nawrót drożdżakowego zakażenia błony śluzowej jamy ustnej
Wskazanie

Nawrót drożdżakowego zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, znany również jako kandydoza jamy ustnej (pleśniawki), to dolegliwość powodowana przez grzyby z rodzaju Candida, głównie Candida albicans. Nawracające zakażenia występują często u pacjentów z obniżoną odpornością, w tym u osób zakażonych HIV, poddawanych chemioterapii, leczonych immunosupresyjnie, z niekontrolowaną cukrzycą czy stosujących przewlekle antybiotyki lub kortykosteroidy wziewne.

Charakterystycznymi objawami są białe, kremowe naloty na błonie śluzowej jamy ustnej, języka i podniebienia, które po zdrapaniu odsłaniają zaczerwienioną, niekiedy krwawiącą powierzchnię. Pacjenci mogą odczuwać pieczenie, dyskomfort podczas przyjmowania pokarmów oraz zaburzenia smaku. Nawracające infekcje wymagają diagnostyki w kierunku przyczyn obniżonej odporności oraz eliminacji czynników predysponujących.

W leczeniu stosuje się głównie miejscowe leki przeciwgrzybicze, takie jak Nystatyna (zawiesina do płukania jamy ustnej), Fluconazol (Flukonazol, Flumycon, Diflucan) w postaci tabletek lub miconazol w postaci żelu do stosowania w jamie ustnej (Daktarin). W przypadku nawrotów często stosuje się flukonazol doustnie (w dawce 100-200 mg dziennie przez 7-14 dni) lub itrakonazol (Orungal) w przypadku oporności na flukonazol. W cięższych przypadkach rozważa się stosowanie posakonazolu (Noxafil) lub worikonazolu (VFEND).

Największe trudności w leczeniu nawracającej kandydozy jamy ustnej obejmują identyfikację i eliminację czynników predysponujących, rozwój oporności na leki przeciwgrzybicze (szczególnie u pacjentów wielokrotnie leczonych flukonazolem) oraz utrzymanie długotrwałej remisji. U pacjentów z ciężkim niedoborem odporności może być konieczne profilaktyczne stosowanie leków przeciwgrzybiczych. Istotnym elementem terapii jest również poprawa higieny jamy ustnej i eliminacja miejscowych czynników sprzyjających rozwojowi grzybów, takich jak źle dopasowane protezy zębowe czy palenie tytoniu.