja, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwymiotny, MedDRA, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nudności, obrzęk krtani, płyn infuzyjny, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat biologiczny, przeniesienie czynnika zakaźnego, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, steroid, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ogólne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zaczerwienienie twarzy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Riastap 1 g
Preparat Riastap, zawierający 1 g fibrynogenu ludzkiego w proszku do sporządzania roztworu do infuzji (około 20 mg/ml po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań), ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na fibrynogen ludzki lub substancje pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich anafilaksji. Lek zawiera do 164 mg (7,1 mmol) sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi, choć nie jest to przeciwwskazanie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji alergicznych na fibrynogen lub białka osocza ludzkiego oraz w przypadku podejrzenia alergii na składniki preparatu.
- Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Interakcje
Immunoglobulina ludzka anty-D wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne przede wszystkim ze szczepionkami zawierającymi żywe atenuowane wirusy (odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna). Podanie immunoglobuliny anty-D może hamować replikację wirusów szczepionkowych, co skutkuje osłabieniem odpowiedzi immunologicznej i zmniejszeniem skuteczności szczepienia. W związku z tym zaleca się odroczenie szczepień na okres 3 miesięcy po podaniu immunoglobuliny anty-D. Analogicznie, podanie immunoglobuliny anty-D w ciągu 2-4 tygodni po szczepieniu żywymi wirusami może wymagać powtórzenia szczepienia ze względu na ryzyko neutralizacji wirusów szczepionkowych i zaburzenia odpowiedzi immunologicznej. Ponadto, immunoglobulina anty-D może powodować przejściowy wzrost biernie przenoszonych przeciwciał, co prowadzi do fałszywie pozytywnych wyników testów serologicznych, zwłaszcza testu Coombsa u noworodków, co ma istotne implikacje diagnostyczne i terapeutyczne.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Catalet C
Produkt leczniczy Catalet C zawiera alergoidy pyłku chwastów (bylica, komosa biała, babka lancetowata, szczaw zwyczajny) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko silnych reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub podaniu dożylnym. Immunoterapia powinna być prowadzona wyłącznie przez alergologa w odpowiednio wyposażonym gabinecie z pełnym zestawem przeciwwstrząsowym. Przed każdym podaniem konieczna jest ocena stanu pacjenta, a po iniekcji pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez minimum 1 godzinę, z wydłużeniem czasu obserwacji w przypadku wystąpienia działań niepożądanych. Ciężkie reakcje mogą wymagać hospitalizacji. Pacjent powinien unikać wysiłku fizycznego, spożywania alkoholu oraz przegrzania organizmu przez 24 godziny po podaniu preparatu. Rozpoczęcie terapii jest przeciwwskazane w ciąży i okresie karmienia, a kontynuacja u kobiet w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka.
alergeny adsorbowane, alergeny chwastów, alergoidy pyłku chwastów, alergolog, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, jednostka standaryzowana, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, nadwrażliwość alergiczna, preparat biologiczny, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, wysiłek fizyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Bylica – Działania niepożądane
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem preparatów zawierających alergeny bylicy, takich jak Catalet C (zawiesina do wstrzykiwań) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy), wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Wśród reakcji immunologicznych obserwuje się wyprysk atopowy (łagodne), pokrzywkę i obrzęk Quincke’go (umiarkowane i ciężkie) oraz wstrząs anafilaktyczny (zagrażający życiu). Zaburzenia układu oddechowego obejmują kichanie, kaszel, świszczący oddech i ucisk w klatce piersiowej (Catalet C), a także nasilenie nieżytu nosa i zaostrzenie astmy (Perosall C). Działania niepożądane dotyczące narządu wzroku to pieczenie oczu (Catalet C) oraz nasilenie nieżytu spojówek (Perosall C). Preparat podjęzykowy Perosall C może wywoływać także zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle brzucha, biegunkę oraz reakcje skórne, takie jak uogólniona pokrzywka i świąd skóry.
alergen bylicy, biegunka, ból brzucha, bylica, działanie niepożądane, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk wargi, pieczenie jamy ustnej, pieczenie oka, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat biologiczny, pyłek chwastu, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd gardła, świąd skóry, świszczący oddech, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, ziarniniak - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cutaquig 165 mg/ml
Produkt leczniczy CUTAQUIG to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 165 mg/ml, zawierający immunoglobulinę ludzką normalną (SCIg) o czystości ≥95% IgG, pozyskiwaną z ludzkiego osocza. Preparat dostępny jest w fiolkach o różnych objętościach (6 ml do 48 ml), zawierających od 1 g do 8 g IgG. Skład immunoglobulin obejmuje podklasy IgG1 (71%), IgG2 (25%), IgG3 (3%) oraz IgG4 (2%), co zapewnia szerokie spektrum działania immunologicznego, w tym neutralizację toksyn, rozpoznawanie antygenów polisacharydowych oraz reakcje przeciwwirusowe. Maksymalna zawartość IgA wynosi 300 µg/ml, co jest istotne u pacjentów z przeciwciałami anty-IgA. Preparat zawiera substancje pomocnicze: maltozę, polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań, a także sód w ilości 33,1 mg (fiolka 48 ml) i 13,8 mg (fiolka 20 ml), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
agregaty białkowe, bakterie otoczkowe, guma bromobutylowa, immunoglobulina A, immunoglobulina G1, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobulina podskórna, kontaminacja mikrobiologiczna, odpowiedź immunologiczna, osmolalność, podklasy IgG, preparat biologiczny, przechowywanie leków, przeciwciała anty-IgA, roztwór do wstrzykiwań, środki konserwujące, szkło typu I, toksyny bakteryjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perosall D stężenie „0” – 1 JS/ml, stężenie „1” – 10 JS/ml, stężenie „2” – 100 JS/ml, stężenie „3” – 1000 JS/ml, stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podstawowe); stężenie „4” – 5000 JS/ml (leczenie podtrzymujące)
Preparat Perosall D, będący roztworem do stosowania podjęzykowego zawierającym mieszankę alergenów pyłku olchy (Alnus sp.), brzozy (Betula sp.) i leszczyny pospolitej (Corylus avellana), stosowany jest w immunoterapii alergenowej z możliwością stopniowego zwiększania stężenia. Monitorowanie działań niepożądanych opiera się na klasyfikacji częstości ich występowania, jednak dotychczas w ramach monitorowania spontanicznego nie odnotowano bezpośrednich działań niepożądanych związanych z tym preparatem. Niemniej jednak, jak w przypadku innych preparatów biologicznych, immunoterapia podjęzykowa niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych miejscowych i ogólnoustrojowych, których częstość jest określona jako nieznana. Do potencjalnych działań niepożądanych należą: nasilenie nieżytu spojówek (zaczerwienienie, świąd, łzawienie), zaostrzenie alergicznego nieżytu nosa i astmy (duszność, świszczący oddech, kaszel), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, biegunka), uogólniona pokrzywka i świąd skóry oraz objawy miejscowe takie jak świąd w gardle, pieczenie jamy ustnej i obrzęk warg.
alergeny pyłku drzew, alergiczny nieżyt nosa, bąble pokrzywkowe, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, monitorowanie działań niepożądanych, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, objawy astmatyczne, obrzęk warg, Perosall D, pokrzywka uogólniona, preparat biologiczny, produkt leczniczy, roztwór podjęzykowy, świąd skóry uogólniony, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaostrzenie astmy, zapalenie spojówek - Leksykon substancji czynnych
Alergoid leszczyny pospolitej – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Alergoid leszczyny pospolitej (Corylus avellana), będący składnikiem mieszanki alergoidów pyłku drzew w preparacie Catalet D, stosowany jest w immunoterapii alergenowej. Terapia wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów nadwrażliwych lub w przypadku przedawkowania bądź przypadkowego podania dożylnego. Immunoterapia powinna być prowadzona przez specjalistów alergologii w odpowiednio wyposażonych gabinetach z dostępem do zestawu przeciwwstrząsowego. Po podaniu preparatu pacjent musi pozostawać pod obserwacją medyczną przez minimum 60 minut, a w razie wystąpienia działań niepożądanych czas obserwacji należy wydłużyć. Zalecenia poiniekcyjne obejmują unikanie wysiłku fizycznego, alkoholu oraz przegrzania organizmu przez 24 godziny.
alergoid leszczyny pospolitej, alergoid pyłku drzew, alergologia, Catalet D, działanie niepożądane, hospitalizacja, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, iniekcja, leczenie podstawowe, leczenie podtrzymujące, leszczyna pospolita, nadwrażliwość, preparat biologiczny, pyłek drzew, reakcja anafilaktyczna, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Działania niepożądane
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii alergenowej pyłku traw, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Działania niepożądane mogą wystąpić zarówno podczas terapii iniekcyjnej, jak i podjęzykowej, obejmując reakcje miejscowe (rumień o średnicy 5-10 cm, obrzęk, świąd, podskórne ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni) oraz ogólnoustrojowe, w tym reakcje alergiczne od łagodnych (wyprysk atopowy) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka, obrzęk Quincke’go). Objawy ze strony układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, duszność), oczu (pieczenie, świąd, nasilenie nieżytu spojówek) oraz przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka) również zostały opisane. Częstość występowania działań niepożądanych jest trudna do precyzyjnego określenia ze względu na dominujące monitorowanie spontaniczne, jednak klasyfikacja częstości obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000).
biegunka, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, pokrzywka, preparat biologiczny, pyłek traw, rumień, świąd, świszczący oddech, terapia iniekcyjna, terapia podjęzykowa, tymotka łąkowa, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaostrzenie astmy, ziarniniak podskórny - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest kluczowym składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii swoistej na alergeny pyłku chwastów, obecnym w preparatach Catalet C (zawiesina do wstrzykiwań podskórnych) oraz Perosall C (roztwór do stosowania podjęzykowego). Preparaty te dostępne są w różnych stężeniach: Catalet C od 25 JS do 5000 JS, a Perosall C od 1 JS do 5000 JS. Ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, immunoterapia powinna być prowadzona wyłącznie przez specjalistę alergologa w warunkach umożliwiających natychmiastową interwencję przeciwwstrząsową. Po podaniu Catalet C zalecana jest obserwacja pacjenta przez minimum 60 minut, a w przypadku wystąpienia działań niepożądanych – ich monitorowanie do całkowitego ustąpienia lub hospitalizacja. Pacjenci powinni unikać wysiłku fizycznego, spożywania alkoholu oraz przegrzewania organizmu przez 24 godziny po podaniu leku.
alergen pyłku chwastów, alergolog, Artemisia, babka lancetowata, bylica, Chenopodium album, działanie niepożądane, immunoterapia, immunoterapia swoista, jednostka standaryzowana, komosa biała, mieszanka alergenowa, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, Plantago lanceolata, podanie dożylne, podanie podskórne, preparat biologiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, roztwór podjęzykowy, Rumex acetosa, stan kliniczny, szczaw zwyczajny, wstrzyknięcie preparatu, wysoka nadwrażliwość, zawiesina do wstrzykiwań, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Alergoid brzozy – Działania niepożądane
Alergoid brzozy, stosowany w immunoterapii swoistej, w preparacie Catalet D (zawierającym alergoidy pyłku brzozy, olchy i leszczyny) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o częstości określanej jako „nieznana” ze względu na dane pochodzące z monitorowania spontanicznego. Reakcje niepożądane obejmują objawy ze strony układu immunologicznego (wyprysk atopowy, pokrzywka, obrzęk Quincke’go, wstrząs anafilaktyczny), narządu wzroku (pieczenie oczu), układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz miejscowe reakcje w miejscu podania (swędzenie, rumień, obrzęk 5-10 cm, podskórne swędzące guzki – ziarniniaki związane z wodorotlenkiem glinu). Ziarniniaki pojawiają się 2-3 tygodnie po iniekcji i mogą utrzymywać się do 6 tygodni lub dłużej, a w przypadku mnogich zmian zaleca się przerwanie immunoterapii.
alergoid brzozy, gorączka, guzek podskórny, immunoterapia, immunoterapia swoista, kaszel, kichanie, monitorowanie działań niepożądanych, monitorowanie spontaniczne, obrzęk Quinckego, pieczenie oczu, pokrzywka, preparat biologiczny, pyłek drzew, reakcja alergiczna, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, świąd, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, ziarniniak - Leksykon substancji czynnych
Szczaw zwyczajny – Działania niepożądane
Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa) jest składnikiem preparatów alergoidowych stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Catalet C (zawiesina do iniekcji) oraz Perosall C (roztwór podjęzykowy). Terapia tymi preparatami może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu, zarówno miejscowe (np. świąd, rumień, obrzęk 5-10 cm, podskórne ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni), jak i ogólnoustrojowe (gorączka, pokrzywka, obrzęk Quincke’go, reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny). Reakcje miejscowe po podaniu pozajelitowym pojawiają się do 20 minut lub w kolejnych dniach, natomiast ziarniniaki związane z wodorotlenkiem glinu mogą utrzymywać się dłużej. W przypadku podjęzykowego stosowania Perosall C obserwuje się krótkotrwałe objawy takie jak świąd gardła, pieczenie jamy ustnej, obrzęk warg, nasilenie nieżytu spojówek i nosa, zaostrzenie astmy oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana, co wynika z ograniczonych danych klinicznych.
astma, guzki podskórne, immunoterapia, immunoterapia swoista, mieszanka alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, pieczenie jamy ustnej, pieczenie oczu, podanie podjęzykowe, podanie pozajelitowe, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, preparat alergoidowy, preparat biologiczny, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rumień, świąd skóry, świszczący oddech, szczaw zwyczajny, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Wścieklizna – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Wścieklizna (Rabies) jest chorobą odzwierzęcą o niemal 100% śmiertelności po wystąpieniu objawów klinicznych, zgon następuje zwykle w ciągu 3-10 dni od ich pojawienia się. Po przedostaniu się wirusa do ośrodkowego układu nerwowego leczenie jest nieskuteczne, a rokowanie wyjątkowo niekorzystne. Profilaktyka poekspozycyjna (PEP) jest niemal w 100% skuteczna, pod warunkiem wdrożenia przed wystąpieniem symptomów. Niepowodzenie PEP wynika z opóźnionego podania, błędów w aplikacji immunoglobuliny lub szczepionki oraz stosowania preparatów niskiej jakości. Nieliczne, wyjątkowe przypadki przeżycia dotyczą głównie wariantów wirusa pochodzących od nietoperzy, jednak nawet one wiążą się z ciężkimi deficytami neurologicznymi. WHO zaleca kompleksową opiekę paliatywną po pojawieniu się objawów.
choroba odzwierzęca, choroba zakaźna, deficyt neurologiczny, immunoglobulina przeciwko wściekliźnie, lyssawirus, miano przeciwciał, nadzór epidemiologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, preparat biologiczny, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało neutralizujące, serologia, śmiertelność, status szczepienia, szczepienie poekspozycyjne, uczenie maszynowe, wirus wścieklizny, wścieklizna, zaniedbana choroba tropikalna