drożdżakowe zakażenie błony śluzowej
Wskazanie

Drożdżakowe zakażenie błony śluzowej (kandydoza błon śluzowych) to schorzenie wywołane przez grzyby z rodzaju Candida, najczęściej Candida albicans. Zakażenie może dotyczyć różnych lokalizacji: jamy ustnej (pleśniawki), przełyku, pochwy i sromu, a także fałdów skórnych. Najczęściej występuje u osób z obniżoną odpornością, diabetyków, pacjentów przyjmujących antybiotyki, glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, a także u osób z HIV/AIDS.

W leczeniu drożdżakowych zakażeń błon śluzowych stosuje się miejscowe i ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze. Preparaty miejscowe to np. Nystatyna (zawiesina, tabletki do ssania), Clotrimazol (Clotrimazolum GSK, Canesten), Mikonazol (Daktarin żel do jamy ustnej), Natamycyna (Pimafucin). W przypadku zakażeń pochwy stosuje się globulki lub kremy dopochwowe zawierające klotrimazol (Canesten), natamycynę (Pimafucin) lub flukonazol (Fluconazole).

W zakażeniach uogólnionych lub opornych na leczenie miejscowe, stosuje się leki doustne: flukonazol (Fluconazole, Flucofast, Flumycon), itrakonazol (Orungal, Trioxal), worykonazol (Voriconazole) czy posakonazol (Noxafil). W ciężkich przypadkach u pacjentów hospitalizowanych stosuje się leki dożylne, takie jak amfoterycyna B (Fungizone, AmBisome), kaspofungina (Cancidas) czy anidulafungina (Ecalta).

Największymi trudnościami w leczeniu drożdżakowych zakażeń błon śluzowych są: nawrotowy charakter infekcji, zwłaszcza u osób z czynnikami predysponującymi, rosnąca oporność szczepów Candida na leki przeciwgrzybicze (szczególnie na azole) oraz trudności w eliminacji czynników predysponujących. Istotnym wyzwaniem jest również terapia u pacjentów z ciężką immunosupresją, gdzie zakażenia mogą mieć przewlekły przebieg i wymagać długotrwałego leczenia. Kluczowe jest również różnicowanie z innymi schorzeniami błon śluzowych, jak lichen planus czy leukoplakia, które mogą klinicznie przypominać kandydozę.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl